vakif:
1. mülkü olan belli ve kıymetli malının menfaatini bir şarta
bağlamadan muslüman veya zımmî (gayr-i muslim vatandaş) bütün veya belli
fakîrlere allah rızası için terkeden kimse. (bkz. vakf)
vakıfın muslüman, hür, akıllı ve baliğ yani ergenlik çağına
ulaşmış olması lazımdır. (İbn-i abidîn)
Şart-ı vakıf (vakıfın koyduğu şart), nass-ı şarî (din sahibinin
koyduğu kanun) gibidir. (İbn-i abidîn)
2. bir işten haberi olan.
meşveret olunan kimsenin vakıf olmadığı şeyi veya vakıf olduğunun
aksini söylemesi gunahtır. hata ile söylemesi gunah olmaz. (m. hadimî)
3. arafat'ta vakfeye duran.