devam: 65- neb
(sallallahu aleyh ve sellem)'n vefati ve defnnn anlatildiĞi bab
حَدَّثَنَا
الحسن بْن علي
الخلاد.
حَدَّثَنَا
عمرو بْن
عاصم.
حَدَّثَنَا
سليمان بْن
المغيرة، عَن
ثابت، عَن
أنس؛ قَالَ: - قال
أبو بكر، بعد
وفاة رَسُول
اللَّهِ
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسلَّمْ
لعمر: انطلق
بنا إلى أم
أيمن نزورها
كما كان
رَسُول اللَّهِ
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسلَّمْ يزورها.
قال، فلما
انتهينا
إليها بكت.
فقالا لها: ما
يبكيك؟ فما
عند اللَّه
خير لرسوله.
قالت: إني
لأعلم أن ما
عند اللَّه
خير لرسوله.
ولكن أبكي لأن
الوحي قد
انقطع من
السماء. قال،
فهيجتهما على
البكاء،
فجعلا يبكيان
معها.
فِي
الزَوائِد:
إسناده
صَحِيْح على
شرط الشيخين،
فقد احتجا
بجميع رواته.
enes (r.a.)'den
rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: resulullah (sallallahu aleyhi ve
sellem)'in vefatından sonra ebu bekir (r.a.), Ömer (r.a.)'a:
resulullah
(sallallahu aleyhi ve sellem) nasıl Ümmü eymen (r.a.)'ın ziyaretine
gidiyorduysa, gel beraberce biz de onun
ziyaretine gidelim, dedi. enes (r.a.) demiştir ki: hepimiz o (Ümmü eymen) (r.a.)'nın yanına
vardığımız zaman Ümmü eymen (r.a.) (nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'in
vefatı üzüntüsüyle) ağladı. ebu bekir ve Ömer (r.anhuma) ona :
niçin ağlıyorsuni
allah katındaki saadet, resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) için
(dünyadan) hayırlıdır, dediler. o: allah katındaki saadetin resulü için daha
iyi olduğunu şüphesiz bilirim. lakin gökten vahyin kesilmiş olmasından dolayı
ağlıyorum, dedi. enes (r.a.) demiştir ki:
Ümmü eymen (r.a.)
ebu bekir ile Ömer (r.anhuma)'nın ağlamalarına sebep oldu. onlar da kendisiyle
beraber ağlamaya başladılar.
not: zevaid'de
şöyle denilmiştir: bunun senedi, buhari ve müslim'in şartları üzerinde
sahihtir. kisi de bu isnadın bütün ravilerini hüccet saymışlardır.