devam: 66- (sahbnn
malindan) kÖlenn (br Şey) vermes ve sadaka etmes babi
حدّثنا
أَبُو بَكْرِ
بْنُ أَبِي
شَيْبَةَ. حدّثنا
حَفْصُ بْنُ
غِيَاثٍ،
عَنْ
مُحَمَّدِ
بْنِ زَيْدٍ،
عَنْ
عُمَيْرٍ مَوْلَى
آبِي
اللَّحْمِ
قَالَ: كَانَ
مَوْلاَيَ
يُعْطِينِي
الشَّيْءَ
فَأُطْعِمُ
مِنْهُ.
فَمَعَنِي،
أَوْ قَالَ:
فَضَرَبَنِي.
فَسَأَلْتُ
النَّبِيَّ
صلى الله عليه
وسلم، أَوْ
سَأَلَهُ.
فَقُلْتُ: لاَ
أَنْتَهِي
أَوْ لاَ
أَدَعُهُ
فَقَالَ: ((الأَجْرُ
بَيْنَكُمَا)).
umeyr mevla
Âbî'1-lahm (r.a.)'dan; Şöyle demiştir: benim efendim (Âbi'l-lahm) bana yiyecek
verirdi. ben de bundan yedirirdim. efendim beni (bundan) menetti veya (umeyr)
dedi ki : (efendim) beni dövdü. bunun üzerine (bu durumu) nebi (sallallahu
aleyhi ve sellem)'e ben sordum veya o (yâni efendim) sordu. ben :
(başka adama
yedirme işinden) vazgeçmem veya bunu bırakmam, dedim. resûl-i ekrem (sallallahu aleyhi ve sellem) de:
«(başkasına yedirmeye ait) sevab ikinizin arasındadır.» buyurdu.