Duhân Sûresi سورة الدخان

حمٓ ﴿١﴾

1- Hâ, Mîm.

وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

2- Mubîn Kitaba yemin olsun ki,

إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَٰرَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿٣﴾

3- Şüphesiz Biz onu mübarek bir gecede indirdik. Muhakkak Biz, korkutup uyaranlarız.

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿٤﴾

أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿٥﴾

4, 5- O gecede hikmetli herbir iş, tarafımızdan bir emir ile ayrılır. Muhakkak Biz, (peygamber) gönderenleriz;

رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٦﴾

6- Rabbinden bir rahmet olarak. Gerçekten O, en iyi işitenin, en iyi bilenin ta kendisidir.

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٧﴾

7- O ki; göklerle yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Kesin olarak inananlar iseniz.

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٨﴾

8- O'ndan başka hiç bir ilâh yoktur. Diriltir ve öldürür. Sizin de Rabbinizdir, önceki atalarınızın da Rabbidir.

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ ﴿٩﴾

9- Ama onlar şüphe içindedirler. Oynayıp eğlenirler.

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ﴿١٠﴾

10- O halde gökyüzünde besbelli bir dumanın geleceği günü bekle.

يَغْشَى ٱلنَّاسَ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١١﴾

11- İnsanları bürüyecektir o. (Derler ki): “Bu, pek acıklı bir azaptır.

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿١٢﴾

12- “Rabbimiz, bizden bu azabı kaldır. Çünkü biz iman edeceğiz.”

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ ﴿١٣﴾

13- Onlar nerede; düşünüp ibret almak nerede? Halbuki onlara açıklayıcı bir peygamber de gelmişti.

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ﴿١٤﴾

14- Sonra yine ondan yüz çevirdiler ve: “Kendisine öğretilmiş bir delidir” dediler.

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ﴿١٥﴾

15- Biz o azabı az bir zaman açıp kaldıracağız. Fakat şüphesiz siz, yine geri dönenlersiniz.

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿١٦﴾

16- En büyük yakalayışla yakalayacağımız gün, şüphe yok ki Biz, intikam alıcılarız.

وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ﴿١٧﴾

17- Andolsun ki, onlardan önce Firavun kavmini de denedik. Onlara çok yüce, çok şerefli bir peygamber gelmiş idi.

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٨﴾

18- “Allah'ın kullarını bana geri verin. Şüphesiz ki ben size (gönderilmiş) çok güvenilir bir peygamberim” diyerek;

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ ﴿١٩﴾

19- Ve: “Allah'a karşı üstünlük taslamayın. Çünkü ben size apaçık bir delil getiriyorum” diyerek.

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿٢٠﴾

20- “Ve muhakkak ki ben, beni taşlamanızdan, benim de Rabbim sizin de Rabbinize sığındım.

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ﴿٢١﴾

21- “Eğer bana iman etmiyor iseniz, o halde benden uzak durun.”

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ ﴿٢٢﴾

22- Rabbine: “Şüphesiz bunlar günahkâr bir topluluktur” diye dua etti.

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٢٣﴾

23- (Rabbi buyurdu ki): “O halde geceleyin kullarımı al, götür. Muhakkak ki siz, takib olunacaksınız.

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ ﴿٢٤﴾

24- “Denizi de olduğu gibi açık bırak. Çünkü onlar boğulacak bir ordudur.”

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿٢٥﴾

25- Onlar nice bahçeleri, pınarları geride bırakmışlardı.

وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿٢٦﴾

26- Nice ekinleri ve değerli konakları;

وَنَعْمَةٍ كَانُوا۟ فِيهَا فَٰكِهِينَ ﴿٢٧﴾

27- Zevk ve sefa sürdükleri nice nimetleri de.

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿٢٨﴾

28- İşte böyle... Biz onları başka bir kavme miras verdik.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ﴿٢٩﴾

29- Gök ve yer ağlamadı onlar için ve onlar mühlet verilenler de olmadı.

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿٣٠﴾

30- Andolsun Biz, kurtardık İsrailoğullarını o horlayıcı azaptan;

مِن فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿٣١﴾

31- (Yani) Firavun'dan. Çünkü o, büyüklük taslayan, haddi aşanlardan idi.

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٣٢﴾

32- Andolsun Biz, onları bilerek âlemler üzerine seçkin kılmıştık.

وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌا۟ مُّبِينٌ ﴿٣٣﴾

33- Ve onlara kendilerinde apaçık bir imtihan bulunan bir kısım âyetler de vermiştik.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ﴿٣٤﴾

34- Şüphesiz bunlar elbette şöyle diyorlar:

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ﴿٣٥﴾

35- “O, ancak bizim ilk ölümümüzdür ve bizler diriltilip kaldırılacak değiliz.

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿٣٦﴾

36- “Eğer doğru söyleyenler iseniz, haydi atalarımızı getirin.”

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَٰهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿٣٧﴾

37- Bunlar mı hayırlıdır, yoksa Tübba' kavmi ve onlardan öncekiler mi? Biz onları bile helâk ettik. Çünkü onlar, günahkâr idiler.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ ﴿٣٨﴾

38- Biz, göklerle yeri ve ikisinin arasında olanları oynayalım diye yaratmadık.

مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾

39- Biz, onları ancak hak ile yarattık. Fakat onların çoğu bilmezler.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٠﴾

40- Muhakkak ki ayırdetme günü onların hepsi için tayin edilmiş bir vakittir.

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤١﴾

41- O günde hiçbir mevlâ (dost, akraba)nın mevlâsına bir faydası olmaz. Onlara yardım da edilmez.

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٤٢﴾

42- Allah'ın rahmet ettikleri müstesnâ. Şüphesiz ki O, Azîzdir. Rahîmdir.

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿٤٣﴾

43- Şüphesiz ki Zakkûm ağacı,

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ﴿٤٤﴾

44- O büyük günahkârın yiyeceğidir.

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ﴿٤٥﴾

45- Erimiş maden gibidir; karınlarda kaynar:

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ﴿٤٦﴾

46- Kaynar suyun kaynaması gibi.

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٤٧﴾

47- “Yakalayın onu; sürüyerek götürün cehennemin ortasına;

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ﴿٤٨﴾

48- “Sonra da o kaynar suyun azabından dökün başının üstüne.

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ﴿٤٩﴾

49- “Tat bakalım; çünkü sen güçlü ve değerli imişsin.

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ﴿٥٠﴾

50- “Muhakkak ki bu, sizin önceden şüphe edegeldiğiniz şeydir.”

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ ﴿٥١﴾

51- Takvâ sahipleri ise muhakkak emin bir makamdadırlar.

فِى جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿٥٢﴾

52- Cennetlerde ve pınarlardadırlar.

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿٥٣﴾

53- İnce ve kalın ipeklerden giyerler; karşılıklı otururlar.

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ ﴿٥٤﴾

54- İşte böyle. Hem Biz Hûru'l-În'i de kendilerine eş yaptık.

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ﴿٥٥﴾

55- Onlar orada güven içinde her türlü meyveden isterler.

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٦﴾

56- Onlar orada ilk ölümden başka ölümü tatmazlar. Onları cehennem azabından korumuştur.

فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٥٧﴾

57- Rabbinden bir lütuf olarak. İşte bu, en büyük kurtuluş ve mutluluğun tâ kendisidir.

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٥٨﴾

58- Muhakkak Biz onu öğüt alırlar diye senin dilin ile kolaylaştırdık.

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿٥٩﴾

59- O halde gözetle, çünkü onlar da gözetlemektedirler.