24- velme (= dÜÜÜn
yemeĞ) babi
حَدَّثَنَا
أحمد بن عبدة.
حَدَّثَنَا
حماد بن زيد.
حَدَّثَنَا
ثابت البناني
عن أنس بن مالك؛ - أن
النَّبِيّ
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَم على
عبد الرحمن بن
عوف أثر صفرة.
فقال ((ما هذا؟
أوْ مَه)) قفال:
يَا رَسُولَ اللَّه!
إني تزوجت
امرأة على وزن
نواة من ذهب. فقال
((بارك اللَّه
لك. أولم ولو
بشاة)).
enes bin malik
(r.a.)'den; Şöyle demiştir: nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) (bir gün)
abdurrah-man bin avf (r.a.)'in üzerinde (kad-nlara mahsus güzel kokulardan)
sufra (kokusunun) izini gördü ve (ona): «bu (koku izi) nediri» veya «nediri»
buyurdu. bunun üzerine abdurrahman bin avf:
ya resulullah! (sallallahu aleyhi ve sellem) ben (mehir olarak) bir
nevat (= çekirdek) ağırlığında altın üzerinde bir kad-nla
evlendim, diye cevap verdi. bunun üzerine efendimiz (ona) :
«bir koyun
(kesmek sureti) ile de olsun velime (düğün ziyafetini) ver.» buyurdu.
diğer tahric: buharî,
nikah, müslim, nikah, ebu davud, nikah (2109); tirmizî, nikah; nesai, nikah; darimî,
nikah; ahmed b. hanbei, iii, 227, 271, 274, 278.
ebu davud hads ve zah Çn tikla