|
ZADU’L-MEAD |
DÖRDÜNCÜ KİTAP PEYGAMBER'İN (S.A.) CİHADI |
ANA SAYFA
Kur’an Hadis Sözlük Biyografi
A) HZ. PEYGAMBER'İN
(S.A.) HİCRETİ
1- Hicrete Hazırlık:
Allah'ın, dostları ile
düşmanlarının arasım ayırdığı; dinini aziz kılmak, kulu ve elçisi Hz. Muhammed'e
(s.a.) yardım ve zafer bahşetmek için bir başlangıç kıldığı hicretin hazırlığı:
Vakıdi'nin Muhammed b.
Salih aracılığıyla Asim b. Ömer b. Katade, Yezid b. Ruman ve başkalarından
rivayetine göre şöyle anlatıyorlar: Allah Rasulü (s.a.) peygamberliğinin
başlangıcından itibaren Mekke'de üç sene gizli, saklı bir şekilde yaşadı.
Dördüncü sene peygamberliğini herkese ilan etti. Her sene hac mevsiminde hacca
gelenlerin konakladıkları yerlere gider; Ukaz, Mecenne ve Zülmecaz
panayırlarının kurulduğu yerlerde toplanan insanlara varır; onları Rabbinden
gelen tebligatı yerine ulaştırabilmesi için kendisini korumaya çağırır ve bu
çağrısını kabul ederlerse kendilerine cennet verileceğini söylerdi. Ama
kendisine yardım edip davetini kabul edecek hiç kimse bulamazdı. Hatta teker
teker her bir kabileyi ve onların oturdukları yerleri sorar ve: "Ey
insanlar! La ilahe illallah = Allah'tan başka tanrı yoktur, deyin kurtuluşa
erin, Araplara hükümran olun, Acemler size boyun eğsin. İman ederseniz cennette
krallar olursunuz." derdi. Ebu Leheb ise Hz. Peygamber'in (s.a.) peşinden:
"Ona kulak asmayın! O, kendi dinini bırakmış bir yalancıdır." derdi.
Bunun üzerine onlar da Allah Rasulü'ne (s.a.) en çirkin bir şekilde karşılık
veriyorlar, ona eziyet ediyor ve: "Ailen, aşiretin seni daha iyi tanırlar.
Onlar sana uymadıklarına göre!" derlerdi. Hz. Peygamber (s.a.) onları
Allah'a çağırmaktan geri durmaz ve bir yandan da: "Allah'ım! Sen istesen
böyle olmazlar." diye yakınırdı.
Vakıdi diyor ki: Allah
Rasulü'nün (s.a.) gidip davette bulunduğu ve kendisini arzettiği, isimleri bize
bildirilen kabileler: Amir b. Sa'saa, Muharib b. Hasafe, Fezare, Gassan, Mürre,
Hanife, Süleym ve Absoğulları; Nadiroğulları, Bekka, Kinde, Kelb, Haris b. Kab
ve Uzreoğulları ile Hadramutlular. Bunlardan hiçbiri Hz. Peygamber'in (s.a.)
davetini kabul etmedi.
2- Medinelilerin
Müslüman Oluşu:
Allah'ın Peygamberine
yaptığı bir yardımdır ki, (Medine'nin iki Arap kabilesi) Evs ve Hazrec,
müttefikleri olan Medine yahudilerinden: "Bu zamanda bir peygamber gönderilecektir,
ortaya çıkması yakındır. Biz ona uyacağız, ad ve irem kavimleri gibi sizin
kökünüzü kazıyacağız." sözünü işitir dururlardı. Arapların hac ve ziyaret
ettikleri gibi Ensar da Kabe'yi ziyaret ederdi. Ensar, Allah Rasulü'nün (s.a.)
insanları Allah Teala'ya çağırdığını görünce onun hallerini iyiden iyiye
düşündüler ve birbirlerine: "Ey kavim! Vallahi biliyorsunuz ki, bu,
yahudilerin kendisiyle sizi korkuttukları peygamberdir. Ona inanmada aman,
yahudiler sizi geçmesin." dediler.
Evs kabilesinden Süveyd
b. Samit, Mekke'ye gelmişti. Allah Rasulü (s.a.) onu İslam'a davet etti. Süveyd
ne yanından uzaklaştırdı, ne de davetini kabul etti. Ebu'l-Hayser Enes b.
Rafı', yanında kabilesi Abdüleşhel oğullarından birkaç gençle birlikte (Hazreclilere
karşı Kureyşlilerle) ittifak anlaşması yapmak üzere Mekke'ye gelmişti. Allah
Rasulü (s.a.) onları İslam'a davet etti. İçlerinden henüz çok genç olan İyas b.
Muaz: "Ey kavmim! Vallahi, bu, elde etmek için geldiğimiz şeyden daha
hayırlıdır." dedi. Bunun üzerine Ebu'l-Hayser onu dövdü ve azarladı. İyas
da sustu. Hem sonra ittifak da sağlayamadan Medine'ye geri döndüler.
Sonraki sayfa için
aşağıdaki link’i kullan: