numarali
hads- Şerf’n devami:
86 - (154) وحدثنا
يحيى بن يحيى.
أخبرنا خالد
بن عبدالله عن
مطرف، عن
عامر، عن أبي
بردة، عن أبي موسى.
قال:
قال
رسول الله صلى
الله عليه
وسلم، في الذي
يعتق جاريته
ثم يتزوجها
"له أجران".
{86}
bize yahya b. yahya
rivayet etti. (dediki): bize halid b. abdillah, mutarrif'ten, o da Âmir'den, o
da ebu burde'den, o da ebu musa'dan naklen haber verdi. ebu musa şöyle demiş:
resulullah (sallallahu
aleyhi ve sellem) cariyesini âzâd edip de sonra onunla evlenen hakkında :
— «o kimse için iki ecir
vardır.» buyurdular.
zah:
bu hadîsi buhârî «itk»
ve «ilim» bahislerinde; ebu dâvud ile nesâî «nikâh»da tahric etmişlerdir.
buhârî'nin rivayetinde
:
«bir kimsenin bir
cariyesi bulunur da onu öğretir ve kendisine hoş muamele yapar : sonra âzâd
ederek onunla evlenirse, o kimseye iki ecir vardır.» buyrulmuştur.
el- mühelieb; iki
ecirden birinin ta'lim ve nikâh mukabilinde verileceğini, bu suretle bu ecrin
de âzâd ecri gibi olacağını söylemiştir.
hadis-i şerîı âzâd
edilen cariye ile evlenmeyi teşvik etmektedir. bir kimse dünyada büyüklenmekten
vaz geçerek allah için tevazu gösterir ve daha şerefli kad-nlarla evlenmeye
iktidarı varken âzâd edilmiş bir câriye ile veya mütevazı bir kad-nla evlenirse
pek büyük sevaba lâyık olur.
hadis-i şerîf
kitabımızın îman bahsinde dahi geçmişti.