selef:
bİrden fazla manasi var; kelİme anlami: Önce gelen, önce gelenler.
İkİncİ manasi: sahabe-i kiram
ÜÇÜncÜ manasi: İlk dönem alimlerdir; eshab-ı kiram, tabiîn (eshab-ı
kiramı gören büyükler) ve tebe-i tabiîne (tabiîn'i gören büyüklere) verilen
isim. büyük alimler ikiye ayrılır. selef
alimleri ve muhakkikin alimleri. selef alimleri sahabe, tabiin ve
tebeu't-tabiin'den olan alimlerdir. muhakkik
alimler / tahkik ehli (araştırmacı alimler): tebeu’t-tabiin’den başlayıp
yaklaşık miladi 1500’e kadar ki alimler.
dÖrdÜncÜ mana: tİcaret tÜrÜ olarak selef (selem) aÇiklama İÇİn tikla
selefİyye: bir mezheb.
selef-i salihîn:
hicrî ilk asrın muslümanları. eshab-ı kiram, tabiîn ve tebe-i
tabiînin büyükleri.