numarali
hads- Şerf:
143 - (748) وحدثنا
زهير بن حرب
وابن نمير.
قالا: حدثنا
إسماعيل (وهو
ابن علية) عن
أيوب، عن
القاسم الشيباني؛
أن زيد بن
أرقم رأى قوما
يصلون من
الضحى. فقال:
أما
لقد علموا أن
الصلاة في غير
هذه الساعة
أفضل. إن رسول
الله صلى الله
عليه وسلم قال
"صلاة
الأوابين حين
ترمض الفصال".
[ش
(الأوابين)
الأواب
المطيع. وقيل:
الراجع إلى الطاعة.
(ترمض) يقال:
رمض يرمض،
كعلم يعلم.
والرمضاء:
الرمل الذي
اشتدت حرارته
بالشمس. أي
حين تحترق
أخفاف
الفصال، وهي
الصغار من
أولاد الإبل،
جمع فصيل.
وذلك من شدة
حر الرمل].
{143}
bize, züheyr b. harb ile
bni nümeyr rivayet ettiler. dediler kî: bize, smâîl —ki bni uleyye'dir.—
eyyûb'dan, o da kaasim-i Şeybânî [61]*den naklen rivayet ettiki, zeydü'bnü
erkam kuşluk zamanı namaz kılan birtakım insanlar görmüş de:
bu adamlar pek âlâ
bilirler ki, bu saatden başka zamanda namaz kılmak daha faziletlidir. Çünkü
resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) :
«evvâbîn namazı,
sıcakdan deve yavrularının ayaklan yandığı zaman kılınır.» buyurmuşdur.» demiş.
144 - (748) حدثنا
زهير بن حرب.
حدثنا يحيى بن
سعيد عن هشام
بن أبي
عبدالله. قال:
حدثنا القاسم
الشيباني عن
زيد ابن أرقم.
قال:
خرج
رسول الله صلى
الله عليه
وسلم على أهل
قباء وهم
يصلون. فقال
"صلاة
الأوابين إذا
رمضت الفصال".
{144}
bize, züheyr b. harb
rivayet etti. (dediki): bize, yahya b. saîd, hişâm b. ebî abdillâh'dan rivayet
etti. demişki: bize, kaasim-i Şeybânî, zeydü'bnü erkam'dan naklen rivayet etti.
zeyd şöyle demiş:
resûlullah (sallallahu
aleyhi ve sellem) kubalıların yanına gitti, (vardığında) onlar namaz
kılıyorlardı. resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (onlara) :
«evvâbîn namazı,
sicakdan deve yavrularının ayakları yandığı zamandır.» buyurdular.
zah:
evvâb: taat eden
mânâsına mubâleğa sıygasıdır. salâtü'l-evvâbîn: allah'a çok itaat edenlerin
namazı demek olur.
bâzıları evvâb'ın,
râci' yânî dönen mânâsına geldiğini söylemişlerdir. fakat birinci mânâ hadîse
daha muvâfıkdır.
termedu:. fi'li ramda' masdarindan
alınmışdırki, kum'un güneşden pek ziyâde ısınması mânâsına gelir.
fisâl: fasü'in cem'i
olup, deve yavruları demekdir. hadîsin mânâsı: evvâbîn namazı, güneşin
sıcağından, deve yavrularının ayakları kumda yandığı zaman kılınır; demekdir.
bu hadîs kuşluk namazının efdal olan vaktini bildirmektedir.
nevevî diyor ki:
«ulemâmız, bu vaktin kuşluk namazı için en elverişli ve faziletli olduğunu
söylemişlerdir. velevki kuşluk namazı, güneşin doğmasından zeval vaktine kadar
caiz olsun.»