devam: 60- kabİr
zİyaretİ yapilmali midiri
حدثنا
الحسين بن
حريث حدثنا
عيسى بن يونس
عن بن جريج عن
عبد الله بن
أبي مليكة قال
توفي عبد الرحمن
بن أبي بكر
بحبشي قال
فحمل إلى مكة
فدفن فيها
فلما قدمت عائشة
أتت قبر عبد
الرحمن بن أبي
بكر فقالت وكنا
كندماني
جذيمة حقبة من الدهر
حتى قيل لن
يتصدعا
فلما تفرقنا
كأني ومالكا لطول
اجتماع لم نبت
ليلة معا ثم قالت
والله لو
حضرتك ما دفنت
إلا حيث مت
ولو شهدتك ما
زرتك
abdullah b. ebî müleyke (r.a.)’den
rivâyete göre, şöyle demiştir: “abdurrahman ibn ebî bekir, mekke’ye yakın hubşî
denilen bir yerde vefat etmişti. cenazesi mekke’ye nakledilerek oraya
defnedildi. Âişe mekke’ye gelince abdurrahman b. ebî bekir’in kabrinin yanına
ziyarete geldi ve Şair temim’in şu iki beytini söyledi.
*
bir zamanlar cezime denilen bir kralın iki sohbet arkadaşı gibiydik
*
yıllarca süren bu arkadaşlığımız karşısında hiç ayrılmayacaklar denilmişti.
* fakat birbirimizden
ayrılınca sanki ben ve kardeşim mâlik;
* Çok uzun süren
arkadaşlığımıza rağmen bir gece bile bir arada kalmış gibi değiliz.
Âişe bu beyitleri
okuduktan sonra dedi ki: “cenazede bulunsaydım ancak öldüğün yere
defnedilirdin. Ölürken senin yanında bulunsaydım kabrinde seni ziyaret
etmezdim.”
tirmîzî rivâyet
etmiştir.