2- KOMŞULUK SEBEBİYLE
OLAN ŞUF'A BABI
حدّثنا
عُثْمَانُ
بْنُ أَبِي
شَيْبَةَ. ثنا
هُشَيْمٌ.
أَنْبَأَنَا
عَبْدُ
المَلِكِ، عَنْ
عَطَاءٍ،
عَنِ
جَابِرٍ؛
قَالَ: قَالَ
رَسُولُ
اللهِ صلى
الله عليه
وسلم:
((الجَارُ
أَحَقُّ
بِشُفْعَةِ
جَارِه،
نَنْتَظَرُ
بِهَا وَإِنْ
كَانَ
غَائِباً،
إَذَا كَانَ
طَرَيقُهُمَا
وَاحِدًَ)).
Câbir (bin
Abdîllah) (r.a.)'dan rivayet edildiğine göre Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve
Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «İki akarın yolu bir olduğu zaman (birisinin
sahibi olan) komşu hazır olmasa bile komşusunun (akarının) şuf'a'sına en fazla
hak sahibidir. Komşunun şuf'a hakkı (nı kullanması müşteri tarafından)
beklenir.»