CEVHER:

1) Mahiyet, asıl, öz. Varlıkta kalabilmesi için başka bir mahlûka muhtac olmayan, kendi kendine varlıkta kalabilen.

2) Kıymetli, işlenebilir maden. Mecaz olarak insanın istidadı, yetişmeye elverişli olması manasına da kullanılır.