numarali
hads- Şerf:
217 - (783) وحدثنا
زهير بن حرب
وإسحاق بن
إبراهيم. قال
زهير: حدثنا
جرير عن
منصور، عن
إبراهيم، عن
علقمة. قال:
سألت أم
المؤمنين
عائشة قال
قلت: يا أم
المؤمنين! كيف
كان عمل رسول
الله صلى الله
عليه وسلم؟ هل
كان يخص شيئا من
الأيام؟ قالت:
لا. كان عمله
ديمة. وأيكم
يستطيع ما كان
رسول الله صلى
الله عليه
وسلم يستطيع؟.
[ش
(ديمة) أي يدوم
عليه ولا
يقطعه. وأصله
الواو، لأنه
من الدوام.
انقلبت ياء
للكسرة قبلها.
قال أهل
اللغة: الديمة
المطر الدائم
في سكون. شبه
به عمله في
دوامه مع
الاقتصاد].
{217}
bize, züheyr b. harb ile
shâk b. brahim rivayet ettiler. züheyr dediki: bize, cerîr, mansûr'dan, o da
brahim'den, o da Âlkame'den naklen rivayet etti. Âlkanıe şöyle demiş:
«Ümmü'l-mü'minîn Âişe'ye
sordum; dedimki: yâ umme'l-mü'minin resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in
ibâdet işi nasıldıi günlerden birine tahsis ettiği bir şey olurmuydui» Âişe, şu
cevâbı verdi:
«hayır! onun ameli
devamlıydı. resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in kadir olduğu şey'e
sizin hanginiz takat getirebilir ki!»
218 - (783) وحدثنا
ابن نمير.
حدثنا أبي.
حدثنا سعد بن
سعيد. أخبرني
القاسم بن
محمد عن
عائشة. قالت:
قال رسول
الله صلى الله
عليه وسلم
"أحب الأعمال
إلى الله
تعالى أدومها
وإن قل".
قال:
وكانت عائشة
إذا عملت
العمل لزمته.
{218}
bize, bni numeyr
rivayet etti. (dediki): bize babam rivayet etti. (dediki): bize, sa'd b. saîd
rivayet etti. (dediki): bana, kasim b. muhammed, Âişe'den naklen haber verdi.
Âişe şöyle demiş: resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) :
«allah teâlâ'ya
amellerin en makbulü, az da olsa en devâmlısıdır.» buyurdular.
râvî: «Âişe bir ameli
işlediği vakit ona devam ederdi.» demişdir.
zah:
bu babın rivayetleri
hep Âişe (radiyallahu anha) dandır. birinci rivâyetde, resûlullah (sallallahu aleyhi
ve sellem)'in :
«siz usanmadıkça allah
da usanmaz.» buyurduğu göze çarpmaktadır.
usanmak : bıkmak,
manasınadır. bu mânâ allah teâlâ hakkında muhaldir. Şu halde hadîsi te'vîl icâb
eder. filhakika ulemânın muhakkıkları bu cümleyi te'vîl etmiş ve: «allah size
usanıp bıkan kimse muamelesi yapmaz. binâenaleyh sizden sevap ve mükâfatını
kesmez. meğer ki siz yapmakda olduğunuz hayırlı amellerden vazgeçmiş olasınız!»
demişlerdir.
bâzılarına göre bu
cümlenin mânâsı; «siz bıkarsanız allah bıkmaz.» demekdir. bni kuteybe ile
diğer bir takım ulemâ bu mânâya kaail olmuşlardır.
al-i muhammed'den murâd
: ehl-i beyt'i, zevceleri, yakınları ve onunla hususiyeti olan zevâtdır.