numarali
hads- Şerf:
73 - (1423) وحدثناه
أبو بكر بن
أبي شيبة
وزهير بن حرب.
(واللفظ
لزهير) قالا:
حدثنا وكيع.
حدثنا سفيان
عن إسماعيل بن
أمية، عن
عبدالله بن
عروة، عن عروة،
عن عائشة.
قالت:
تزوجني
رسول الله صلى
الله عليه
وسلم في شوال.
وبنى بي في
شوال. فأي
نساء رسول
الله صلى الله
عليه وسلم كان
أحظى عنده منى
؟ قال: وكانت
عائشة تستحب
أن تدخل
نساءها في
شوال.
{73}
bize ebu bekr b. ebi
Şeybe ile züheyr b. harb rivayet ettiler. lâfız züheyr'indir. (dedilerki): bize
vekî' rivayet etti. (dediki); bize süfyân, ismail b. Ümeyye'den. o da abdullah
b. urve'den, o da urve'den, o da Âişe'den naklen rivayet eyledi. Âişe şöyle
demiş:
«resulullah (sallallahu
aleyhi ve sellem) benimle Şevvâl'de nikahlandı ve (yine) Şevvâl'de zifaf oldu.
binâenaleyh resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in kad-nlarından hangisi
onun indinde benden daha bahtlı olabilirdii»
.
uve demişki: «Âişe
akrabası kad-nları Şevvâl'de zifaf etmeyi severdi.»
(1423) وحدثناه
ابن نمير.
حدثنا أبي.
حدثنا سفيان.
بهذا الإسناد.
ولم يذكر فعل
عائشة.
{…}
bize bu hadîsi ibni
numeyr de rivayet etti. (dediki): bize babam rivayet etti. (dediki): bize süfyân
bu isnadla rivayette bulundu. ama Âişe'nin fiilini söylemedi.
zah:
hz. Âişe bu hadîsiyle
bir cahiliyet devri âdetini yıkmak istemiştir. şöyleki: câhiliyet devrinde
araplar Şevval ayında evlenmeyi kerih görürlerdi. bugün dahi bazı câhiller :
«iki bayram arasında nikâh caiz olmazmış» diyerek bu âdeti terviç etmektedir.
halbuki dinen böyle bir şeyin aslı esası yoktur. bilâkis bu hadîs-i şerif
Şevval'de evlenmenin ve Şevval'de zifafa girmenin müstehab olduğuna delildir.