devam: 3- baba'nin
Çocuklarina y davranmasi, ylk etmes ve kiz Çocuklarina hsan'da bulunmak
babi
حدّثنا
الْحُسَيْنُ
بْنُ
الْحَسَنِ.
حدّثنا ابْنُ
الْمُبَارَكِ
عَنْ فِطْرٍ،
عَنْ أَبِي
سَعِيدٍ،
عَنِ ابْنِ
عَبَّاسٍ؛
قَالَ: قَالَ
رَسُولُ
اللهِ صلى
الله عليه وسلم
((مَا مِنْ
رَجُلٍ
تُدْرِكُ
لَهُ
ابْنَتَانِ
فَيُحْسِنُ
إِلَيْهِمَا،
مَا
صَحِبَتَاهُ
أَوْ صَحِبَهُمَا،
إِلاَّ
أَدْخَلَتَاهُ
الْجَنَّةَ)).
في الزوائد:
في إسناده
أَبو سعيد.
واسمه شرحبيل.
وهو، وإن ذكره
ابْنِ حبان في
الثقات، فقد ضعفه
غير واحد.
وقال ابْنِ
أبي ذئب: كان متهماً.
ورواه الحاكم
في المستدرك.
وقال: هذا حديث
صحيح الإسندد.
bn-i abbas
(r.a.)'den rivayet edildiğine göre resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)
şöyle buyurdu, demiştir: «kim ki iki kız çocuğu erginlik çağına vardıktan sonra
yanında kaldıkları veya o kimse onların yanında kaldığı sürece onlara iyi
davranıp ihsanda bulunursa kızları o'nu cennet'e dahil ederler.»
not: zevaid'de
şöyle denilmiştir: bunun senedinde ebü said var, adı Şarahbll'dir, bu raviyi
bn-i hibban, güvenilir raviler arasında zikretmiş ise de müteaddid alimler onu
zayıf saymışlardır. bn-i ebi zi'b de: bunun doğruluğundan şüphe edilirdi.
demiştir. el-hakim de bu hadisi rivayet ederek senedinin sahih olduğunu
söylemiştir.