1- "la lahe
llallah" dyen kmseye dokunmamak (yan ÖldÜrmemek) babi
حدّثنا
أَبُو بَكْرِ
بْنُ أَبِي
شَيْبَةَ. حدّثنا
مُعَاوِيَةَ
وَحَفْصُ
بْنُ غِيَاثٍ عَنِ
الأَعْمَشِ
عَنْ أَبِي
صَالِحٍ،
عَنْ أَبِي
هُرَيْرَةَ؛
قَالَ: قَالَ
رَسُولُ الله
صلى الله عليه
وسلم
((أُمِرْتُ
أَنْ
أُقَاتِلَ
النَّاسَ
حَتى يُقُولُوا.
لاَإِلهَ
إلاَّ اللهُ.
فَإِذَا قَالُوهَا،
عَصَمُوا
مِنِّي
دِمَاءَهُمْ
وَأَمْوَالَهُمْ،
إِلاَّ
بِحَقِّهَا.
وَحِسَابُهُمْ
عَلَى اللهِ،
عَزَّ وَجَلَّ)).
ebu hureyre
(r.a.)'den rivayet edildiğine göre; resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)
şöyle buyurdu, demiştir: «la ilahe illallah deyinceye kadar insanlarla savaşmak
ile emrolundum. onlar bunu söyleyince tevhîd kelimesinin hakkı (olan cezalar)
müstesna, canlarını ve mallarını benden korumuş olurlar. (îmânda samimî olup
olmadıklarının) hesabı da allah azze ve celle'ye aittir.»