|
mÜsned-İ hanbel |
cenaİz |
devam: 16- ağıt
yakmadan ağlamanın ruhsatı
3. Ömer b. el-hattab
8381 (1) cebr b. atik, amcasından bildirir: "resulullah
(sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte ensar'dan bir cenazenin yanına
girdim. ailesi kendisi için ağlamaktaydı. onlara: "resulullah (sallallahu
aleyhi ve sellem) burada iken mi ağlıyorsunuzi" dediğimde, allah resulü
(sallallahu aleyhi ve sellem): "bırak, ölü yanlarında iken ağlasınlar.
ancak vacib olduğu zaman artık ağlamasınlar'' buyurdu. cebr der ki: bunu Ömer
b. abdülaziz'e anlattığımda: "vacib olmak nediri" diye sordu. bunun
üzerine ona: "vacib olması, ölünün mezara konulmasıdır" dedim.2
[sahih]
diğer tahric: ebu
davud, cenaiz 3/188 (3111), nesai, cenaiz 4/13 (12846) ve cihad (5226, 3195)
rivayet ettiler.