|
mÜsned-İ hanbel |
cenaİz |
devam: 45- mezar
Üzerine bina yapmak, mezarların kireçlenmesi (boyanması), Üzerine oturmanın
yasaklanması, mezara karşı namaz kılmak, Ölünün kemiğini kırmak ve mezarlıkta
ayakkabı ile yürümek hakkında
5. beşir b. el-hasasiyye
8861 (1) resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in beşir diye
adlandırdığı beşir b. el-hasasiyye bildiriyor: nebi (sallallahu aleyhi ve
sellem) mezarlıkta ayakkabıları ile yürüyen bir adam görünce: "ey sibt'ten
(tabaklanmış deriden) mamul ayakkabılar sahibi! ayakkabılarını (çıkarıp)
at" buyurdu.
[-sahih-]
8862 (2)- beşir b.
el-hasasiyye der ki -beşir ismini ona nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)
takmıştır-: ben resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in elinden tutmuş
kendisiyle birlikte yürürken bana: ''ey İbnu'l-hasasiyye! İşte resulullah ile
beraber yürüyorsun ve hala neden allah'tan hoşnut değilsini'' buyurdu. -ravi
der ki: sanırım esved b. Şeyban rivayetinde: '' (resulullah'ın) elinden
tutmuşsun'' ibaresi geçmiştir- ben de: "bütün hayırları bana veren
allah'tır. neden ondan hoşnut olmayayım" dedim. müşriklerin mezarlarına
geldiğimizde üç defa: ''bunlar daha önce çok hayırla karşılaştılar (ve ondan
yüz çevirdiler)'' buyurdu. sonra müslümanların mezarlarına geldiğimizde üç
defa: ''bunlar da çok hayırlara eriştiler'' buyurdu. sonra ayağında
ayakkabıları ile mezarlar arasında gezinen bir adam gördü. bunun üzerine (ona)
iki veya üç defa: "ey sibt'ten mamul ayakkabılar sahibi! yazık sana
ayakkabılarını at'' buyurdu. adam resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'i
tanıyınca ayakabılarını çıkardı.
[sahih]
diğer tahric: ebu davud
(3230), İbn mace (1568) ve nesai (4/96) rivayet ettiler.
8863 (3)- beşir b.
nehik, -cahiliye döneminde adı zahm b. ma'bed olan- beşir'den bildiriyor:
medine'ye hicret ettiği zaman resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona:
''adın nediri'' diye sorunca: "zahm'dır" dedi. bunun üzerine allah
resulü (sallallahu aleyhi ve sellem): ''hayır sen beşır'sin'' dedi ve adı beşir
oldu. Şöyle anlatıyor: ben, resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile
birlikte yürürken bana: ''ey İbnu'l-hasasiyye! İşte resulullah ile birlikte
yürümektesin; hala neden allah'tan hoşnut değilsin i'' buyurdu. -ravi der ki:
sanırım esved b. Şeyban rivayetinde: ''(resulullah'ın) elinden tutmuşsun''
ibaresi geçmiştir- ben de: "ey allah'ın resulü! anam babam sana feda
olsun. neden allah'tan hoşnut olmayayım" dedim. sonrasında beşir bir
önceki hadisin aynısını aktardı ve: "resulullah (sallallahu aleyhi ve
sellem): ''ey sibtten mamul ayakkabılar sahibi! ayakkabılarını (ayağından
çıkarıp) at'' buyurdu" dedi.