devam: 15- allah
sÜbhanehu ve teala yolunda savaŞma (nin fazletnn beyani) babi
حدّثنا
بِشْرُ بْنُ
آدَمَ
وَأَحْمَدُ
بْنُ ثَابِتٍ
الْجَحْدرِيُّ،
قَالا: ثنا
صَفْوَانُ
بْنُ عِيسى.
ثنا
مُحَمَّدُ بْنُ
عَجْلاَنَ
عَنِ
الْقَعْقَاعِ
بْنِ حَكِيمٍ،
عَنْ أَبي
صَالِحٍ،
عَنْ أَبي
هُرَيْرَةَ؛
قَالَ: قَالَ
رَسُولُ
اللهِ صلى
الله عليه
وسلم: ((مَامِنْ
مَجْرُوحٍ
يُجْرَحُ فِي
سَبِيلِ
اللهِ،
وَاللهُ
أَعْلَمُ
بِمَنْ يُجْرَحْ
فِي
سَبِيلهِ،
إِلاَ جَاءَ
يَوْمَ القِيَامَةِ،
وَجُرْحَهُ
كَهَيْئَتِهِ
يَوْمَ جُرِحَ.
الَّلونُ
لَوْنُ دَمٍ،
وَالْرِّيحُ
رِيْحُ
مِسْكٍ)).
في الزوائد:
إسناده صحيح.
ebû hureyre
(r.a.)'den rivayet edildiğine göre resulullah (sallallahu aleyhi ve
sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «allah
yolunda yaralanan her yaralı — allah kendi (rızâsı) uğrunda yaralanan kişiyi
herkesten ziyâde bilendir ya — kıyamet gününde, yarası yaralandığı günkü
vaziyette (kan fışkırıyor halde) gelir: rengi kan rengi, fakat kokusu misk
kokusu.»
not: bunun
senedinin sahih olduğu, zevaid'de bildirilmiştir.
aÇiklama: 2796’da