SİĞAR-I TABİİN :
Tabiîlerin küçükleri
anlamını veren bir tamlama olup sahabe devrinin sonlarına doğru yaşayan, ancak
rivayetleri daha çok diğer tabiîlerden, bilhassa kibâr-ı tabiîn'den olan
tabiîlere denir. Bunlar sahabeye yetiştikleri halde onlardan ilim almadıkları
dolayısiyle diğer tabiîlerden rivayette bulundukları için tabiîler arasında
ayrı bir tabaka oluşturmuşlardır. Hatta pek çok alim bu yüzden bunların
mürsellerini mudal addetmişlerdir.