|
Çünkü özlemi gerektiren sevgidir. Bu yüzden -onu sevdiğim için özledim, onu sevdim bu yüzden onunla buluşmayı özlüyorum-
denilir. Ancak şöyle denildiği duyulmamıştır:
Özlediğim için onu seviyorum veya onunla buluşmayı özledim bu sebeple onu seviyorum.
Sevgi kalpteki bir tohum, özlem ise bu tohumun meyvelerinden
biridir. Ayrıca meyvelerinden bazıları, sevgiliye hamdetme, ondan razı olma, şükür, korku, ümit, zikrinden hoşnut olma, onunla huzur bulma vs.dir.
Bunların hepsi sevginin gereği ve meyvelerindendir. Sevgi -özlem ilişkisi nefret- kaçmak ilişkisi gibidir. Çünkü kalp bir şeyden nefret ettiği zaman ondan kaçmaya uğraşır. Sevdiği zaman da ona kaçmaya (sığınmaya) çalışır.
"Özlem" sevgiliye ulaşmak için kalbden sadır olan hareketlenmelerdir. Özlem ile sevgi arasındaki kuvvetli bağdan dolayı her biri diğerinin yerine geçmektedir.
|