((27))
باب الإشارة
في التشهد
27- TEŞEHHÜD'DE
(PARMAKLA) İŞARET BABI
حَدَّثَنَا
أَبُو بَكْر
بْنُ أَبِي
شَيْبَة.
حَدَّثَنَا
وَكِيع، عَن
عصام بْن
قدامة، عَن
مالك بن نمير
الخزاعي، عَن
أبيه، قَالَ:
- رأيت
النَّبِي
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ وَسَلَّمْ
واضعاً يده
اليمنى على
فخذه اليمنى في
الصلاة،
ويشير بإصبعه.
Numeyr el-Huzai
(r.a.)'den rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Ben, Nebi (Sallallahu Aleyhi
ve Sellem)'i namazda (teşehhüd için oturduğunda) sağ elini sağ uyluğu üzerine
koymuş iken ve şahadet parmağı ile işaret ederken gördüm."
Diğer tahric: Ebu Davud, Nesai, Ahmed, Beyhaki ve İbn-i Huzeyme
de rivayet etmişlerdir, Bazı rivayetlerde Nebi (s.a.v.)'in işaret ettiği
parmağın şehadet parmağı olduğu açıklanmıştır.
AÇIKLAMA
913’te.