numarali
hads- Şerf:
44 - (1665) حدثني
أبو الطاهر
وحرملة بن
يحيى. قالا:
أخبرنا ابن
وهب. أخبرني
يونس عن ابن
شهاب. قال:
سمعت سعيد بن
المسيب يقول:
قال أبو هريرة:
قال
رسول الله صلى
الله عليه
وسلم (للعبد
المملوك
المصلح
أجران). والذي
نفس أبي هريرة
بيده! لولا
الجهاد في
سبيل الله،
والحج، وبر
أمي، لأحببت
أن أموت وأنا
مملوك.
قال: وبلغنا؛
أن أبا هريرة
لم يكن يحج
حتى ماتت أمه،
لصحبتها.
قال أبو
الطاهر في
حديثه: (للعبد
المصلح) ولم يذكر
المملوك.
[ش
(المصلح) هو
الناصح
لسيده،
والقائم
بعبادة ربه
المتوجهة
عليه. وإن له
أجرين لقيامه
بالحقين، ولا
نكساره بالرق].
{44}
bana ebu't-tâhir ile
harmele b. yahya rivayet ettiler. (dedilerki): bize bni vehb haber verdi. (dediki):
bana yûnus, Şihâb'dan naklen haber verdi. Şöyle demiş: said b. ei-müseyyeb'i
şunu söylerken dinledim: ebû hureyre dediki: resûlullah (sallallahu aleyhi ve
sellem):
«samimî o!an memlûk köle
için iki ecir vardır.» buyurdular. ebû hureyre'nin nefsi yed-i kudretinde olan
allah'a yemin ederim ki, allah yolunda cihâd, hacc ve anneme iyi muamele (emri)
olmasa, memlûk olduğum halde ölmek isterdim.
said b. el-müseyyeb:
duyduğumuza göre ebû hureyre, annesinin sohbetinde bulunduğu için o ölünceye
kadar hacc etmemiştir.» demiş.
ebu't-tâhir kendi
hadisinde:
«samimî köle için»
demiş; memlûk sözünü anmamıştır.
(1665) - وحدثنيه
زهير بن حرب.
حدثنا أبو
صفوان الأموي.
أخبرني يونس
عن ابن شهاب،
بهذا الإسناد.
ولم يذكر:
بلغنا وما
بعده.
{…}
bana bu hadîsi züheyr b.
harb da rivayet etti. (dediki): bize ebû safvân el-emevî rivayet etti.
(dediki): bana yûnus, ibni Şihâb'dan bu isnâdla rivayette bulundu.
«duyduğumuza göre...»
cümlesini ve ondan sonrasını anmadı.
zah 1667 de