ÞUABU’L-ÝMAN

10.ÞU’BE: ALLAH SEVGÝSÝ

 

ALLAH'IN Zikri Hakkýnda Rivayetler

 

658- Þeddad b. Evs der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) þöyle buyurdu:

"Seyyidü'l-istiðfar (istiðfarýn efendisi) kulun þöyle demesidir: ''Allahým! Sen benim Rabbimsin. Senden baþka ilah yoktur. Beni sen yarattýn ve ben senin kulunum. Ben kulluðumda gücüm yettiði kadar senin ahdü misakýn üzereyim. Yaptýklarýmýn þerrinden sana sýðýnýrým. Senin bana ihsan buyurduðun nimetleri ikrar ettiðim gibi kendi kusur ve günahlarýmý da itiraf ediyorum. Rabbim! Sen beni baðýþla. Zira senden baþkasý günahlarý baðýþlayamaz. yegane baðýþlayýcý sensin ...

 

Ýsnadý hasendir.

 

Buhari bunu Sahih'te aktarmýþtýr.- Buhari (7/145)

 

 

 

659- Abdullah (b. Mes'ud) der ki: "Tesbih etmem benim için Allah yolunda onlarýn sayýsýnca dinar (altýn) infak. etmemden daha sevimlidir.''

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Ýbnu'l-Mübarek, Zevaid ez-Zühd 405 (1156) ve Ýbn Ebi Þeybe (10/292) .

 

 

 

660- Abdulmelik b. Ebi Zeyd der ki: Abdullah b. Amr ve Abdullah b. Mes'ud bir arada oturdu. Abdullah b. Mes'ud: "Bir yola çýkacaðým zaman: ''Sübhanallahi velhamdu lillahi vela ilalýe illallahu vallahu ekber (=Allah bütün eksikliklerden münezzehtir. Allah'tan baþka ilah yoktur, Allah en büyüktür)'' demem benim için Allah yolunda onlarýn sayýsýnca dinar infak etmemden daha sevimlidir" dedi. Bunun üzerine Abdullah b. Amr: "Bir yola çýkacaðým zaman onlarý söylemem, Allah yolunda onlarýn sayýsýnca cihada çýkacak atlýlar hazýrlamamdan daha sevimlidir" dedi.

 

tahric: Ravileri güvenilirdir. Ýbn Ebi Þeybe (10/292).

 

Ayný isnad ile A'meþ, Ebu Ýshak kanalýyla Abdurrahman b. Yezid'den aktarmýþ ve rivayetinde: "Bir adam, Selman'a: "Amellerin en üstünü hangisidir?" diye sorunca, Selman: "Allah'ýn zikridir" karþýlýðýný verdi" ibaresi geçmiþtir.

 

Tahric: Ýbn Cerir et-Taberi, Tefsir (20/158).

 

 

      

661- Harun b. Antere, babasýndan bildiriyor: Bir adam, Ýbn Abbas'a: "Amellerin en üstünü hangisidir?" diye sorunca: "En üstünü Allah'ýn zikridir" dedi ve bunu üç defa tekrarladý. Sonra þöyle anlatmaya baþladý: "Bir grup Allah'ýn Kitab'ýný öðrenip onu tedris etmek için Allah'ýn evlerinden bir evinde toplanýrsa bu kimseler mutlaka Allah'ýn misafýridirler. O hal üzere kaldýklarý sürece de melekler onlarý kanatlarýyla gölgelendirirler. Baþka bir konuya geçene kadar bu hep böyle devam eder. Kiþi ilim öðrenmek için bir yola çýktýðý zaman mutlaka Allah ona cennete giden yolu kolaylaþtýrýr. Bir insaný da ameli yavaþlatýp geri býrakýrsa nesebi onu hýzlandýrýp öne geçiremez."

 

Tahric: Ýsnadý hasendir. Ýbn Ebi Þeybe, Musannef (13/370) ve Suyuti, Durru’l-Mensur (6/467).

 

 

 

662- Harun b. Antere, babasýndan bildiriyor: Bir adam, Ýbn Abbas'a: "Amellerin en üstünü hangisidir?" diye sorunca: "En üstünü, Allah'ýn zikridir" karþýlýðýný verdi.

 

Ýsnadýnýn bir zararý yoktur.

 

Beyhaki der ki: Ebu Abdullah rivayetinde: "Bunu üç defa tekrarladý" ziyadesinde bulundu ve mana olarak Muhammed b. Ubeyd'in hadisinin aynýsýný aktardý.

 

 

 

663- Fudayl b. Merzuk bildiriyor: Atiyye: ''Allah'ý zikretmek en büyük þeydir"[Ankebut 45] buyruðunu açýklarken: "Bu ayet: ''Beni zikredin ki ben de sizi zikredeyim''[Bakara 152] ayeti ile ayný anlamý taþýmaktadýr. Allah'ýn sizi zikretmesi, sizin onu zikretmenizden daha büyük bir durumdur" dedi.

 

Tahric: Ýsnadý zayýftýr. Ýbn Cerir, Tefsir (20/156) ve Suyuti, Durru’l-Mensur (6/467).

 

 

 

664- Abdullah b. Rabia der ki: Ýbn Abbas bana: ''Allah'ý zikretmek en büyük þeydir''[Ankebut 45] buyruðunun açýklamasýný sorunca: "Allah'ý zikretmek tesbih, tehlil ve tekbirle olur" dedim. O da: "Hayýr, Allah'ýn sizi zikretmesi, sizin onu zikretmenizden daha büyük bir durumdur" dedi.

 

Tahric: Ýsnadý zayýftýr. Hakim, Müstedrek (2/409) ve Ýbn Cem, Tefsir (60/156). Bak:, Suyuti, Durru’l-Mensur (6/466) ve Ýbn Kesir, Tefsir (3/415).

 

 

 

665- Muaz der ki: "Sabah erkenden geceye kadar Allah'ý zikretmem benim için Allah yolunda sabahtan akþama kadar asil atlar üzerinde cihada çýkmamdan daha sevimlidir."

 

Tahric: Ravüeri güvenilirdir. Ýbnu'l-Mübarek, Zühd 398 (1128), Ebu Nuaym, Hilye (1/235) ve Ýbn Ebi Þeybe (10/302).

 

 

 

666- Ýbn Abbas der ki: Doðan her bir kiþinin kalbinin üzerinde vesvas denilen bir þeytan bulunur. Kiþi Allah'ý zikrettiði zaman bu þeytaný geri çekilip pýsar. Kiþi dalýp gaflete düþtüðü zaman ise ona vesvese verir. Ýþte Yüce Allah'ýn: "Sinsi vesveseci''[Nas 4] buyruðunda ifade edilen budur.

 

Tahric: Ýsnadý zayýftýr. Hakim, Müstedrek (2/541), Ýbn Cem, Tefsýr (30/355) ve Ýbn Ebi Þeybe, Musannef(13/369) Bak: Suyuti, Durru’l-Mensur (8/694).

 

 

 

667- Ümmü Derda bildiriyor: ''Ýki kiþi aralarýnda Allah için kardeþlik baðý kurmuþtu. Biri diðer ile karþýlaþtýðý zaman: "Ey kardeþim! Gel Allah'ý zikredelim" derdi. Bir gün bunlar çarþýda bir dükkanýn kapýsýnýn yanýnda karþýlaþtýlar. Biri diðerine: "Ey kardeþim! Gel Allah'ý zikredelim. Umulur ki Allah bizi bu sebeple baðýþlar" dedi. Bir zaman geçtikten sonra biri hastalandý. Bunun üzerine diðeri onu ziyarete gelip: "Ey kardeþim! Bana rüyamda gel ve bana olup bitenleri haber ver" dedi. O da: "Ýnþallah" karþýlýðýný verdi. Bir yýl geçtikten sonra ona rüyasýnda geldi ve: "Ey kardeþim! Çarþýda bir dükkan önünde karþýlaþtýðýmýzý ve Allah'ýn bizi baðýþlamasý için dua ettiðimizi hatýrlýyor musun? Allah o gün bizi baðýþladý" dedi.

 

Ravileri güvenilirdir.

 

Ýbn Cabir der ki: "(Ravi) Osman bunlarýn isimlerini bana bildirmiþti.

Ancak ben onlarý unuttum."

 

 

 

668- Sabit der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ashabý arasýnda kardeþlik baðý kurdu. Selman el-Farisi ile Ebu'd-Derda veya Avf b. Malik ile Sab b. Cessame arasýnda kardeþlik baðý kurmuþtu. Biri diðerine: "Ey kardeþim! Eðer ben senden önce ölürsem (rüyanda) benimle irtibat kur" dedi. Önce Sab vefat edince Avf onu rüyasýnda gördü ve: "Ey kardeþim! Nasýlsýn?" dedi. Sab: "Ýyiyim" deyince, Avf: "Ne yaptýn?" diye sordu. Bunun üzerine Sab: "Filan dükkanýn yanýnda dua ettiðimiz gün baðýþlandýk. Ailemin baþýna gelen her musibetin sevabý mutlaka bana ulaþtý. Hatta üç gün önce ölen kedimizin bile" dedi.

 

Ýsnadý zayýftýr.

 

 

 

669- Abdullah b. Selam der ki: Hz. Musa: "Ey Rabbim! Sana layýk olan þükür nedir?" diye sorunca Yüce Allah: "Dilin devamlý zikrimle meþgul kalsýn" buyurdu. Musa: "Ey Rabbim! Ben bazý hallerde seni zikretmekten tenzih ederim" deyince, Allah: "O hallerin nelerdir?" buyurdu. Musa: "Cenabet ve abdest bozma halleridir" deyince: "Hangi halde olursan ol beni zikret" diye buyurdu. Hz. Musa: "Ey Rabbim! Seni ne diyerek zikredeyim?" diye sorunca: "Sen: ''Seni hamd ile her türlü eksiklikten tenzih ederim. Beni sýkýntýlardan uzak kýL. Seni hamd ile her türlü eksiklikten tenzih ederim. Beni sýkýntýlardan kurtar'' þeklinde zikret" buyurdu.

 

Ýsnadýnýn bir zararý yoktur.

 

 

 

670- Ka'b(u'l-ahbar) der ki: Hz. Musa: "Ey Rabbim! Yakýnda mýsýn? Sana alçak sesle yalvarayým. Uzakta mýsýn? Sana (yüksek sesle) sesleneyim" dedi. Allah: "Ey Musa! Ben ancak beni zikredenin sohbet arkadaþýyým" buyurdu. Musa: "Ey Rabbim! Ben bazý hallerde seni zikretmekten tenzih ederim" deyince, Allah: "O hallerin nelerdir?" diye sordu. Musa: "Cenabet ve abdest bozma halleridir" deyince, Yüce Allah: "Hangi halde olursan ol beni zikret" buyurdu.

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Ýbn Ebi Þeybe, Musannef (13/212), Ahmed} Zühd (sh. 68), Ebu Nuaym, Hilye (6/42) ve Ýbn Ebi Asým, Zühd (111).

 

 

 

671- Ýbn Abbas der ki: Musa, Tur-i Sina daðýna çýktý ve: "Ey Rabbim! Senin katýnda en sevimli (ve makbul) kul kimdir?" deyince, Allah: "Beni zikreden ve unutmayandýr" buyurdu.

 

Ýsmidýnýn bir zararý yoktur.

 

 

 

672- Muhammed b. Ka'b el-Kurazi der ki: Hz. Musa: ''Ey Rabbim! Senin katýnda en sevimli (ve makbul) kimse kimdir?'' deyince, Allah (Teala): ''Dili devamlý zikrimle meþgul olandýr" buyurdu. Musa: "Ey Rabbim! Hangi kulun daha fazla ilim sahibidir?" diye sorunca: "Kendi ilmine baþkasýnýn da ilmini de katan kimsedir" buyurdu. Musa: "Ey Rabbim! Hangi kulun daha adildir?" dediðinde: "Ýnsanlara hükmettiði gibi kendi nefsine de hüküm verendir" buyurdu. Musa: "Ey Rabbim! Ýnsanlarýn en büyük günah iþleyeni kimdir?" diye sorunca: "Bana ithamda bulunandýr" buyurdu. Musa: "Ey Rabbim! Kiþi sana nasýl ithamda bulunur?" diye sorunca: "Kiþi önce beni tercih eder ve sonra hakkýnda kýldýðým kaderi kabul etmez" buyurdu.

 

Ýsnadýnýn bir zararý yoktur.

 

 

 

673- Abdulmelik bildiriyor: Ata: "Atalarýnýzý zikredip onlarla övündüðünüz gibi, hatta daha fazla Allah'ý anýn''[Bakara 200]  ayetini açýklarken: "çocuðun ilk konuþmaya baþladýðý zamanlarda: ''Baba! Baba!'' demesi gibi Allah'ýn zikredilmesi kastedilmiþtir" dedi.

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Ýbn Cerir, Tefsýr (2/297).

 

 

 

674- Bilal b. Sa'd der ki: "Zikir iki çeþittir. Allah'ý dil ile zikretmek güzel bir þeydir. Ancak Allah'ýn helal kýldýðýna yöneIten ve haram kýldýðýndan alýkoyan zikir daha güzeldir."

 

Tahric: Ýsnadý hasendir. Ebu Nuaym, Hilye (5/224).

 

 

 

675- Bilal b. Sa'd der ki: "Zikir iki çeþittir. Allah'ý dil ile ve her þekilde zikretmek güzel bir þeydir. Ancak itaate yöneIten ve masiyetten alýkoyan zikir daha güzeldir."

 

Ravileri güvenilirdir.

 

 

 

676- Ýsman b. Ubeydillah bildiriyor: Ümmü'd-Derda: ''Allah'ý anmak büyük þeydir''[Ankebut 45] buyruðunu açýklarken þöyle dedi: "Namaz kýlýnan, oruç tutman ve yaptýðýn her hayýrlý þey, Allah'ý zikretmektir. Sakýndýðýn her kötü þey de, Allah'ý zikretmektir. Bunlarýn en üstünü de, Allah'ý tesbih etmektir.''

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Ýbn Cerir, Tefsýr (20/157)

 

Ayný mana ile mürsel olarak da zikredilmiþtir.

 

 

 

677- Ýbn Ebi Ýmran der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) þöyle buyurdu: "Her kim Allah'a itaat ederse gerçekten Allah'ý zikretmiþ olur. isterse bu kimsenin namazý, orucu ve Kuran okumasý az olsun. Her kim de Allah'a isyanda bulunursa gerçekten o kimse Allah't unutmuþ olur. isterse bu kimsenin namazý, orucu ve Kuran okumasý çok olsun ...

 

Tahric: Ýsnadýnýn bir zararý yoktur. Mürsel bir hadistir. Ýbnu'l-Mübarek, Ziyadet ez-Zühd 17 (70) ve Taberani, M. el-Kebir 22/154 (413)

 

Said b. Mansur'un bize bildirdiðine göre kendisi, Fudayl'ýn: "Öyle ise siz beni anýn ki ben de sizi anayým''[Bakara 152] buyruðunu açýklarken þöyle dediðini iþitmiþtir: "Yüce Allah: ''Beni itaatle hatýrlayýn ki ben de sizi size olan maðfýretimle hatýrlayayým'' buyurmaktadýr."

 

 

 

678- Mesruk der ki: "Kiþi çarþýda olsa bile kalbiyle Allah'ý zikrettiði sürece namazda gibidir.''

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Ýbn Ebi Þeybe, Musannef (10/305,13/458)

 

 

 

679- Ebu Ubeyde der ki: "Kiþi kalbiyle Allah'ý zikrettiði sürece namazda gibidir. Eðer dil ve dudaklar da hareket ettirilerek zikredilirse bu, daha büyük bir þeydir."

 

Tahric: Ýsnadý sahihtir. Ýbn Ebi Þeybe, Musannef (13/458) ve Ebu Nuaym, Hilye (4/204).

 

 

 

680- Ýbn Mes'üd der ki: "Bir dað diðer bir daða ismiyle: ''Ey filan dað! Bugün Allah'ý zikreden biri yanýndan geçti mi?'' diye seslenir. Seslendiði dað þayet: ''Evet, geçti'' derse buna sevinir." Sonrasýnda Abdullah: "Daðlar kötü olan bir þeyi duyacaklar da iyi olan bir þeyi mi duymayacaklar!" dedi ve: "Bazý kimseler: ''Rahman çocuk edindi'' dediler. Siz çok çirkin bir þey ortaya attýnýz. Rahman'a çocuk isnad etmelerinden ötürü neredeyse gökler parçalanacak, yer yarýlacak ve daðlar göçecekti"[Meryem 88-91] ayetlerini okudu.

 

Tahric: Ýsnadý sahihtir. Ýbnu'l-Mübarek, Zühd (sh. 113), Ýbn Ebi Þeybe, Musannef (13/305), Taberani, M. el-Kebir 9/107 (8542) ve Ebu Nuaym, Hilye (3/147,4/242).

 

 

 

681- Ubeyd b. Umer der ki: ''Kiþinin sahifesinde hamd ile yapýlan bir tesbihin bulunmasý, kendisi için dünya daðlarýnýn beraberinden (istediði yere) akýtýlmasýndan daha hayýrlýdýr.''

 

Tahric: Ýsnadý sahihtir. Ýbnu'l-Mübarek, Zühd (sh. 327), Hüseyn el-Mervezi, Zevaid ez-Zühd 396, 397 (1123), Ýbn Ebi Þeybe,Musannif (10/293, 13/450) ve Ebu Nuaym, Hilye (3/272).

 

 

 

682- Hasan(-ý Basri) der ki: "Kýyamet günü bir münadi: "Topluluk, kimin daha cömert olduðunu görecek! ''Onlar, korkarak ve ümid ederek Rablerine ibadet etmek için yataklarýndan kalkarlar. Kendilerine rýzýk olarak verdiðimiz þeylerden de Allah için harcarlar''[Secde 16] ayetinde kastedilenler nerede?" diye seslenir. Bunlar kalkýp insanlarýn aralarýndan öne geçerler. Sonra bu münadi bir daha: "Topluluk, kimin daha cömert olduðunu görecek. ''Onlar, ne ticaret ne de alýþveriþin kendilerini Allah'ý anmaktan, namaz kýlmaktan ve zekat vermekten alýkoyamadýðý insanlardýr''[Nur 37] ayetinde kastedilenler nerede?" diye seslenir. Bunlar kalkýp insanlarýn aralarýndan öne geçerler. Sonra bu münadi bir daha: ''Topluluk, kimin daha cömert olduðunu görecek. Her halükirda Allah'a hamd edenler nerede?'' diye seslenir. Bunlar daha kalabalýk bir þekilde kalkarlar. Sonra geriye kalanlar amellerinin karþýlýðýný görmek için hesaba çekilider."

 

Tahric: Ýsnadýnda meçhul bir ravi vardýr. Abdurrezzak, Musannef 11/294 (20578).

 

 

 

683- Süheyl b. Hanzala der ki: Bana bildirilene göre bir topluluk Allah'ý zikretmek için toplandýðý zaman mutlaka onlara: "Baðýþlanmýþ olarak kalkýnýz, günahlarýnýz sevaplarla deðiþtirildi" diye nida edilir.

 

Ravileri güvenilirdir.

 

 

 

684- Süheyl b. Hanzala der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) þöyle buyurdu:

"Bir topluluk Allah'ý zikretmek için bir mecliste oturduðu zaman daha onlar kalkmadan: ''Baðýþlanmýþ olarak kalkýnýz. Günahlarýnýz sevaplarla deðiþtirildi'' denilir ...

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Taberani, M. el-Kebir 6/260 (6039), Ýbn Ebi Þeybe, Musannef (10/308) ve Ahmed, Müsned (3/142).

 

 

Beyhaki der ki: Hadisin mahfüz olan þekli budur. Baþka bir yerde ise Süheyl'in ismi, Süheyl b. el-Hanzaliyye þeklinde geçmektedir.

 

 

 

685- Lokman b. Amir bildiriyor: Bir adam Ebu Müslim el-Havlaru'ye gelip: "Ey Ebu Müslim! Bana bir nasihatte bulun" deyince: "Her aðacýn ve her taþýn altýnda Allah'ý zikret" karþýlýðýný verdi. Adam: "Bir nasihatte daha bulun" deyince, Ebu Müslim el-Havlaný: "Allah'ý o kadar çok zikret ki bundan dolayý insanlar seni deli sansýnlar" dedi. Ebu Müslim, Allah'ý çokça zikrederdi. Bir adam kendisinin Allah'ý zikrettiðini gördü ve: "Bu arkadaþýnýz deli midir?" dedi. Ebu Müslim onu iþitince. "Yeðenim! Bu, delilik deðildir. Ancak deliliðin ilacýdýr" karþýlýðýný verdi.

 

Ýsmidý hasendir.

 

 

 

686- Enes der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Bazý adamlar vardýr ki hayrýn anahtarý ve þerrin kilididirler. BaZi insanlar da vardýr ki þerrin anahtarý ve hayrýn kilididirler" buyurdu.

 

Ýsnadýnda meçhul bir ravi vardýr.

 

 

 

687- Enes der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) þöyle buyurdu: "Bazý insanlar vardýr ki hayrýn anahtarý ve þerrin kilididirler. Bazý insanlar da vardýr ki þerrin anahtarý ve hayrýn kilididirler. Hayrýn anahtarý elinde olan kiþiye ne mutlu! Þerrin anahtarýný eline alan kiþinin de vay haline!"

 

Tahric: Ýsnadý zayýftýr. Ýbn Mace 1/86 (237,238) ve Ebu Davud ,Müsned (sh. 277).

 

 

 

688- Ýbn Mes'ud der ki: "Ýnsanlardan bazýlarý vardýr ki Allah'ýn zikri için anahtardýrIar. Onlar görüldüðü zaman Allah hatýrIanýr."

 

Tahric: Ýsnadý hasendir. Taberani, el-Kebir 10/253 (10476).

 

Ebu Abdilah el-Hafýz ile Muhammed b. Musa'nýn bildirdiðine göre Ebu'l-Abbas el-Esam, Abdullah b. Ahmed b. Hanbel'den, babasýnýn þöyle dediðini nakleder: "Bu, Habib b. Ebi Sabit'in hadislerinden deðildir. Bizce bu Ýbn Ebi'l-Eþras'ýn hadisidir."

 

 

 

689- Sabit el-Bunaru der ki: "Bize ulaþan habere göre bir topluluk bir konu hakkýnda sohbet ederken Allah birinin dili ile zikri konusunu açar ve Allah'ý zikretmeye baþlarlar. Orada bulunanlarýn sevabý eksilmeksizin bu kiþi hepsi kadar sevap alýr. Yine bir topluluk Allah'ý zikrederken birinin dili ile Allah'ý zikretmenin dýþýna çýkarlar. Orada bulunanlarýn günahý eksilmeksizin o kiþi de hepsi kadar günah alýr."

 

Tahric: Senedinde Hadir b. Eban bulunduðu için isnadý zayýftýr.

 

 

 

690- Ubeydullah b. Þumayt, babasýndan bildiriyor: Bir kadýn Hasan(-ý Basri)'ye gelip: "Ey Ebu Said! Ben zikir ettiðim zaman kalbim yumuþuyor, zikri býraktýðým zaman da nefsimin istediklerini kabul edemiyorum" deyince, Hasan: "Sen kalbinin ýslah olduðu doðrultuda git" karþýlýðýný verdi.

 

Tahric: Ýsnadýnda kopukluk vardýr. Ahmed, Seyyar b. Hatim zamanýna yetiþmemiþtir.

 

 

 

691- Mualla b. Ziyad bildiriyor: Bir adam Hasan(-ý Basri)'ye: "Ey Ebu Said! Kalbimin katýlýðým sana þikayette bulunmaktayým" deyince, Hasan; "Onu zikirden bir þeyle terbiye et" karþýlýðým verdi."

 

Ali'nin rivayetinde ise: "Bir adam Hasan'a: "Ey Ebu Said ... " deyince, Hasan: "Onu zikir ile terbiye et" karþýlýðým verdi" ibaresi geçmiþtir.

 

Ýsnadý hasendir.

 

 

 

692- Malik b. Dinar der ki: "(Sohbetlerden) zevk alanlar hiçbir þeyde Yüce Allah'ýn zikri kadar haz duymamýþtýr."

 

Tahric: Ýsnadý hasendir. Ebu Nuaym, Hilye (2/358).

 

 

 

693- Ebu Osman Said b. Ýsmail der ki: Yahya b. Muaz'ýn: "Ey zikri yanýmda her þeyden daha üstün olan (Allahým)! Düþmanlarýn arasýnda beni en zelil kiþi kýlma" diye dua ettiðini iþittim.

Yine onun: "Ýlahým! Ýnsanlar arasýnda sana Rablere seslenildiði gibi seslenmekteyim. Yalnýz kaldýðýmda ise sevgiliye seslenildiði gibi seslenmekteyim. Topluluk arasýnda: ''Ýlahým!'' diye seslenmekteyim. Yalnýz olduðum zaman da: ''Rabibim'' diye seslenmekteyim" dediðini iþittim.

 

 

 

694- Bekr b. Abdirrahman der ki: Zün-Nün'un: "Ýlahým! Ben seni dünyada iken zikretmeye dayanamýyorum. Ya ahirette nasýl dayanacaðým" dediðini iþittim.

 

 

 

695- Said b. Osman der ki: Zün-Nun'un þöyle dediðini iþittim: "Vay haline! Hakiki manada Allah'ý zikreden bir kimse, O'nun zikri yanýnda her þeyi unutur. Allah da her þeyi ona karþý muhafaza altýna alýr ve Allah, o kiþinin her þeyine bedel olur."

 

Yine Zün-Nun'un þöyle dediðini iþittim: "Arif kiþi dünyada olduðu sürece fakirlik ve övünme arasýnda tereddüt içinde kalýr. Allah'ý zikrettiði zaman övünür. Kendini zikrettiði zaman fakirleþir."

(Said) Zalýid þu ziyade de bulunmuþtur: "Övünmemiz Allah iledir ve bizler Allah'a muhtacýz."

 

Tahric: Ebu Nuaym, Hilye (9/353).

 

 

 

696- Zün-Nun b. Ýbrahim der ki: "Her kim Rabbini tanýrsa ibadetin tadýný, zikrin ve itaatin lezzetini alýr. O, sadece bedeniyle insanlarla birlikte olur. Ancak onlardan farklýlýðý ruhen Allah ile birlikte olmasýdýr."

Ayný isnadla Abbas b. Hamza der ki: Zün-Nun el-Mýsri'nin: "Arif kiþi Rabbi ile müstaðni olur. Kim Allah'tan daha ganidir ki? Rabbi ile müstaðni olan kimse, Rabbinin zikriyle lezzet alýr, daima Allah'a baðlý kalýr ve Allah ile ünsiyet kurar."

 

 

 

697- Ebu Usame der ki: Muhammed b. Nasr'a: "Uzun süre evde oturmaktan sýkýlmýyor musun?" dediðimde: "Allah: ''Ben ancak beni zikredenin sohbet arkadaþýyým'' buyururken niçin sýkýlayým ki?" karþýlýðýný verdi.

 

 

698- Mesruk der ki: ''Kiþi'nin yalnýz kalarak Allah'ý zikredip baðýþlanma dilemesi için belirli vakitler ayýrmýþ olmasý gerekir.''

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Ýbn Ebi Þeybe, Musannef (13/403), Ahmedý Zühd (sh. 349) ve Ebu Nuaymý Hilye (2/97).

 

 

 

699- Zeyd b. Eslem bildiriyor: Allah'ýn peygamberi Hz. Musa: "Ey Rabbim! Bana bir çok nimetler verdin. Bana sana çokça þükretmenin yolunu göster.'' deyince Yüce Allah: ''Beni çokça zikret. Beni çok zikrettiðin zaman, Bana çokça þükretmiþ olursun. Unuttuðun zaman da Hakkýmý unutmuþ olursun.'' buyurdu. 

 

 

 

700- Ebu Bekir eþ-Þibli der ki: ''Göz açýp kapama süresi kadar Allah'a karþý gafil davranmak Allah'a þirk koþmaktýr.

 

 

 

701-  Muhammed b. Abdilvehhab el-Belhi der ki: ''Gafletin en kötüsü, iyiliðinden gafil olmayan Allah'ýn zikrinden uzak kalmaktýr.''

 

Senedinde mechuller vardýr.

 

 

 

702- Ebu Süleyman ed-Darani der ki: Bir ara ben secdede iken uykuya daldým. Uykuda iken bir huri beni ayaðýyla dürtüp: "Sevgilim! Gözlerin uyuyor, Allah ise uyanýk duruyor ve teheccüd namazý kýlanlara bakýyor. Uykunun lezzetini, Allah ile münacatta bulunmanýn lezzetine tercih eden gözün vay haline! Kalk, boþalýna vakti geldi. Sevgililer birbirlerine kavuþuyodar. Bu uyku da neyin nesi. Sevgilim, gözümün nuru! Ben fýlan fýlan zamandan beri perde gerisinde beslenip seni beklerken bu uyku da neyin nesi?" dedi. Bunun üzerine korkarak yerimden sýçrayýp kalktým. Ona karþý utancýmdan ve beni kýnamasýndan dolayý ter içinde kalmýþtým. Onun sözlerinirý tatlýlýðý hala kulaklarýmda ve kalbimdedir.

 

Tahric: Ebu Nuaym, Hilye (9/259)

 

 

 

703- Ýbn Avn der ki: "Ýnsanlarý anmak hastalýk, Allah'ý anmak ise bir þifadýr."

 

Ravileri güvenilirdir.

 

 

 

704- Ömer b. Murra bildiriyor: Rabi' b. Huseym'in yanýnda bir adam anýlýnca: "Allah'ý anmak insanlarý anmaktan daha hayýrlýdýr" dedi.

 

Tahric: Ýsnadýnda tanýmadýðým bir ravi vardýr. Ýbnu'l-Mübarek, Zühd 6 (25)

 

 

 

705- Mekhul der ki: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Muhakkak ki Allah'ýn zikri þifadýr. Ýnsanlarý anmak ise hastalýktýr.'' buyurdu.

 

Tahric: Ýsnadý zayýftýr ve mürsel bir hadistir.

 

Mürsel bir hadistir. Ayný zamanda bu hadis Ömer b. el-Hattab'ýn sözü olarak ta nakledilmiþtir.

 

 

 

706- Muhammed b. Fudayl, babasýndan bildiriyor: Mfihfin el-Hanefi: "Sizden biri atýnýn ve giydiði giysisinirý Allah'ý kendisinden fazla zikretmesinden utanmaz mý?" dedi. Kendisi gevþek davranarak tesbihten, tehlilden ve tekbirden geri kalmazdý.

 

Ravileri güvenilirdir.

 

 

 

707- Abdurrahman b. Yezid b. Cabir der ki: Umeyr b. Hani'ye: "Gördüðüm kadarýyla dilin Allah'ý zikretmekten hiç geri kalmýyor. Günde kaç defa tesbih edersin?" dediðimde: "Parmaklarla sayarken yanýlmakla birlikte yüz bin defa" karþýlýðýný verdi.

 

Ravileri güvenilirdir.

 

 

 

708- Abdulaziz b. Ebi Revvad der ki: "Mekke'nin en aþaðý kýsmýnda günde on iki bin defa tesbih eden bir kadýn vardý. Kadýn vefat etti. Mezara yetiþtirilince erkeklerin önünden alýndý."

 

Ýsnadý hasendir.

 

 

 

709- Muhammed b. Fudayl, bir adamdan bildiriyor: "Ebu Salih Mahan'ýn, (Zalim lakaplý vali) Hacac tarafýndan bir direkte çarmýha gerildiði zaman tesbih ederek parmaklarýyla saydýðým gördüm. Otuz üç defa tesbih etti. Bir adam geldi ve onu vurarak öldürdü. Ondan sonra baktýðýmda onun parmaðýný sayarken hangi boðumda kaldýðým gördüm."

 

Tahric: Ýsnadýnda tanýmadýðým bir ravi ve meçhul bir ravi bulunmaktadýr.

 

 

 

710- Ýbnü'l-Mubarek bildiriyor: Ebu Miclez, Kuteybe b. Müslim'in konvoyuna biner ve parmaklarýyla sayarak günde on iki bin defa tesbih ederdi.

 

 

 

711- Ebu Ka'b, dedesi Bakiyye'den bildiriyor: "Allah Resulü'nün (Sallallahu aleyhi ve Sellem) azatlýsý Ebu Safýyye'nin altýna bir minder konulur ve yanýna bir zembil çakýltaþý getirilirdi. Onunla gün ortasýna kadar tesbih ederdi. Sonra zembil kaldýnlýr ve namaz kýlardý. Namazdan sonra da yine zenbil getirilir ve onunla akþama kadar tesbih ederdi."

 

Senedinde mechuller vardýr.

 

 

 

712- Zün-Nun der ki: "Üç þey kalbin öldüðünün göstergesidir. Biri insanlarla ünsiyet kurmak, biri Allah ile baþ baþa iken sýkýlmak ve bir diðeri de kiþinin belirlemiþ olduðu zikrin halavetini kaybetmesidir. Üç þeyde Allah sevgisinin göstergesidir. Bunlardan biri zikir anýnda ruhun bedende coþmasý, biri tek kaldýðýnda Allah'a yalvararak aklýn rahat etmesi ve bir diðeri de kiþinin Allah'ý kastederek gaib olan þeyleri düþünmesidir."

 

 

 

713- el-Bistami der ki: Ebu Yezýd el-Bistaml'ye marifet hakkýnda sorulunca: "Allah'ý zikrederek yaþamaktýr" dedi. Cehalet hakkýnda sorulunca da: "Allah'ý unutup gaflete düþmektir" dedi.

 

 

 

714- Ýbrahim el-Herevi der ki: Ebu Yezid el-Bistami'ye arif kiþinin alametleri sorulunca: "Allah'ýn zikrinden gevþeyip yýlmayan, hakkýný ifa etmekten usanmayan ve baþkasýyla ünsiyet kurmayandýr" karþýlýðýný verdi.

 

Ebu Yezid der ki: "Baþlangýçta dört þeyde yanýldým. Ben Allah'ý zikrettiðimi, tanýdýðýmý, sevdiðimi ve istediðimi sanmýþtým. Sana geldiðimde zikrinin benim zikrimi geçtiðini, marifetinin marifetimi geçtiðini, sevgisinin sevgimden daha önde olduðunu ve benim kendisini istemeden önce kendisinin beni istediðini gördüm."

 

Tahric: Ebu Abdirrahman es-Sülemi (72) ve Ebu Nuaym (10/34)

 

Ravi der ki: Ebu Yezid, istemekle, Allah'ýn iyi amelde muvaffak etmesini kasdetmiþtir. En doðrusunu Allah bilir.

 

 

 

715- Hassan b. Atiyye der ki: "Kiþi Rabbine karþý, Rabbini anmaktan nefret duymak veya O'nu zikredene buðz etmekten daha ketü bir þekilde düþmanlýk etmemiþtir."

 

Tahric: Ravileri güvenilirdir. Ebu Nuaym (6/72)

 

Bir sonraki konu için aþaðýdaki link’e týklayýn:

 

11.Þu’be: ALLAH’TAN KORKMAK (HAVF)