Sâffât Sûresi سورة الصافات

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّا ﴿١﴾

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا ﴿٢﴾

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾

إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ ﴿٤﴾

1, 2, 3, 4- Andolsun saf saf duranlara; Haykırarak sürenlere; Zikir okuyup duranlara; Şüphesiz sizin ilâhınız birdir.

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ﴿٥﴾

5- Göklerle yerin ve aralarında olanların Rabbidir. Doğuların da Rabbidir.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾

6- Muhakkak Biz dünyaya en yakın gökyüzünü bir süsle, (yani) yıldızlarla süsledik.

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍ مَّارِدٍ ﴿٧﴾

7- Ve itaatten çıkan her şeytandan koruduk.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ ﴿٨﴾

8- Onlar Mele-i A'lâ'yı dinleyemezler ve her taraftan sürülüp atılırlar;

دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿٩﴾

9- Kovularak. Onlar için sürekli bir azab da vardır.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿١٠﴾

10- Meğer ki hızlıca hırsızlayıp bir şey kapan olsun. Hemen arkasından parlak, delici bir alev ona yetişir.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾

11- Şimdi sor onlara: Yaratılış itibari ile kendileri mi daha güçlüdür, yoksa (diğer) yaratıklarımız mı? Biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾

12- Evet, sen şaşıyorsun, onlar ise alay ediyorlar.

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾

13- Onlara öğüt verilse, öğüt almazlar.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾

14- Bir âyet (mûcize) görseler, aralarında alay ederler.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾

15- Ve: “Bu, ancak apaçık bir büyüdür” derler.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾

16- “Biz ölüp toprak ve kemik olduktan sonra, gerçekten biz tekrar diriltilecek miyiz?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾

17- “Ya önceki atalarımız da mı (diriltilecek) ?”

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾

18- De ki: “Evet, hem de siz küçültülmüşler olarak (diriltileceksiniz).”

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾

19- O, sadece bir çığlıktır. Hemen onlar kalkıp bakınacaklar.

وَقَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾

20- Ve diyecekler ki: “Vay bize! Bu, Din günüdür.”

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾

21- “Bu, sizin önceden yalanladığınız ayırdetme günüdür.”

ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾

22, 23- Toplayınız (şirkle kendilerine) zulmedenleri ve onlara eş olanları; Allah'dan başka taptıklarını da. Onlara cehennem'in yolunu gösterin.

وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿٢٤﴾

24- Ve durdurun onları. Çünkü onlar, sorgulanacaklardır.

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾

25- “Ne oluyor size? Neden birbirinize yardım etmiyorsunuz?”

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾

26- Bilakis onlar bugün teslim olmuşlardır.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٧﴾

27- Onlardan bir kısmı diğer bir kısmına yönelip biri diğerine soru sorarlar.

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٨﴾

28- Derler ki: “Gerçekten siz bize sağdan gelirdiniz.”

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾

29- Onlar da derler ki: “Hayır siz, iman üzere değil idiniz;

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَٰغِينَ ﴿٣٠﴾

30- “Bizim sizin üzerinizde bir hakimiyetimiz de yoktu. Bilakis siz, azgın bir topluluktunuz.”

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿٣١﴾

31- (Önderlerle uyanlar). “Rabbimizin sözü üzerimize hak oldu. Muhakkak biz (azabı) tadıcılarız” (diyecekler).

فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ﴿٣٢﴾

32- “Çünkü biz sizi azdırdık. Zaten biz de azgınlardan idik.”

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾

33- Muhakkak onlar o günde azapta ortakdırlar.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾

34- İşte Biz günahkârlara muhakkak böyle yaparız.

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾

35- Çünkü onlara: “Allah'dan başka ilâh yoktur” denildiğinde büyüklük taslarlar;

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ ﴿٣٦﴾

36- Ve derlerdi ki: “Biz, ilâhlarımızı deli bir şair (sözü) dolayısı ile mi terk edeceğiz?”

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾

37- Hayır, o hak ile gelmiş ve peygamberleri de tasdik etmiştir.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾

38- Muhakkak siz, elbette acıklı azabı tadıcılarsınız.

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾

39- Size işlemiş olduğunuzdan başka şeyin cezası verilmeyecektir.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾

40- Ancak Allah'ın ihlâsa erdirilmiş kulları müstesnâ.

أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ ﴿٤١﴾

41- İşte onlar için bilinen bir rızık vardır.

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾

42- Çeşitli meyveler (vardır). Ve onlara ikram olunur:

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٤٣﴾

43- Na'îm cennetlerinde;

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿٤٤﴾

44- Tahtlar üzerinde karşılıklı oturdukları halde;

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿٤٥﴾

بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّٰرِبِينَ ﴿٤٦﴾

45, 46- İçenlere lezzet veren beyaz (parlak) kaynaktan doldurulmuş kadehler dolaştırılır onlara.

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿٤٧﴾

47- Onda aklı karıştırıcı her hangi bir zarar da yoktur. Onlar ondan sarhoş da olmazlar.

وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ ﴿٤٨﴾

48- Yanlarında gözlerini yalnızca eşlerine çevirmiş iri gözlü (huri)ler vardır.

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ ﴿٤٩﴾

49- Sanki onlar sarılıp sarmalanmış deve kuşu yumurtası gibidirler.

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٥٠﴾

50- Birbirlerine yönelip karşılıklı soru sorarlar.

قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ ﴿٥١﴾

51- Aralarında birisi diyecek ki: “Gerçekten benim bir dostum vardı;

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾

52- “O diyordu ki: “Gerçekten sen inananlardan mısın?

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾

53- “Biz ölüp toprak ve kemikler olduğumuz zaman (dan sonra) gerçekten biz mi hesaba çekilip cezalandırılacağız?”

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾

54- Diyecek ki: “Siz de bakar mısınız?”

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾

55- Baktı ve onu cehennemin ortasında gördü.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾

56- (Ona) dedi ki: “Vallahi, az kalsın beni de helâk edecektin.

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾

57- “Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, ben de (cehennemde) hazır edilenlerden olurdum.

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾

58- “Gördün mü? İşte biz ölümü tatmayacağız;

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾

59- “İlk ölümümüzden sonra. Hem bize azab edilmiyor da.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾

60- “Şüphesiz ki bu, büyük kurtuluşun tâ kendisidir.”

لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ﴿٦١﴾

61- İşte çalışanlar böylesi için çalışsınlar.

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾

62- Ziyafet olarak bu mu hayırlıdır, yoksa Zakkum ağacı mı?

إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّٰلِمِينَ ﴿٦٣﴾

63- Biz onu zâlimler için (âhirette) bir fitne kıldık.

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾

64- Muhakkak o cehennemin dibinden çıkan bir ağaçtır.

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ﴿٦٥﴾

65- Onun meyvesi şeytanların başları gibidir.

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٦٦﴾

66- İşte muhakkak onlar, bu ağaçtan yiyecekler ve ondan karınlarını doldurulacaklar.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ ﴿٦٧﴾

67- Sonra onun üzerine kaynamış sudan bir katkıları olacaktır.

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾

68- Sonra dönüşleri, muhakkak cehenneme olacaktır.

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿٦٩﴾

69- Muhakkak onlar atalarını sapık kimseler olarak bulmuşlardı.

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾

70- Yine de onların izleri üzere sürat ve ısrarla koşturuluyorlar.

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾

71- Andolsun ki onlardan önce olanların bir çoğu sapıtmıştı.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾

72- Ve andolsun ki onlar arasında uyarıp korkutan (peygamber)ler göndermiştik.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾

73- Bir bak! O korkutulanların âkıbeti nasıl oldu?

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾

74- Ancak Allah'ın ihlâsa ulaştırılmış kulları müstesnâ.

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾

75- Andolsun ki Nûh, Bize seslenmişti. Biz (duaya) ne güzel karşılık verenleriz!

وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾

76- Ve Biz onu ve ehlini (iman edenleri) büyük gamdan kurtardık.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾

77- Zürriyetini de sürekli bâki kalanların ta kendileri kıldık.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٧٨﴾

78- Sonra gelenler arasında ona (iyi bir ün) bıraktık.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾

79- Âlemler içinde Nûh'a selâm olsun.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾

80- Muhakkak Biz, ihsan edicileri böyle mükâfatlandırırız.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾

81- Muhakkak o, Bizim mü'min kullarımızdandır.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٨٢﴾

82- Sonra diğerlerini suda boğduk.

وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾

83- Muhakkak İbrahîm de onun izinden gidenlerdendi.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾

84- Çünkü o, Rabbine selim (şaibelerden kurtulmuş) bir kalb ile gelmişti.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾

85- Hani babasına ve kavmine: “Nelere ibadet ediyorsunuz?” demişti.

أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾

86- “Yalan ve iftira ederek, Allah'dan başka ilahları mı istiyorsunuz?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾

87- “Âlemlerin Rabbı hakkında zannınız nedir?”

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾

88- Derken yıldızlara bir defa baktı da:

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ ﴿٨٩﴾

89- “Muhakkak ben hastayım” dedi.

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾

90- Ondan yüz çevirip uzaklaştılar.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾

91- Sonra gizlice putlarına varıp: “Yemez misiniz?” dedi.

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾

92- “Size ne oldu ki konuşmuyorsunuz?”

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾

93- Sonra onlara sağ eli ile gizlice vurdu.

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾

94- Hızlıca ona geldiler.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾

95- “Siz elinizle yonttuğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?” dedi.

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

96- “Halbuki sizi de, yapıp (ibadet) ettiklerinizi de Allah yaratmıştır.”

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾

97- Dediler ki: “Onun için bir bina yapın. Sonra da onu alevli ateşin içine atın.”

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾

98- Ona kötülük yapmak istediler. Biz de onları en aşağılıklar kıldık.

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾

99- Dedi ki: “Ben, Rabbime gidiciyim. Pek yakında beni doğru yola iletecektir.

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾

100- “Rabbim, bana salihlerden bağışla!”

فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍ ﴿١٠١﴾

101- Biz de ona itaatkâr bir oğul müjdesini verdik.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾

102- Ne zaman ki o babasının yanısıra yürümeye başlayınca dedi ki: “Oğulcağızım, gerçekten ben rüyamda seni boğazladığımı görüyorum. Bak artık, sen ne düşünürsün?” Dedi ki: “Babacığım, emrolunduğun şeyi yap! İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın.”

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾

103- Böylece ikisi de teslim olup onu alnı üzere yıkınca;

وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿١٠٤﴾

104- Biz ona: “Ey İbrahim!” diye seslendik.

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾

105- “Rüyanı gerçekleştirdin. Muhakkak Biz ihsan edicileri böyle mükâfatlandırırız.”

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾

106- Muhakkak bu, apaçık bir imtihandı.

وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿١٠٧﴾

107- Biz de ona büyük bir kurbanlıkla fidye verdik.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٠٨﴾

108- Sonra gelenler arasında ona (güzel bir övgü) bıraktık.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿١٠٩﴾

109- İbrahim'e selâm olsun.

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾

110- İhsan edicileri böyle mükâfatlandırırız.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾

111- Muhakkak o, iman eden kullarımızdandı.

وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١١٢﴾

112- Ve ona salihlerden bir peygamber olmak üzere İshâk'ı müjdeledik.

وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ ﴿١١٣﴾

113- Onu ve İshâk'ı mübarek kıldık. O ikisinin soyundan da ihsan edici de vardır, nefsine apaçık zulm edici de vardır.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١١٤﴾

114- Andolsun, Mûsâ ve Hârûn'a da lütufta bulunduk.

وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾

115- O ikisini ve kavimlerini büyük sıkıntıdan kurtardık.

وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾

116- Ve onlara yardım ettiğimiz için galip gelenler onlar oldular.

وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾

117- İkisine apaçık gösteren Kitabı verdik.

وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾

118- O ikisini de dosdoğru yola ilettik.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١١٩﴾

119- Sonra gelenler arasında onlara (güzel bir övgü) bıraktık.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١٢٠﴾

120- Mûsâ ve Hârûn'a selâm olsun.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾

121- Muhakkak Biz, ihsan edicileri böyle mükâfatlandırırız.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾

122- Muhakkak ikisi de iman eden kullarımızdandı.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾

123- Muhakkak İlyâs da gönderilmiş peygamberlerdendi.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾

124- O, kavmine: “(Allah'dan) korkmaz mısınız?” demişti.

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ﴿١٢٥﴾

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾

125, 126- “O en güzel yaratanı, sizin ve önceki atalarınızın Rabbi Allah'ı bırakıp Ba'l'e mi dua (ve ibadet) edersiniz?”

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾

127- Ama onlar onu yalanladılar. Bu sebepten onlar, elbette hazır edilirler.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾

128- Ancak Allah'ın ihlâsa erdirilmiş kulları müstesnâ.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٢٩﴾

129- Sonra gelenler arasında üzerine (güzel övgü) bıraktık.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾

130- İlyas'a selâm olsun.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾

131- İhsan edicilere muhakkak ki Biz böyle mükâfat veririz.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

132- Gerçekten o, iman eden kullarımızdandı.

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾

133- Şüphesiz Lût da gönderilmiş peygamberlerdendir.

إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾

134- Hani Biz onu ve aile halkını birlikte kurtarmıştık.

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴿١٣٥﴾

135- Ancak geri kalanlar arasındaki bir kocakarı müstesnâ.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿١٣٦﴾

136- Sonra diğerlerini helâk ettik.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾

137- Muhakkak siz onların (meskenlerinin) yakınından sabahleyin de geçip gidiyorsunuz;

وَبِٱلَّيْلِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾

138- Geceleyin de. Hâlâ akıllanmayacak mısınız?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾

139- Muhakkak Yûnus da gönderilmiş peygamberlerdendi.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾

140- Hani o yüklü gemiye kaçıp sığınmıştı.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾

141- Kur'a çekmişti de kaybedenlerden olmuştu.

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿١٤٢﴾

142- Kendini kınayıcı olduğu halde balık onu yuttu.

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾

143- Eğer o gerçekten tesbih edenlerden olmasaydı,

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

144- Diriltilecekleri güne kadar (balığın) karnında kalırdı, elbet.

فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ﴿١٤٥﴾

145- Biz, onu hasta olduğu halde (gölgesiz) apaçık bir yere bıraktık.

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ ﴿١٤٦﴾

146- Üzerine (gölge için) kabak türünden bir ağaç bitirdik.

وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿١٤٧﴾

147- Biz onu yüzbin veya daha fazlasına gönderdik.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ﴿١٤٨﴾

148- Onlar imana geldiler. Biz de onları bir zamana kadar geçindirdik.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾

149- Şimdi onlara sor: “Kız çocukları Rabbinin, erkek çocukları da kendilerinin midir?”

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ﴿١٥٠﴾

150- Yoksa, Biz melekleri dişiler olarak yarattık da onlar da buna tanık mı oldular?

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿١٥١﴾

151- İyi bilin ki onlar (yalan ve) iftiralarından dolayı derler ki:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ﴿١٥٢﴾

152- “Allah doğurdu.” Şüphesiz onlar elbette yalancıdırlar.

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿١٥٣﴾

153- Yoksa erkekler dururken kızları mı üstün tutup seçti?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾

154- Ne oluyor size? Nasıl hüküm veriyorsunuz?

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾

155- Hiç düşünmez misiniz?

أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌ مُّبِينٌ ﴿١٥٦﴾

156- Yoksa apaçık bir deliliniz mi var?

فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿١٥٧﴾

157- Doğru söyleyenler iseniz kitabınızı getirin.

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾

158- Onlar kendisi ile cinler arasında bir neseb uydurdular. Andolsun ki muhakkak cinler de onların hazır edileceklerini bilmişlerdir.

سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾

159- Allah onların nitelendirmelerinden münezzehtir.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾

160- Allah'ın ihlâsa erdirilmiş kulları müstesnâ.

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾

161- Muhakkak siz ve ibadet ettikleriniz,

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ﴿١٦٢﴾

162- Siz onun aleyhine (insanları) fitneye sürükleyemezsiniz.

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾

163- Kendisi cehenneme girecek olan müstesnâ.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ ﴿١٦٤﴾

164- Biz (melekler) den her birimiz için bilinen bir makamı olmayan yoktur.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿١٦٥﴾

165- Muhakkak biz, saf saf duranlarız.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾

166- Ve şüphesiz biz tesbih edenleriz.

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾

167- Muhakkak diyorlardı ki:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾

168- “Eğer bizde de öncekilerden bir zikir (kitab) olsa idi;

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾

169- “Biz de elbette Allah'ın ihlâsa erdirilmiş kulları olurduk.”

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾

170- Şimdi de O'na kâfir oldular. Yakında bileceklerdir.

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾

171- Andolsun ki gönderilmiş kullarımıza önceden şu sözümüz verilmiştir:

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿١٧٢﴾

172- “Muhakkak onlar, elbette onlar zafere erdirilenlerdir;

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴿١٧٣﴾

173- “Muhakkak Bizim ordumuz, elbette onlar galip olanlardır.”

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿١٧٤﴾

174- Artık bir vakte kadar onlardan yüz çevir.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾

175- Onlara göster (onları gör, gözetle). Onlar da yakında göreceklerdir.

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾

176- Acaba onlar azabımızı mı acele istiyorlar!

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٧﴾

177- (Azap) onların alanlarına inince, korkutulanların sabahı ne kötü olur!

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿١٧٨﴾

178- Artık bir zamana kadar onlardan yüz çevir.

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾

179- Onlara göster. Onlar da yakında göreceklerdir.

سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾

180- İzzet sahibi olan Rabbin onların niteleyegeldiklerinden münezzehtir.

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾

181- Gönderilmiş peygamberlere selâm olsun.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٨٢﴾

182- Âlemlerin Rabbi Allah'a da hamd olsun.