SAYFA  141                              

111) Eğer Biz onlara gerçekten de istedikleri mucizelerden bir tanesini dahi eksik bırakmadan hepsini getirseydik hatta onlara melekleri indirseydik, istedikleri gibi ölüleri diriltseydik onlarla ölüler konuşsaydı da Muhammed’in doğruluğunu haber verselerdi ve bütün mahlukatı karşılarına toplasaydık, istedikleri bütün mucizeleri fazlasıyla verseydik –Allah’ın dilemesi müstesna- onlar yine de iman etmeyeceklerdi. Çünkü onlar mucize istemeleri konusunda samimi değillerdi. Onlar işi savsaklama amacıyla bu teklifi yapmışlardı. Fakat müşriklerin pek çoğu hidayetin yalnızca Allah’a ait olduğunu, Allah dilemedikçe kimsenin iman edemeyeceğini bilmez. Onlar imanın ve inkârın kendi ellerinde olduğunu, diledikleri zaman iman edebileceklerini, diledikleri zaman da inkâr edebileceklerini zannederler. Oysa onlar bu konuda büyük bir gaflet içerisindedirler. Çünkü hidayet Allah’ın elindedir. O’nu hakeden kullarına verir. Allah’ın izni, dilemesi ve yaratması olmadıkça hiçbir şey olmaz. 

112) Biz bu müşrikleri sana düşmanlık ve muhalefet edecek düşmanlar kıldığımız gibi, senden önceki nebilere de insan ve cin şeytanlarını düşman kıldık. Eziyetlere, onlar nasıl sabrettiyse sen de öyle sabret. O şeytanlar birbirlerine dalâlet ve şer işlemeleri, birbirlerini aldatmaları için yaldızlı sözler fısıldar, çeşitli vesveseler verir. İnsanları aldatmak ve onlara tuzak kurmak için yaldızlı batıl sözler söylerler. Rabbin dileseydi rasullere düşmanlık yapamazlardı. Fakat Allah’ın hikmeti bu imtihanı gerektiriyordu. Bunların hepsi Allah’ın takdiri, kazası, iradesi ve her bir rasulün bunlardan bir düşmanının olmasını dilemesiyle olmuştur. Ey Muhammed! Artık sen de onları kurmakta oldukları tuzakları ve iftiraları ile başbaşa bırak. Allah sana yeter ve onlara karşı senin yardımcındır.

113) Ahirete iman etmeyen müşrik ve kâfirlerin kalpleri de bu yaldızlı sözlere meyletsin, bu batıl şeylere razı olsunlar, ondan hoşlansınlar ve yüklenebildiklerini yüklensinler, kazanmakta oldukları günahları kazanmaya devam etsinler.

114) Ey Muhammed! Onlara de ki: “Allah sizeson ilahi kitap olan Kur’an’ı, hakkı batıldan ve hidayeti dalâletten ayırıcı olarak en açık bir şekilde indirdiği halde sizinle benim aramda hükmedecek olan Allah’tan başka bir hakem mi arayayım? Ben her konuda Allah’ın kitabı Kur’an’a teslim oldum. Allah’ın hükümleri dışında hiçbir hükme muhakeme olmam. Tağuti hükümler beni bağlamaz.” Kendilerine kitap verdiğimiz Yahudi ve Hristiyan alimleri, Kur’an’ın kesinlikle Rabbinden bir hak olarak indirildiğini bilirler. Çünkü Kur’an onların elinde bulunan kitapları tasdik eder. Ey iman edenler! O halde sakın şüphelenenlerden olmayın!

115) Rabbinin kelimeleri, haberlerinde doğruluk, hüküm ve takdir ettiklerinde de adalet bakımından tamamlanmıştır. O’nun kelimelerini, hükmünü değiştirebilecek ve verdiği hükmü geri çevirecek hiçbir güç yoktur. Şüphesiz O gizli açık her şeyi işiten ve bilendir. Allah ahiret gününde dünyada iken hayır şer tüm yaptıklarınızın karşılığını vermek üzere sizi hesaba çekecektir.

116) Ey Muhammed! Yeryüzünde bulunan insanların çoğunluğuna itaat edecek olursan –ki onların çoğu kâfirdir- seni Allah yolundan, İslam dininden saptırırlar. Çünkü onlar din konusunda ancak zanna ve evhama uyarlar, atalarının doğru yolda olduklarını zannederek onları körükörüne taklit ederler; onlar ancak tahminin sebep olduğu bir yalan söylüyorlar.

Çoğunluk hakkın ölçüsü değildir. İman edenlerin sayısı müşrik ve kâfirlere nazaran azdır. Bir davaya inananların sayısının çok olup olmaması önemli değildir. Önemli olan ihlasla o davaya bağlı kalmaktır.

117) Ey Muhammed! Muhakkak Rabbin kendi yolundan sapanları da kendi yolunda olanları da, yani her iki grubu da daha iyi bilir. Allah hidayete erenleri de hakkıyla bilir. Allah herkese yaptıklarının karşılığını zerre miktarı haksızlığa uğratmaksızın verecektir.

118) Ey iman edenler! Allah’ın ayetlerine Allah’ın istediği ve razı olduğu şekilde, samimiyetle iman eden kimselerseniz kesilirken üzerlerine Allah’ın adı anılan, besmele çekilen hayvanların etini yiyin. Şer’i kesimle kesilmeyen, kendiliğinden ölen veya Allah’tan başkası adına, putlar adına kesilen hayvanların etlerini yemeyin.

SAYFA  142                                

119) Ey iman edenler! Size ne oluyor da kesilirken üzerine Allah’ın adı anılan, besmele çekilen, hayvanların etinden yemiyorsunuz? Şer’i usule uygun olarak kesilen hayvanların etinden yemenize engel olan ne? Halbuki Allah, şüphesiz –onlara şiddetli açlık gibi zaruret sebebiyle ihtiyaç duymanız müstesna- helâl ve haram kıldığı şeyleri size ayrı ayrı açıklamıştır. Leşi, akan kanı, domuz etini ve Allah’tan başkası adına, putlar, dikili taşlar, heykeller, tağutlar adına kesilenleri haram kılmıştır. Durum böyle iken kâfrlerin tahrik ettiği şüphelere nasıl kulak veriyorsunuz? Buna rağmen şüphesiz mücadeleci kâfirlerden birçoğu Allah’ın koyduğu kanunla değil de, sırf arzularına uyarak bilgisizce haramları helâl, helâlleri haram kılarak insanları saptırıyorlar. Muhakkak ki Rabbin kitap ve sünnetten şer’i bir delil olmaksızın, kendi isteklerine göre bazı şeyleri helâl, bazı şeyleri haram kılarak haddi aşanları hakkıyla bilir. Onlara yaptıklarının karşılığını er geç verecektir.

120) Ey iman edenler! Günahın açıktan olanını da gizli olanını da, zahirini de batınını da, fuhşu da metres hayatını da bırakın! Çünkü günah, çirkin, kötü ve zararlı olan her şeydir. Muhakkak şirk ve küfür işleyenler günahlarda ısrar edenler, masiyet işleyenler, Allah’ın haram kıldığı şeyleri yapanlar, şüphesiz ahirette yüklendikleri günahlar sebebiyle cezalandırılacaklardır, yaptıklarının karşılığını zerre miktarı haksızlığa uğratılmaksızın göreceklerdir.

121) Ey iman edenler! Kesilirken üzerine Allah’ın adı anılmayan, besmele çekilmeyen, şer’i usullere göre kesilmeyen, Allah’tan başkası adına, putlar, heykeller ve tağutlar adına kesilen hayvanların etini yemeyin, çünkü böyle bir hayvanın etini yemek elbette fısktır, Allah’ın yolundan ve O’na itaatten çıkmayı gerektiren bir günahtır! Muhakkak ki şeytanlar, size karşı batıl bır şekilde mücadele etmeleri için sapıklık arkadaşları olan müşrik dostlarına vahyederler, vesvese verirler, telkinde bulunurlar. Laşeyi kastederek onlara: “Kendi öldürdüğünüz hayvanların etini yiyorsunuz da, Allah’ın öldürdüğü hayvanların etini niçin yemiyorsunuz?” derler. Haramları helâl sayma hususunda o müşriklere itaat eder ve batıl amellerinde onlara yardımcı olursanız, hiç şüphesiz bu durumda siz de onlar gibi olursunuz. Çünkü Allah’ın dini hususunda kim haktan başkasına uyarsa şüphesiz Allah’a ortak koşmuş olur.

122) Sapık, kâfir, basireti kapalı, cahil ve ölü gibi olup da, iman ile gönlünü canlandırdığımız ve Kur’an ile dalâletten kurtardığımız ve bu hidayetle birlikte insanlar arasında yürümesi için kendisine, eşyayı düşünebileceği ve hakkı batıldan ayırabileceği büyük ve parlak bir nur verdiğimiz kimse inkâr ve sapıklık karanlıklarında kalıp çıkış ve kurtuluş yolu bulamayan, ne yaptığını bilmeyen, devamlı yalpalayan kimse gibi midir? İşte inanmayan kimse, nasıl karanlıklarda kalıp yalpalıyorsa, bunun gibi, kâfirlerin yaptıkları şirk ve günahları onlara güzel ve süslü gösterdik. Bu yüzden iman etmezler. 

123) Mekke’de, oranın ileri gelenlerini, tuzak kurmaları için günahkârlar kıldığımız gibi böylece biz her ülkenin önde ve ileri gelenlerini başkanlık ve zenginlik sebebiyle inkâra daha yakın oldukları için –orada hileli düzenler kursunlar, fesat çıkarsınlar diye- günahkârları kıldık. Oysa onlar hileli düzeni ancak kendilerine kurarlar da farkına varmazlar, bilmezler ve anlamazlar!.. Bilmiyorlar ki, bu tuzağın vebali kendilerini kuşatacaktır. Dünya ve ahirette azap onları bulacaktır. Zaten kötü tuzak ancak sahibine isabet eder.

124) Bu müşriklere, Muhammed’in doğruluğuna dair katî bir ayet, hüccet ve kesin delil geldiği zaman alay ve eğlence tarzında şöyle derler: “Allah’ın rasullerine verilen mucizelerin benzeri mucizeler bize de verilinceye kadar biz asla onun rasullüğüne iman etmeyiz!?” Eğer onlar şirk ve küfürlerinde inat etmeyip de samimi davransalardı, şüphesiz Allah’ın rasulüne uyarlardı. Allah risaletini kime vereceğini, kimin bu göreve daha layık olduğunu elbetteki daha iyi bilir ve ona verir. Şüphesiz o, risaletini, Ebu Cehil ve Velid b. Muğire gibi, Mekke’nin ileri gelenlerine değil, onların içinden bu göreve seçtiği Muhammed’e vermiştir. Müşrik, kâfir ve günahkârlara kibirleri ve sürekli hileleri sebebiyle, kıyamet gününde Allah tarafından önce bir zillet, horluk, alçaklık sonra da şiddetli ve ebedi bir azap erişecektir.

SAYFA  143                               

125) Hidayet de saptırma da Allah’ın elindedir. Allah adildir, kimseye zulmetmez. Herkese hakettiğini verir. Allah kimi hidayete erdirmek, doğru yola iletmek isterse onun sinesine, göğsüne, kalbine bir nur verir, kalbini tevhid ve iman için genişletir, dolayısıyla o kalp İslam’a açılır. Bu kişi ebedilik yurduna dönmek, aldanma yurdundan uzaklaşmak için ölünceye kadar çalışır. İşte bu İslam’a kavuşmanın alametidir. Allah, şirk, küfür ve günahlardaki ısrarları sebebiyle kimi de saptırmak ve bedbaht etmek isterse onun sinesini, göğsünü ve kalbini göğe çıkıyormuş, mümkün olmayan bir işi yapıyormuşcasına daraltır, onun kalbini, içine hidayet giremiyecek kadar iyice sıkar. Artık oraya hiçbir şekilde iman giremez. O kalbe hayrın girebileceği hiçbir yol yoktur. Allah kâfirin kalbini iyice daralttığı gibi, ayetlerine iman etmeyenleri yardımsız bırakacak ve onları cezalandıracaktır. Onlar için dünyada lanet, ahirette ise ebedi ve şiddetli bir azap vardır.

126) Ey Muhammed! İşte bu senin dinin, kendisinde eğrilik bulunmayan Rabbinin dosdoğru yoludur. Ona iyice tutun. Bu yol seni cennete götürür. Muhakkak biz akıllarını kullanıp iyice düşünen bir topluluk için ayetleri izah ettik ve delilleri geniççe açıkladık.

127) Allah’ın istediği ve razı olduğu şekilde iman edip salih amel işleyenler için Rableri katında selamet yurdu olan cennet vardır. Hoşa gitmeyen şeylerden selamette olmak bunlara mahsustur. Onlar için Rablerinden bir ziyafet ve ikram olarak hazırlanmış dünya nimetleriyle kıyaslanmayacak ebedi nimetler vardır. İyi işlerine karşılık olarak Allah onların velisidir, koruyucusu, yardımcısı ve destekçisidir.

128) Allah, kıyamet günü hesaba çekmek için insanların ve cinlerin hepsini bir araya toplayacak ve cinlere, kınama ve azarlama yoluyla şöyle buyuracak: “Ey cin topluluğu! İnsanlardan bir çoğunu kendinize uydurdunuz, aldattınız ve dalâlete düşürdünüz.” Cinlerin dostları olan, onlara itaat eden insanlar, yaptıklarından dolayı büyük bir pişmanlık içerisinde olacaklar, günahlarını itiraf ederek, özür dileyerek şöyle diyecekler: “Rabbimiz, kimimiz kimimizden faydalandı. Cinler bizlere nefislerimizin arzu ettiği şeyleri ve bunlara götüren yolları gösterdi, biz de onlara itaat ettik. Nihayet bizim için belirlediğin süreye ulaştık, ölüme ve kabre vardık, şimdi de hesap vermeye geldik.” Allah onların özürlerini kabul etmeyecek ve şöyle buyuracak: “Allah’ın kalmamalarını dilediği zaman ve günahkâr mü’minler müstesna sizin barınağınız içinde ebedi kalacağınız ateştir.” Muhakkak ki Rabbin hüküm ve hikmet sahibidir, her şeyi yerli yerinde yapar, gizli açık her şeyi bilir, herkese yaptıklarının karşılığını zerre miktarı haksızlık etmeden verir.

Taberi şöyle der: “Allah’ın dilediği bu süre, toplandıktan sonra cehenneme gidinceye kadar geçen zamandır.” Zemahşeri de şöyle der: “Allah’ın dilediği süre, ateş azabından zemherir (soğuk) azabına nakledilirken geçen vakittir. Rivayete göre onlar soğuk cehennem vadisine sokulurlar, burada bağrışır ve alev dolu cehenneme döndürülmek isterler.”

129) Biz, insanlarla cinleri birbirlerinden faydalandırdığımız gibi, sürekli olarak işledikleri masiyetler ve kazanmakta oldukları günahlar sebebiyle zalimlerin kimini kimine işte böyle musallat ederiz. Şüphesiz Allah bir kavimden razı olursa, onların başına en hayırlılarını getirir. Bir kavme de kızarsa, onların başına en şerlilerini getirir. İnsanlar layık oldukları şekilde idare olunurlar.

130) Allah, kıyamet günü hesaba çekmek için insanların ve cinlerin hepsini bir araya toplayacak ve onlara, kınama ve azarlama yoluyla şöyle buyuracak: “Ey cin ve insan topluluğu! İçinizden size ayetlerimi okuyan ve sizi bu şiddetli gününüzün gelip çatacağı ile uyarıp korkutan rasullerimiz gelmedi mi?” Onlar kusurlarını itiraf etmekten, inkârlarını ikrar etmekten başka bir yol bulamayarak şöyle derler: “Evet, senin rasullerinin bize geldiğine ve bugünü göreceğimizi bize haber verdiklerine şahitlik ederiz.” Dünya hayatı, nimetleri ve aldatıcı güzelliği ile onları aldattı da ahiretten tamamen yüz çevirdiler. Böylece gerçekten kâfir olduklarına, ebedi bir şekilde şiddetli azabı hakettiklerine dair kendi aleyhlerine şahitlik ettiler. Fakat bu itiraf ve şahitlik onlara bir yarar sağlamadı.

131) Biz onlara, sonucun kötü olduğunu haber vermeleri için rasuller gönderdik. Çünkü Rabbin adildir, halkı habersiz, cahil, rasul gönderilerek uyarılmamış, ayetler tebliğ edilmemiş, mucize ve ibretlerle nasihat edilmemiş iken ülkeleri zulmederek helak edici değildir. 

SAYFA 144                              

132) Çalışan herkes için Allah’a itaat ve masiyetine karşılık, ahirette alacağı dereceler, makam ve mertebeler vardır. Ameli iyi ise makamı da iyi, ameli kötü ise makamı da kötüdür. İyilerin ve kötülerin makamı da takvasına veya günahlarına göre derece derecedir. Muttaki mü’minlerin cennetteki makamı normal mü’minlerin makamından daha üstün olacaktır. Aynı şekilde cehennemde tağutların cezası normal müşriklerin ve kâfirlerin cezasından daha ağır olacaktır. Münafıklar ise cehennemin en alt tabakasını oluşturacaktır. Rabbin kulların yaptıklarından gafil değildir. Onlara yaptıklarının karşılığını zerre miktarı haksızlık etmeden verecektir.

133) Rabbin Yüce Allah’ın mahlukata ve onların ibadetlerine ihtiyacı yoktur. İtaat O’na fayda vermediği gibi, masiyet de O’na zarar vermez. O, tam bir lutuf sahibidir. O’nun zenginliği zatındandır, insanlarınki gibi sonradan kazanma değildir. O, dostlarına ve kendisine itat edenlere karşı merhametli olduğu gibi bütün mahlukatına karşı da merhametlidir. Kendisine muhalefet edenlerden, intikam almayı ertelemesi onun merhametindendir. Kullara olan merhametinden dolayı nebi ve rasuler göndermiştir. Ey asiler! Eğer yaptıklarınızdan vazgeçmeyecek olursanız Allah dilerse kökünüzü kesecek bir azapla sizi yok eder ve sizden sonra yerinize daha itaatli dilediği başka bir toplum meydana getirir. Tıpkı sizi sizden evvel yaşamış başka bir kavmin soyundan yarattığı gibi...

134) Ey müşrikler! Muhakkak size vaad edilen kıyametin gelmesi, haşir, hesap ve ceza kesinlikle gelecektir. Bundan kurtuluş yoktur. Kaçmak için, zor ve kolay, her türlü yolu deneseniz de, bizim kudretimizden ve azabımızdan kurtulamazsınız.

135) Ey Muhammed! Onlara de ki: “Ey kavmim inkârınıza ve bana karşı düşmanlığınıza gücünüz yettiğince devam edin ve yapacağınızı yapın. Ben de Rabbimin, bana emrettiğini yapacağım ve onun dini üzerine devam edeceğim. Ahiret yurdunda övülen sonun, sizin mi yoksa bizim mi, hangimizin olacağını anlayacaksınız! Muhakkak Allah’a şirk koşan zalimler kurtuluşa eremezler, başaramazlar ve istediğini elde edemezler. Cehennem azabından kurtulup cennete giremezler...”

136) Kureyş müşrikleri, Allah’ın yarattığı ekin ve hayvanlardan Allah için, fakirlere verecekleri; ortak koştukları şeyler için de, onların hizmetçilerine verecekleri bir pay ayırdılar, bid’atler icat ettiler. Allah herşeyin yaratıcısı olduğu halde O’na ortak koştular. Allah’ın yarattığı ekin, meyve ve hayvanlardan bir pay ayırarak boş, delilsiz ve meşru olmayan söz ve iddialarına göre: “Bu Allah’ın payıdır, şu pay da ortaklarımızın, ilahlarımızın ve putlarımızındır!?” dediler. Putların payından olan ekin, meyve veya başka ne varsa onu sayar ve korurlardı. Eğer Allah’a ayrılan paydan bir şey düşer veya dökülürse, onu putlara ayırdıkları paya katar ve: “Allah zengindir, putların ihtiyacı var.” derlerdi. Aynı şekilde ekinden bir kısmına “Bu Allah’ındır. diyorlar. Bir kısmına da, “Bu ortakların ve putlarındır.” diyorlardı. Rüzgarın, Allah’ın payından putların payına götürdüğünü orada bırakıyorlar, putların payından Allah’a götürdüğünü ise geri alıyorlardı. Onlara bir kıtlık yılı geldiğinde Allah’ın payını yiyorlar, putların payına dokunmuyorlardı. Böylece ortaklarına ait olan paydan hiçbir şey Allah’a ulaşmıyor, Allah’a ait olan pay ise ortaklarına ulaşıyordu. Onların bu haksız hükümleri ne kötü bir hükümdür. Çünkü onlar putları Allah’a tercih etmişlerdi.

137) Allah ile ilahları arasında yaptıkları sadaka taksimi kendilerine güzel gösterildiği gibi, müşriklerden pek çoğuna diri diri toprağa gömmek veya ilahları için kurban kesmek amacıyla çocuklarını öldürmeyi kendi ortakları olan insan ve cin şeytanları süslü ve güzel göstermiştir ki hem onları yoldan çıkararak helak etsinler hem de bağlı oldukları İsmail’in dinini karıştırsınlar. Allah dileseydi, engellemek isteseydi onlara engel olurdu da bu çirkin işi yapamazlardı. Ey Muhammed! O halde sen onları Allah’a yaptıkları bu çirkin, batıl ve cahillik eseri olan hükümlerinde iftiraları, uydurdukları yalanları ile başbaşa bırak. Allah onlara azap edecektir.

Zemahşeri şöyle der: “Cahiliyye döneminde kişi, şu kadar oğlum olursa, birini kurban keseceğim, diye yemin ederdi. Nitekim Abdulmuttalib böyle bir yemin etmiştir.”

SAYFA 145

138) Müşrikler hiçbir geçerli delile dayanmaksızın, kendi zanlarınca dediler ki: “İlahlarımıza, şeyhlerimize tahsis ettiğimiz bu hayvanlar ve ekinler dokunulmazdır. Bunlar, ilahlarımızdan, şeyhlerimizden başkalarına haram ve yasaktır. Bunları putların, türbelerin hizmetçileri veya dilediğimiz ve izin verdiğimiz kimselerden başkası yiyemez. Bahira, saibe, vasile ve ham gibi bazı hayvanların da sırtları haram kılınmıştır. Bu hayvanlara binmek yasaktır.” Öyle hayvanlar da vardır ki keserlerken üzerlerine Allah’ın adını anmazlar. Bunlar Allah’a karşı yalan söyleyerek ve iftira ederek sadece putların adlarını anarlar. Onlar bu hayvanlara binerler, yük ve eşya taşıtırlarda. Keserken üzerine Allah’ın adını anacakları hayvanları ise bu amaçla kullanmazlardı. Allah, geçerli hiçbir delile dayanmaksızın Allah’ın haram kılmadığı bir şeyi Allah haram kıldı diyerek iftira ettikleri, bid’at icad ettikleri şeyler sebebiyle onları ahirette cezalandıracaktır.

Dinin aslında olmayan bir şeyi sonradan dindenmiş gibi ortaya çıkarmak ve Allah’ın koyduğu hükme ters hüküm koymak ve bu hükmü Allah’a isnad ettirmek Allah’a karşı bir iftiradır. Dinde olmadığı halde sonradan ortaya atılan ve dindenmiş gibi gösterilen her şey bid’attir. Her bid’at te dalâlettir, sapıklıktır. Bid’atin iyisi kötüsü yoktur. Din kemale ermiştir. İlaveyi veya eksiltmeyi gerektirecek bir şey yoktur. Allah ve Rasulü’nün emretmediği, hayırlı üç nesil olan sahabelerin, tabiunun ve etbau’t-tabiunun yapmadığı şeyleri din adına yapmak, bu şeyler yapıldığı taktirde büyük sevaplar geleceğine inanmak sakıncalıdır. Uçak, bilgisayar gibi teknolojik gelişmeleri kullanmak, istifade etmek caizdir. Bid’atin türleri: 1) Şirk olan bid’at: Allah’tan başkasına kurban kesmek, adak adamak, ölülerden yardım istemek, fena fillah makamına ulaştığına inanılan bir şeyhin ruhaniyetinden istimdad dilemek. 2) Haram olan bid’at: Kabirleri yükseltmek, türbe haline getirmek, ışıklandırmak, kabirleri mescit edinmek, mezarlara yazı yazmak. 3) Tahrimen mekruh olan bid’at: Mevlid, Regaib, Berat, Mirac kandilini kutlamak, doğum günü kutlamaları. 4) Tenzihen mekruh olan bid’at: Ezanda “Hayya ala hayru’l-amel, eşhedu enne aliyyen veliyyullah.” demek, farz namazdan sonra tesbih yapmadan sünnet kılmak, belli günlerde fakirlere yemek vermek.

139) Bir de dediler ki: “Bu bahire ve saibelerin karınlarında olan yavrular sadece erkeklerimize helâldir, kadınlarımıza ise haramdır. Bu hayvanlardan doğacak yavru eğer ölü olarak doğarsa o zaman kadınlar da erkekler de buna ortaktır.” Allah, helâl ve haram kılma hususunda kendisine karşı yalan uydurmalarının, bid’at icad etmelerinin cezasını yakında verecektir. Muhakkak ki Allah, hüküm ve hikmet sahibidir, herşeyi yerli yerinde yapar. Gizli açık herşeyi bilir, herkese yaptıklarının karşılığını verecektir.

140) Kendilerinin de çocuklarının da rızkını Allah’ın verdiğini bilmeyen, düşman eline geçer, namusuna leke sürülür korkusuyla ve akılsızlık, beyinsizlik ve bilgisizlikleri yüzünden çocuklarını diri diri toprağa gömerek veya putlara kurban keserek öldürenler, nüfus planlaması adı altında kürtaj yoluyla çocuklarını katledenler ve yalan söyleyerek ve Allah’a iftira ederek, onun verdiği rızkı yani bahira, saibe, vasile ve ham gibi bazı hayvanların etini kendilerine haram sayanlar muhakkak ziyandadırlar, hüsrana uğramışlardır. Elbette ki onlar bu çirkin işleri sebebiyle sapmış, şirk, küfür ve isyanlarındaki ısrarları sebebiyle bir daha doğru yolu da bulamamışlardır.

141) Sadece Allah’a kulluk edesiniz diye, size türlü türlü nimetleri veren O’dur. O, sizin için çardaklı olup yüksek ağaçlar üzerine konmuş veya çardaksız olarak, tarladaki haliyle bırakılmış üzüm bağları ve bahçeleri, tadları farklı hurma ağaçları, rengi, tadı, kokusu ve hacmi farklı ekinleri, rengi, şekli ve tadı hem birbirine benzeyen hem de benzemeyen zeytinleri, narları meydana getirdi. Bu ve diğer ürünlerden her biri olgunlaşıp meyve verdiği zaman hoşunuza giden iyi meyvelerden yiyin. Hasad günü de iyi ürünlerden fakirlerin ve yoksulların hakkını verin, her konuda israf etmeyin. Muhakkak ki Allah, israf edenleri sevmez. Onları cezalandırır.

142) Allah sizin için, yük taşıyan ve yatırılıp kesilen hayvanlar yarattı.. Allah’ın size verdiği rızıktan, meyve, ekin ve hayvanlardan yiyin ve cahiliye halkının yaptığı gibi helâl ve haram kılma hususunda şeytanın adımlarına, yollarına ve emirlerine uymayın çünkü o, sizin için apaçık bir düşmandır. Şu halde onun tuzağından sakının!

SAYFA 146

143) Allah sizin için, yenilmesini helâl kıldığı sekiz tür hayvan yarattı. Elbetteki bunların dışında da bir çok hayvan türlerinin yenilmesini helâl kılmıştır. Fakat burada müşriklerin kendi kafalarına göre haram kıldığı şeyleri zikretmektedir. Koyundan bir erkek ve dişi, keçiden de bir erkek ve dişi. Ey Muhammed! Kınama ve engelleme üslubuyla onlara de ki: “Ey müşrikler! Allah size, koyunun ve keçinin erkeklerini mi, dişilerini mi, yoksa bu iki dişinin rahimlerinde barındırdıkları erkek veya diş yavrularını mı haram kıldı? Bunları, Allah’ın haram kıldığı iddianızda doğru kimseler iseniz, yalan ve iftirayı değil de, Allah’tan geldiği bilinen bir emri bana haber verin.”

144) Allah sizin için erkek ve dişi iki deve, erkek ve dişi iki de sığır yarattı. Ey Muhammed! Kınama ve engelleme üslubuyla onlara de ki: “Ey müşrikler! Allah size, devenin ve sığırın erkeklerini mi, dişilerini mi, yoksa bu iki dişinin rahimlerinde barındırdıkları erkek veya diş yavrularını mı haram kıldı? Yoksa Allah bunu haram kılmayı size emrettiğinde siz şahit miydiniz,orada hazır mı bulunuyordunuz? Bunları, Allah’ın haram kıldığı iddianızda doğru kimseler iseniz, yalan ve iftirayı değil de, Allah’tan geldiği bilinen bir emri bana ilimle, şeytanın vesvesesi ile değil de doğru bilgiyle haber verin. Bilgisizce insanları saptırmak için bir yalanı Allah’a iftira eden, hüccetsiz ve delilsiz olarak, O’nun haram kılmadığı şeyleri haram kıldığını söyleyen Amr b. Luhay gibi kimseden daha zalim kim olabilir? Muhakkak ki Allah zalimler topluluğunu hidayete erdirmez. Onlar zulüm, şirk ve küfürlerinden vazgeçmediği müddetçe hidayete eremezler.”

Cahiliyye devrine ait helâl ve haram kılma hükmü iptal edilmiştir. Helâl Allah’ın helâl kıldığı, haram da Allah’ın haram kıldığıdır. Allah’ın serbest bıraktığını kimse yasaklayamaz, yasakladığını da kimse serbest bırakamaz. İslam’da hüküm koyma yetkisi yalnızca Allah’a aittir. Rasulullah (s.a.v.) Allah’ın ona vahyettiği Kur’an ve sahih sünnetle hükmetmiştir. Sahabeler Kur’an ve sahih sünnette bulamadıkları hükümleri ictihad ve kıyas yoluyla çözmeye çalışmışlardır. Asla Kur’an ve sahih sünnete aykırı hüküm koymamışlardır. Müslüman olduğunu iddia eden kimsenin yapması gereken Allah ve Rasulü’nün hükümlerine kayıtsız şartsız teslim olmaktır. Kur’an ve sünnete aykırı olmamak şartıyla hüküm koymasında veya koyulan hükümlere itaat etmesinde bir sakınca yoktur.

145) Ey Muhammed! Mekke kâfirlerine de ki: “Allah’ın bana vahyettiği Kur’an ve sahih sünnet arasında şimdilik onları yiyecek olan kimseye haram kılınmış bir yiyecek bulamıyorum. Ancak kendi kendine ölen veya şer’i kesimle kesilmeyen hayvan leşi veya akan, ciğer ve dalakta olduğu gibi kemik ve etle içiçe olmayan, karışık durumda olmayan kan, domuz eti –ki o gerçekten de murdardır, pis ve necistir- yahut Allah’tan başkası adına, dikili taşlar, heykeller, putlar ve tağutlar adına ses yükseltilerek kesilenlerin, Allah’ın ismi anılmadan kesilenlerin etleri de bir fısk olup, insanı Allah’a itaatten ve O’nun yoluna bağlanmaktan uzaklaştırdığı için yenilmesi haramdır. Şimdilik bunların dışındaki tüm hayvanları yiyebilirsiniz. Daha ileride Allah bazı şeyleri haram kılarsa onu da size bildiririm. Her kim de mecbur kalırsa, zarurete düşer de, bu haram kılınanlardan yemek zorunda kalırsa, zaruret dışında, lezzet almak kastıyla yemediği ve kendisini telef olmaktan kurtaracak zaruri miktarı geçmediği taktirde ona bir günah yoktur. Muhakkak Rabbin tevbe etmeleri halinde kullarının günahlarını bağışlayan, mü’minlere dünya ve ahirette merhamet edendir.”

146) Sadece Yahudilere tırnaklı hayvanların hepsini haram kıldık. Bu hayvanlar, deve ve sığır gibi çatal tırnaklı olan ve kaz ve ördek gibi açık parmaklı olmayan hayvanlardır. Sığır ve koyunun sırtlarına veya bağırsaklarına yapışan ya da kuyruk yağı gibi kemiğe karışan ilik, kulak ve göz yağları müstesna iç yağlarını da onlara haram kıldık. Nebi ve rasullerini öldürdükleri, faiz yedikleri, insanların mallarını batıl yollarla yemeği helâl gördükleri, kadınların açık saçık kırıtarak yürümeleri vb. zulüm ve taşkınlıkları sebebiyle onları işte bununla cezalandırdık. Ey Muhammed! Muhakkak biz sana anlattıklarımızda gerçekten doğru söylüyoruz. Müşrikler yalan söyleyenlerdir. Çünkü müşrikler: “Bu İsrail’e haram kılındı. Biz onun peşinden gidenleriz. Bize hiçbir şey haram kılınmadı.” derler. Şüphesiz onlar yalan söyleyenlerdir.

SAYFA 147

147) Ey Muhammed! O Yahudiler kendilerine haram kılındığını açıkladığın şey hususunda seni yalanlarlarsa, onların haline hayret ederek  de ki: “Rabbiniz geniş bir rahmet sahibidir. Ağır suçunuza rağmen sizi cezalandırmakta acele etmemesi bunu göstermektedir. Fakat buna rağmen O’nun azabı müşrik, kâfir ve günahkârlar topluluğundan geri çevrilmez. O’nun merhametli olduğuna aldanmayın. Çünkü O, merhametli olduğu kadar, azabı da şiddetlidir. Şüphesiz, günah ve kötülük işleyenleri cezalandırmasına engel olunamaz.”

148) Arap müşrikleri, şirk, küfür ve günah işlemelerine mazeret olarak hiç bir delile dayanmaksızın: “Allah dileseydi ve isteseydi biz de atalarımız da Allah’a şirk koşmaz ve hiçbir şeyi haram kılmazdık. Allah’a şirk koşmamız ve bazı şeyleri haram kılmamız Allah’ın dilemesi ve istemesiyledir. Bizim suçumuz yok, kaderimiz böyleymiş ne yapalım!? Bu, Allah’ın takdiridir. Bundan kaçış ve kurtuluş yoktur.” diyorlar. Onlardan öncek müşrikiler de azabımızı tadıncaya kadar Allah’ın kaderini işte böyle yalanladılar. Ey Muhammed! Alay maksadıyla onlara de ki: “Sözünüzün doğru olduğunu gösterecek bir hüccet ve deliliniz var mı ki, onu bize açıklayasınız? Siz bu hususta ancak zanna ve evhamlara uyuyorsunuz ve gerçekte siz yalnızca Allah’a karşı yalan söylüyorsunuz.”

Şüphesiz herşey Allah’ın dilemesi, istemesi, takdiri ve yaratmasıyla olmaktadır. Allah kâfirin küfrünü dilemiş ve yaratmıştır. Fakat kâfire bu küfrü işlemesi için bir baskı yapmamıştır. Bilakis insana hür bir irade vermiş, ona iyliği emretmiş, kötülükten sakındırmıştır. İman edip salih amel işlediği taktirde cennete gireceğini, inkâr edip günah işlediği taktirde cehenneme gideceğini söylemiştir. Allah’ın hayra rızası vardır, şerre rızası yoktur. Allah hayrı sever, şerri sevmez. Allah’ın şerri dilemesi, istemesi, takdir etmesi, yaratması onu sevmesi, onu yapandan razı olması demek değildir. Allah adildir, kimseye zulmetmez. Allah’ın bir kimseye, o kişi istemediği halde şirk ve küfür işletip onu cehenneme atması olacak şey değildir. Hiç kimse Levh-i mahfuz’da yazılanları bilemez, bu yüzden benim kaderim böyleymiş şeklindeki mazeretler batıldır. Kaderinin öyle olduğunu nereden biliyor, Levh-i mahfuz’u açıp baktı mı?

149) Ey Muhammed! Onlara de ki: “Eğer sizin bir deliliniz yoksa, bilesiniz ki bu hususta Allah’ın,  apaçık ve ikna edici delili vardır. Allah dileseydi elbette hepinizi hidayete erdirirdi. Fakat O, iman ve küfür hususunda tercih işini kullara bıraktı ki, sorumluluk tam olsun. Dileyen iman etsin, dileyen de inkâr etsin. İman eden cennete, inkâr eden cehenneme gitsin.”

150) Ey Muhammed! Onlara de ki: “Bahira, saibe, vasile ve ham gibi şeyleri, Allah’ın haram kıldığına dair iddialarınızın doğruluğuna şahitlik edecek kim varsa onu bana getirin.” Eğer onlar gelir de yalancı şahitlik ederlerse sen onlar gibi yalancı şahitlik etme ve onları tasdik etme. Çünkü onların yaptığı sırf yalandır. Sakın ayetlerimizi yalanlayanların ve ahirete iman etmeyenlerin arzularına uyma ki onlar putları Rablerine eş tutmaktadırlar. Allah’la birlikte putlara da ibadet etmektedirler.

151) Ey Muhammed! Onlara de ki: “Gelin, zan ve tahminle değil, gerçek bir delille Rabbinizin kesin olarak size neleri haram kıldığını okuyayım, söyleyeyim. Yalnızca O’na ibadet edin, O’ndan başkasına bir saniye bile olsa ibadet etmeyin. O’na hiçbir şeyi asla şirk koşmayın, Allah düşmanı olmadığı müddetçe kâfir dahi olsa ana babaya iyilik edin, asla onlara kötülük etmeyin. Yoksulluk ve fakirlik endişesiyle veya savaşta başkalarının eline esir geçer düşüncesiyle kız çocuklarınızı diri diri öldürmeyin, putlara ibadet maksadıyla çocuklarınızı öldürmeyin; çünkü sizin de onların da rızkını biz veririz. Allah’tan başka kimse rızık veremez. Şüphesiz Allah, kullarına bolca rızık verendir. Çirkinliğin, büyük günahların açığına da gizlisine de yaklaşmayın, fahişelerle veya gizli dostlar edinerek zina etmeyin. Allah’ın haram kıldığı suçsuz canı haksız yere sebepsiz öldürmeyin. Ancak evli bir kimsenin zina etmesi sonucu recmedilmesi, öldürdüğü cana karşılık kısas edilmesi ve İslam cemaatini terkedip küfür safında yer alarak müslümanlara savaş açmması gibi durumlarda ve savaşta bir kimseyi öldürmek caizdir. İşte bunlar Allah’ın size kendisiyle korunmasını tavsiyede bulunduğu ve yerine getirilmesini kuvvetle emrettiği şeylerdir, umulur ki akledersiniz, bu sorumlulukların din ve dünya işlerinde size vereceği fayda ve menfaatleri anlarsınız.” 

SAYFA 148

152)  “Kendisi için en güzel ve en faydalı bir şekilde olması, malını artıracak bir ticaret durumu müstesna rüşdüne, erginlik çağına erişinceye kadar yetimin malına hiçbir şekilde, asla yaklaşmayın, menfaatiniz için o malı kullanmayın. Yetimin malını faydalı bir ticaretle artırırsanız bir miktar yemenizde bir sakınca yoktur. Alırken de, verirken de, ölçüyü ve tartıyı adaletle ve eşitlikle tam olarak yapın. Biz hiçbir nefse gücünün yettiğinden başkasını yüklemeyiz. Biz herkesi sadece yapmaktan aciz kalmayacağı, gücünün yeteceği kadarıyla sorumlu tutarız. Bundan ötesi bağışlanmıştır. Hüküm verirken de, şahitlik ederken de konuştuğunuz zaman –aleyhinde şahitlik ettiğiniz kişi akrabanız da olsa- adaletli olun, Allah’ın ahdine vefa gösterin. Söz verdiğinizde sözünüzde durun. Anlaşmalara uyun. İşte bunlar Allah’ın size kendisiyle tavsiyede bulunduğu şeylerdir. Umulur ki iyice düşünüp öğüt alırsınız...”

153) Muhakkak ki benim dosdoğru dinim, yolum, kanunum budur; o halde Kur’an ve sahih sünnete uyun, sımsıkı sarılın. Hayatınızı Allah ve Rasulü’nün hükümlerine göre düzenleyin. En hayırlı nesil olan ilk üç asırdaki müslümanların yolunu takip edin. Sahabeleri, tabiunu ve etbau’t-tabiunu kendinize örnek alın. İslam cemaatinden ayrılmayın. Sizi Allah ve Rasulü’nün yolundan ayıracak, parçalayacak ve uzaklaştıracak farklı din ve eğri yollara, sapık mezheplere, sapık cemaatlere ve sapık tarikatlara uymayın, şeytan ve yandaşlarına karşı uyanık olun. Unutmayın ki hak yol tektir, batıl yollar çoktur. Allah’tan yardım dileyerek hak yolda yürümeye çalışın. İşte bu size kendisiyle tavsiyede bulunulan, emredilen şeydir. Umulur ki Allah’a karşı sorumluluğunuzun bilincinde olup, O’nun emirlerini yerine getirip, yasaklarından kaçınmak suretiyle Allah’ın azabından sakınırsınız...

154) Sonra biz Musa’ya, iyi davrananlara, salih olan ve güzel amel işleyen kimselere, emir ve yasaklarımızı yerine getirmesi hususunda lütuf ve nimetimi tamamlamak ve İsrailoğullarına din hususunda muhtaç oldukları her şeyi ayrı ayrı, geniş geniş açıklamak üzere bir hidayet ve rahmet olan Tevrat’ı verdik. Umulur ki Rablerine kavuşacaklarına, öldükten sonra dirilmeye, haşre, hesap ve cezaya iman ederler.

155) İşte Muhammed’e indirdiğimiz bu Kur’an da mübarek, şanı büyük, yararları çok olan bir kitaptır. Çeşitli dini ve dünyevi faydaları ihtiva etmektedir. O halde ona uyun, sımsıkı sarılın ve onu kendinize önder edinin. Hayatınızı Kur’an ve sahih sünnete göre düzenleyin. Allah’ın rahmetine nail olmayı, cennete girmeyi  ümit edenlerden olabilmeniz için, ona muhalefet etmekten sakının. Kur’an’ın bir harfini, bir hükmünü dahi inkâr eder veya bu çağda uygulanamayacağını iddia ederseniz dinden çıkarsınız.

156) Kıyamet gününde: “Bize herhangi bir kitap gelmedi ki ona uyalım. Mukaddes kitaplar sadece bizden önceki Yahudi ve Hristiyanlara indi. Şüphesiz biz onların kitaplarında bulunan şeylerden ve okuduklarından habersizdik. Onlarda ne olduğunu bilmiyorduk. Onlar bize ulaşmamıştı. Bu yüzden biz mazuruz.” demenizi istemediğimiz için bu büyük vasfı taşıyan, içinde dünya ve ahiret hayırlarını toplamış olan kitabı, Kur’an’ı indirdik.

157) Yahut: “Yahudi ve Hristiyanlara Tevrat, Zebur ve İncil indirildiği gibi bize de ilahi bir kitap indirilseydi muhakkak onlardan daha fazla doğru yolda olurduk, rasulün emrine daha çabuk icabet ederdik. Çünkü biz daha zekiyiz ve daha ciddi çalışıyoruz.” demeyesiniz diye işte size Rabbinizden apaçık bir belge, bir hidayet ve rahmet olan Kur’an gelmiştir. O’na ve elçi Muhammed’e uyun. Hayatınızı ve yaşantınızı Kur’an ve sahih sünnete göre düzenleyin. Allah’ın ayetlerini yalanlayan, Kur’an’ın bir ayetini, bir hükmünü dahi olsa inkâr eden, bazı hükümlerinin bu çağda uygulanamayacağını söyleyen, Kur’an ve sahih sünnetin hükmünden yüz çevirenden daha zalim, müşrik ve kâfir kim olabilir? Ayetlerimizden ve kesin delillerden yüz çeviren ve başkalarının da yüz çevirmesine vesile olanları kimseleri, yaptıkları fitne ve fesatları sebebiyle yakında çok kötü bir azapla cezalandıracağız.

Kur’an son ilahi kitaptır. Hükmü kıyamete kadar geçerlidir. Ancak Kur’an’a ve Rasulullah’ın sünnetine bağlı olanlar kurtuluşa ereceklerdir.

SAYFA 149

158) O müşrikler, ancak tevbelerinin kabul edilmediği bir sırada ruhlarını alıp kendilerini cezalandırmak için meleklerin gelmesini veya kıyamet gününde mahlukatı arasında hükmetmek için Rabbinin gelmesini, onların öldürülmesi veya başka bir muameleye tabi tutulması hususundaki emrinin gelmesi ya da güneşin batıdan doğması gibi Rabbinin ayetlerinden bir kısmının gelmesini mi bekliyorlar? Rabbinin ayetlerinden bazıları, yani kıyametin büyük alametleri geldiği gün daha önce iman etmemiş veya imanında bir hayır kazanmamış olan kimseye imanı fayda vermez. Çünkü onların bu imanı, Allah’ın emriyle kendilerine gelen şiddetli korkudan dolayı olmuştur. Onların imanlarının hükmü kıyametin kopması anında iman etmenin hükmü gibidir. Ey Muhammed! Onlara de ki: “Başınıza gelecek olanı bekleyin, elbette biz de helak olacağınız vaktı beklemekteyiz.” (Kıyametin büyük alâmetleri: Güneşin batıdan doğması, duman, dabbetü’l-arz, Ye’cüc ve Me’cüc’ün çıkması, İsa’nın gökten inmesi, Deccal’in çıkması, doğuda, batıda, Arap yarımadasında toprağın yerin dibine geçmesi, Aden tarafından insanları sürükleyip bir raya toplayan, onlar uyurken ve gecelediği zaman onlarla geceleyen bir ateşin çıkması.)

159) Gerçekten de heva ve heveslerine dayalı şeylerle dinlerini parça parça edip çeşitli gruplara ve hiziplere ayrılanlar var ya, sen hiçbir şeyde onlardan değilsin, onlardan uzaksın, onlarla hiçbir bağlantın yoktur. Onların işi, cezası ancak Allah’a aittir. Onları cezalandırmayı O üzerine almıştır. Sonra Allah, yaptıkları çirkin işleri onlara haber verecek ve onlara fitne, fesat ve bölücülüklerinden dolayı azap edecektir.

160) Kıyamet gününde her kim bir iyilikle gelirse, Allah’tan bir lütuf ve ihsan olarak kendisine onun on misli mükâfat vardır. Allah dilerse bu iyliği 700 veya daha fazla katına çıkarır. Her kim de bir kötülükle gelirse ancak onun misli ile cezalandırılır, daha fazla ceza verilmez veya Allah onu da bağışlar. Onlar hiçbir şekilde zulmolunmazlar, yaptıklarının karşılığından hiçbir şey eksik verilmez. İyiliklerin karşılığının fazla verilmesi Allah’ın bir lütfudur. Kötülüklerin misli ile muamele edilmesi ise Allah’ın adil oluşundandır.

161) Ey Muhammed! Müşriklere de ki: “Muhakkak ki Rabbim beni dosdoğru bir yola, dimdik ayakta duran, hiçbir eğriliği olmayan bir dine, İbrahim’in hanif dinine, İslam’a iletti. İbrahim hiçbir zaman müşriklerden olmadı. Oysa siz ona bağlı olduğunuzu iddia ettiğiniz halde Allah’a şirk koşuyorsunuz.”

162) Ey Muhammed! Müşriklere de ki: “Muhakkak ki benim Rabbimin emrine itaat olarak kılmış olduğum namazım, Allah rızası için kestiğim kurbanım, tüm ibadetlerim, hayatım ve ölümüm ve bu hayatta yapmış olduğum hayır ve itaatlerimin tamamı ve ölürken üzerinde buyunduğum ibadet ve iyi işler sadece alemlerin Rabbi olan Allah rızası içindir. Bundan başka hiçbir gayem yoktur.”

163) “Allah’ın hiçbir ortağı yoktur, ben O’ndan başkasına ibadet etmem. Bana sadece Allah’a ibadet etmem emredildi ve ben bu ümmetten, Allah’ın emirlerine kayıtsız şartsız teslim olan, hayatını Kur’an ve sahih sünnete göre düzenleyen  müslümanların ilkiyim.”

164) Ey Muhammed! Seni Allah’tan başka ilahlara ibadet etmeye çağıran müşriklere de ki: “Allah her şeyin Rabbi, sahibi, yaratıcısı ve terbiye edicisi iken ben Allah’tan başka bir rab mi arayayım, Allah’tan başkasına mı ibadet edeyim? Her bir nefis ancak kendi aleyhine günah kazanır. Günahkâr olan, başkasının günahını yüklenmez. Herhangi bir insan başkasının suçundan dolayı cezalandırılmaz. Sonra kıyamet gününde dönüşünüz ancak Rabbinizedir. O size bakarak anlaşmazlığa düştüğünüz şeyleri haber verecektir, O, iyilik yapanı kötülük yapandan ayıracak ve size amellerinizin karşılığını verecektir.” 

165) Sizi yeryüzünün halifeleri yapan, sizi geçmiş ümmetlere ve toplumlara halef kılan, onların helak olmalarının ardından sizi onların yerine geçiren ve size verdikleriyle sizi şükredip şükretmediğinizi denemek için kiminizi kiminize derecelerle üstün kılan, zenginlik-fakirlik, ilim-cehalet, güçlülük-güçsüzlük ve kullar arasında üstünlüğe sebep olan diğer hallerinizi farklı yapan O’dur. Muhakkak ki Rabbin cezalandırması çok çabuk olandır. Kendisine isyan edenleri süratle cezalandırır. Muhakkak ki Allah, elbette tevbe etmeleri halinde kullarının günahlarını bağışlayan, mü’min kullarına dünya ve ahirette merhamet edendir.

SAYFA 150

1) İbn Abbas’a göre “Ben Allah’ım, bilirim ve hükmederim.” anlamındadır. Ebu’l-Aliye şöyle der: “Elif Allah isminin, lam Latif isminin, mim Mecid isminin, sad ise Sadık isminin anahtarı (ilk harfi)dir. Hurufu Mukatta’a hakkında geniş bilgi için 2/1 ayetin tefsirine bakın.

2) Ey Muhammed! Allah’ın ilahi bir kitabı olan bu Kur’an, sana indirildi ki kavminin yalanlaması korkusuyla, onu tebliğ etme hususunda  kalbine bir sıkıntı ve darlık gelmeden onunla Allah’tan korkanları uyarasın ve mü’minlere öğüt ve nasihat veresin. Şüphesiz Kur’an tüm insanlar için bir öğüt kaynağı olmasına rağmen, ondan ancak gerçek manada iman edenler faydalanırlar. Bu yüzden inkar edenlerin çokluğu seni üzmesin. Hidayet Allah’ın elindedir. Onu hakeden kullarına verir.

3) Ey insanlar! Rabbinizden size indirilen Kur’an ve sahih sünnete uyun. Kur’an’da hidayet, nur ve Rabbinizden size indirilen bir beyan vardır. Allah’ı bırakıp da kâhinler, rahipler, liderler, zenginler ve putlar gibi şeyleri, işlerinizi havale edeceğiniz ve koydukları kanunlar hususunda kendilerine itaat edeceğiniz veliler ve dostlar edinmeyin! Uyarı ve tavsiyelerden ne kadar da az öğüt alıyorsunuz.

4) Biz nice yurtları, şehirleri ve orada yaşayan insanları helak etmişizdir ki, geceleyin ya da onlar gündüz öğle vakti uyurlarken azabımız onlara onlar gaflet halindeyken ansızın geliverdi.

5) Azabımız ve alâmetleri kendilerine geldiği zaman onların yalvarışları, dua ve yardım istemeleri ancak hasret ve pişmanlık duygularıyla günahlarını itiraf ederek: “Yazıklar olsun bize! Biz gerçekten de zalimlermişiz.” demeleri olmuştur.

6) Andolsun kendilerine rasul gönderdiğmiz ümmetlere kınama ve azarlama usulüyle: “Nebi ve Rasuller size tebliğde bulundu mu? Siz ne cevap verdiniz?” diye mutlaka soracağız. Gönderilen nebi ve rasullere de risaleti tebliğ ederek, emaneti yerine getirip getirmediklerini soracağız. Bunun peşinden nebi ve rasulleri ve onlara uyanları mükafatlandıracağız, ionları nkâr edenleri ise cezalandıracağız.

7) Andolsun Kıyamet gününde kitabı ortaya koyarak onlara büyük küçük yaptıklarının hepsini ilimle, tam bilgimizle anlatacağız, haber vereceğiz. Biz onlardan uzak değildik ki, hallerinden herhangi bir şey bize gizli kalsın. Allah, herşeyi gösterecektir. Hiçbir şey O’na gizli kalmaz. Bilakis O hain gözleri ve kalplerin gizlediklerini bilir. Herkese yaptıklarının karşılığını zerre kadar haksızlık etmeden verecektir.

8) Kıyamet gününde amellerin tartısı adaletle olacak, Rabbin hiç kimseye zulmetmeyecektir. İman ve çokça iyilikler sebebiyle amellerinin tartıları ağır gelenler var ya; işte onlar azaptan kurtuluşa eren cennet ehli mü’minlerdir. Onlar için daimi mükâfaatlar vardır.

9) Kimin de inkârı ve işlediği günahları sebebiyle amellerinin tartısı hafif gelirse işte onlar küfürleri, inkârları ve ayetlerimize zulmettikleri için nefislerini ziyana ve hüsrana uğratanlardır. Mutluluklarını kaybeden onlardır.

İbn Kesir şöyle diyor: “İbn Abbas’a göre kıyamet gününde teraziye konulup tartılan şey amellerdir. Onlar her ne kadar cisim olmayıp a’raz iseler de, kıyamet günü Allah onları cisim haline getirecektir. Bir başka görüşe göre de, amel defterleri tartılır. Nitekim Bitaka hadisinde böyle bildirilmiştir. Bir başka görüşe göre amelin sahibi tartılır. Kıyamet gününde şişman adamın tartılması sonucu Allah katında sivrisineğin kanadının ağırlığı kadar bir değerinin olmaması hadisi buna delildir.” 

10) Ey insanlar! Andolsun sizi yeryüzünde yerleştirdik, sizin için orada yerleşecek ve duracak yer yarattık. Size yeryüzünün meskenlerine yerleşme, tarlalarını ekme ve orada tasarrufta bulunma imkânı verdik. Size orada pek çok geçimlik yarattık, yenilecek içilecek ve hayat sebebi olan diğer yaşama vasıtalarını varettik. Bu kadar lütuf ve ihsana rağmen Rabbinize ne kadar da az şükrediyorsunuz!? Allah ile beraber başka ilahlara tapıyorsunuz. Allah’ın nimetlerine karşı nankörlük ediyorsunuz.

11) Ey insanlar! Andolsun babanız Adem’i şekilsiz bir çamur olarak yarattık sonra da en güzel bir şekil ve biçim verdik. Sonra meleklere ibadet kastı olmaksızın ta’zim ve selamlamak amacıyla: “Adem’e secde edin!” dedik. Bütün melekler hemen secde ettiler. Yalnız melek olmadığı halde onların arasında bulunan cinlerden İblis kibir ve inadından dolayı secde etmekten kaçındı.

SAYFA 151

12) Yüce Allah İblis’e kınama ve azarlama üslubuyla: “Sana emrettiğim halde seni Adem’e secde etmekten alıkoyan nedir?” buyurduğu zaman, lanetli şeytan Allah’ın Adem’e secde etmeyi emreden emrini nazar-ı itibara almayarak, kendi kafasına göre batıl bir kıyas yaparak  şöyle dedi: “Ben Adem’den daha üstün, daha şerefli ve ondan daha hayırlıyım. Üstün olan, daha aşağı derecede olana nasıl secde eder? Benim aslım onun aslından üstün olduğu için ben ondan daha şerefliyim. Çünkü sen beni ateşten yarattın onu ise çamurdan yarattın. Ateş çamurdan daha üstündür.” Halbuki çamur ateşten daha faziletlidir. Çünkü vakarlı ve ağır başlı olmak çamurun şanındandır. Yakmak ve hafiflik ise ateşin şanındandır. Çamur, bitme, gelişme, artma ve ıslah yeridir. Ateş ise işkence yeridir. İlk hatalı kıyas yapan İblis’tir.

13) Yüce Allah: “O halde hemen in cennetten, emrime karşı kibirlilik gösterip de itaat etmeden mukaddes yurdumda oturman doğru değildir! Hemen çık, çünkü sen zelil, alçak ve aşağılıklardansın!” buyurdu.

14) İblis ölümden kurtulmak için sözü değiştirerek: “Bana insanların tekrar diriltilecekleri güne, ikinci Sur’a kadar mühlet ver.” dedi. Allah’tan ba’s ve haşr gününe kadar yaşama izni istedi. Çünkü yeniden diriltildikten ve mahşerde toplandıktan sonra artık ölüm yoktur.

15) Yüce Allah ona cevap olarak: “Muhakkak sen kıyametin kopacağı birinci Sur’a kadar yaşama izni verilenlerdensin.” buyurdu.

16) İblis dedi ki: “O halde beni azdırdığın ve saptırdığından dolayı, yol kesenlerin yolcunun yolunda oturdukları gibi, Adem’i ve zürriyetini aldatmak için mutlaka senin hak olan ve cennete ulaştıracak dosdoğru yolunda oturacağım.”

17) “Sonra andolsun dört taraftan, yani önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından kullarına sokulacağım, mutlaka onlara, hak ve batıl yolların tümünden geleceğim, onları mutlaka senin hak olan dininden çevireceğim ve onlara batılı güzel göstereceğim de sen onların pek çoğunu Allah’ın emirlerine itaat eden ve nimetine şükreden mü’minlerden bulmayacaksın.”

İbn Abbas der ki: “İblis, Yüce Allah’ın rahmeti ile kulun arasına girmiş olmaması için, onların üstünden gelmeye imkan bulamaz.”

18) Allah buyurdu ki: “Haydi, kınanmış ve kovulmuş olarak çık rahmet yurdum olan cennetten! Andolsun ki insanlardan ve cinlerden her kim sana uyarsa cehennemi mutlaka, aldanıp sana uyanların tümüyle dolduracağım.”

19) İblis cennetten kovulup çıkarıldıktan sonra, Allah Adem ve eşini imtihan etmek ve denemek amacıyla şöyle buyurdu: “Ey Adem! Sen ve eşin Havva cennete yerleşin ikiniz de cennetin meyvelerinden dilediğiniz yerden yiyin; ancak şu ağaca yaklaşmayın! Aksi taktirde zalimlerden olursunuz!”

20) Şeytan Adem ve eşini kıskandı, onları aldatmak amacıyla, kendilerine gizlenmiş olan, açılması ayıp olan avret yerlerini onlara göstermek maksadıyla ağaçtan yemelerini teşvik için onlara vesvese verdi de: “Rabbiniz size bu ağacın meyvesinden yemeyi sadece siz iki melek olursunuz veya cennette ebedi kalanlardan olursunuz diye yasakladı!?” dedi.

21) Şeytan ayrıca: “Allah’a andolsun ki muhakkak ki ben size öğüt verenlerdenim!” diye ikisine de yemin etti.

22) Şeytan böylece vesevese vererek ve Allah adına yemin etmek suretiyle ikisini de hile ile aldatarak ayaklarını kaydırttı. Çünkü Adem, hiçkimsenin yalan yere Allah adına yemin edeceğini sanmıyordu. Adem ve eşi Allah’ın yasak emrini unutarak ağacın meyvesinden tattıklarında cennet elbiseleri yavaş yavaş düştü de avret yerleri birbirlerine göründü ve utançlarından üzerlerine cennet yapraklarından üst üste yapıştırmaya başladılar. Rableri de o ikisine kınama ve azarlama üslubuyla şöyle buyurdu: “Ben size bu iki ağacın meyvesinden yemeyi yasaklamadım mı? Muhakkak ki lanetli şeytan sizin için apaçık bir düşmandır, demedim mi? Sana verdiğim cennet ağaçları yetmedi mi de bu ağaçtan yedin?” Adem: “Evet, izzetine yemin ederim ki yetti. Fakat senin mahlukatından herhangi birinin, senin adına yalan yere yemin edeceğini zannetmiyordum.” dedi. Yüce Allah buyurdu ki: “İzzetim hakkı için, seni mutlaka yeryüzüne indireceğim. Bundan sonra geçimini meşakkatle temin edeceksin.”

SAYFA 152

23) Adem ile eşi Rablerinden bir takım kelimeler belleyip alarak dediler ki: “Ey Rabbimiz biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen muhakkak ki hüsrana uğrayanlardan oluruz.” Böylece hatalarını itiraf ederek tevbe ettiler ve Allah’tan mağfiret ve rahmet istediler. Allah da onların tevbelerini kabul etti.

24) Allah, Adem’e, eşine ve İblis’e buyurdu ki: “Birbirinize düşman olarak cennetten yeryüzüne inin. Yeryüzünde sizin için ölünceye, kıyamet kopuncaya kadar yerleşme, faydalanma ve geçim vardır.”

25) Allah buyurdu ki: “Yeryüzünde yaşayacaksınız ve orada ölüp kabre gömüleceksiniz, amellerinizin karşılığını almak için yine oradan çıkarılacaksınız.”

Allah, Adem’i yeryüzünde halife olmak için yaratmıştı. Adem tevbe ettikten sonra yeryüzüne indirilmiştir. Suçunun cezası olarak indirilmemiştir. Allah Adem’in işleyeceği suça ceza olarak değil de ilahi takdir gereği onu halifelik görevini yapmak amacıyla yeryüzüne indirmiştir. İblis, işlediği suçtan dolayı tevbe etmedi, bilakis emre itiraz etti, kibirlilik gösterip yüz çevirdi. Bu yüzden küfre girdi. Adem ise hata etti, hatasını anlayıp tevbe etti. Bu yüzden küfre girmedi.

26) Ey Ademoğulları, sizin avret yerlerinizi örtecek atlet, külot gibi bir iç elbise ve size süslenilecek elbise, kılık kıyafet gibi bir dış giysi indirdik. Takva ve Allah korkusu elbisesi var ya, işte bu kişinin süslendiği elbiseden daha hayırlıdır. Çünkü iç temizliği dış güzellikten daha önemlidir. Allah korkusuna sahip olan kimse avret yerlerini namahremlerine karşı örter, kin, haset gibi kötülükleri defeder, haya, iffet ve vakar gibi yüce değerleri korur. İşte onlara bu elbiseleri vermek, Allah’ın kullarına karşı lütuf ve merhametini gösteren büyük ayet, delil ve alâmetlerindendir; umulur ki bu nimetleri hatırlayıp öğüt alırlar da Allah’a şükrederler.

27) Ey Ademoğulları! Şeytan ana-babanızın avret yerlerini kendilerine göstermek için elbiselerini sıyırarak, bütün hissi ve manevi  faziletlerden yoksun bırakarak onları aldatıp o yasak ağaçtan yemeleri suretiyle cennetten çıkardığı gibi sakın sizi de saptırarak fitneye düşürmesin! Bir takım batıl kıyaslar yaptırarak kadınların başlarını açmanın caiz olduğunu, bayanlarla tokalaşmakta bir sakınca olmadığını satın aldığı kimseler vasıtasıyla söyletmesin. Çünkü gerçekten şeytan ve ordusu sizin kendisini göremeyeceğiniz bir taraftan sizi görür. O sizi pusuda gözetlemektedir. Onun hile ve tuzağından sakının. Çünkü düşman, görünmeyen bir taraftan geldiğinde daha şiddetli ve daha korkulu olur. Muhakkak ki biz şeytanları iman etmeyen müşrik ve kâfirlerin velileri, yardımcıları ve arkadaşları kıldık.

28) Müşrik ve kâfirler çıplak olarak Ka’be’yi tavaf etmek gibi bir kötülük ve hayasızlık yaptıkları zaman mazeret olarak şöyle derler: “Biz atalarımızı bu yol üzerinde bulduk. Biz onlara tabi olan kimseleriz. Allah da bize elbiselerden soyunmayı, çıplak olarak Ka’be’yi tavaf etmeyi emretti!? Çünkü içinde Allah’a isyan ettiğimiz elbiselerle nasıl Ka’be’yi tavaf ederiz!?” Ey Muhammed! Müşriklere de ki: “Allah noksan sıfatlardan münezzehtir. Allah elbette ki kullarına hayasızlığı, çirkin fiilleri ve kötü hasletleri emretmez. Allah’a karşı yalan söyleyerek O’nun hakkında bilmediğiniz bir şeyi mi söylüyorsunuz!? Bilgisizce ve doğru düşünmeksizin çirkin fiili ona mı nisbet ediyorsunuz!?”

29) Ey Muhammed! Müşriklere de ki: “Rabbim adaleti ve doğruluğu emretti. Her secde yerinde yüzlerinizi doğrultun, bütün benliğinizle Allah’a yönelin ve dini yalnız kendisine has kılarak O’na dua edin. İbadet ve itaati O’na tahsis ederek Allah’ın istediği ve razı olduğu şekilde kulluk ediniz. O’na hiçbir konuda şirk koşmayınız. Başlangıçta sizi topraktan yarattığı gibi yine toprağa döneceksiniz.”

30) Allah, sizden samimi ve ihlaslı olan bir grubu hidayete erdirdi, samimi ve ihlaslı olmayan, şirk, küfür ve günahta ısrar eden bir başka grup da sapıklığı haketti. Çünkü onlar Allah’ı bırakıp şeytanları veliler edindiler. Bu yüzden Allah onları saptırdı. Allah, dilediğini yapar, O yaptığından sorumlu tutulmaz. Buna rağmen onlar kendilerinin doğru ve aydınlık yolda olduklarını zannederler.  

SAYFA 153

31) Ey Ademoğulları, her türlü namaz ve tavaf sırasında elbiselerinizin en iyisini ve en temizini giyiniz. Yırtık pırtık ve kaba saba elbiseler giymeyin. Allah, kulu üzerinde verdiği nimeti görmek ister. Müşriklerin yaptıkları gibi Ka’be’yi çıplak olarak tavaf etmeyin, bu şekilde namaz kılmayın. Size bu şekilde vesvese veren şeytan ve yandaşlarıdır. Onların vesveselerine kapılmayın. Allah’ın caiz kıldığı şeylerden dilediğiniz gibi yiyiniz, içiniz, giyininiz fakat mala ve cana zarar verecek şekilde israf etmeyiniz. Çünkü Allah, helâl ve haram kıldığı hususlarda israf edenleri, koyduğu hükümlere aykırı hüküm verenleri sevmez. Adaletli olarak O’nun sevgisini isteyin; O’na ve Rasulü’ne itaat ederek, gazabından sakının.

32) Ey Muhammed! Beytullah’ı çıplak olarak tavaf eden, namaz kılan ve benim onlar için helâl kıldığım temiz rızıkları bahire, saibe, vasile ve ham adını verdikleri bir takım hayvanları kendilerine haram kılan o cahil Arap müşriklerine inkâr ve kınama üslubuyla de ki: “Allah’ın sizin faydalanmanız içinpamuk, keten gibi  bitkilerden yaratmış olduğu elbiselerle süslenmeyi ve yenilecek içilecek tatlı şeylerden ve demir gibi cevherlerden, kömür, petrol gibi madenlerden yararlanmayı size kim haram kıldı?” Ey Muhammed! Onlara de ki: “Bu zinet ve temiz rızıklara, her ne kadar dünyada kâfirler ortak olsalar da onlar mü’minler için yaratılmışlardır. Kıyamet gününde ise sadece mü’minlerin olacaklardır. Hiçkimse onlara ortak olmayacaktır. Çünkü Allah cenneti kâfirlere haram kılmıştır.” İşte biz Allah’ın hikmetini düşünen ve koyduğu kanunları anlayan bir kavme, ahkâm ayetlerini böyle açıklıyoruz. Cahil ve sapıklar ise bu açıklamadan faydalanamazlar. Çünkü onlar küfür ve şirk karanlığıyla, nefsin arzu ve isteğinin dumanıyla engellenirler.

33) Ey Muhammed! Onlara de ki: “Rabbim ancak son derece çirkin ve zararlı olan hayasızlıkları, onlardan hem açık olanı, hem de gizli olanı, hem fuhşu hem de gizli dost edinmeyi, büyük küçük her türlü günahı, zulmü, fıskı, haksız yere isyanı, hırsızlığı, gaspı, adam öldürmeyi, mala tecavüzü, hakkında hiçbir delil ve hüccet indirmediği bir şeyi Allah’a ortak koşmanızı ve helâl haram kılma hususunda Allah hakkında bilmediğiniz şeyleri söylemenizi, Allah’a iftira atmanızı haram kılmıştır.”

34) Nebi ve rasullerini yalanlayan her ümmetin helak olması için tayin edilmiş bir ecel, bir müddet vardır. Onların ecelleri, takdir edilen helak vakitleri gelince ne bir an ertelenirler ne de öne alınırlar. Ey Allah’ın emirlerine muhalefet eden müşrikler! Allah’ın azabı gelmeden Muhammed’e ve getirdiklerine iman edin.

35) Ey Ademoğulları, ey milletler! Eğer size içinizden ayetlerimi, hükümlerimi ve emirlerimi haber veren, açıklayan rasuller geldiğinde sizden her kim itaat etmek ve haram kılınanları terketmek suretiyle Rabbinden korkup sakınır ve amellerini Allah’ın istediği ve razı olduğu şekilde düzeltirse onlar için ahirette herhangi bir korku yoktur, onlar cennette elde edecekleri nimetler sonucu dünyada iken kaybettiklerine üzülecek de değillerdir.

36) Nebi ve rasullerimiz vasıtasıyla gelen ayetlerimizi bile bile yalanlayanlar ve ona iman etmeyi gururlarına yediremeyenler var ya; işte onlar ateş halkıdır ve cehennemde ebedi olarak kalıcıdırlar. Oradan asla çıkamazlar.

37) Allah’a eş, çocuk isnad ederek, haram kılmadığı şeyi haram kıldı diyerek bir yalanı bile bile iftira edenden veya O’nun nebi ve rasulleri vasıtasıyla indirilmiş ayetlerini yalanlayandan daha zalim, çirkin ve âdî kim olabilir? Levh-i Mahfuz’da onlar için yazılan ve takdir edilen ecel ve rızıklardan, hayır ve şerden paylarını alacaklardır. Nihayet elçilerimiz olan ölüm melekleri ve yardımcıları ruhlarını almak için kendilerine gittiklerinde onlara susturmak ve kınamak amacıyla diyecekler ki: “Allah’tan başka ibadet ettikleriniz ilahlar nerede? Onları çağırın da sizi azaptan kurtarsın!” Yalancı bedbahtlar içinde bulundukları hüsran ve ziyan sebebiyle, hasret ve itiraf yoluyla şöyle diyecekler: “Onlar bizden uzaklaştılar, bizi terkettiler. Onların ne faydalarını ne hayırlarını umuyoruz.” Gerçekten de kâfir ve sapık olduklarına dair kendi aleyhlerine ikrar ve itiraf ederek şahitlik edeceklerdir.

SAYFA 154

38) Yüce Allah ayetlerini yalanlayan, bile bile Allah’a iftira eden bu kişilere kıyamet günü şöyle der: “Cin ve insanlardan sizden önce gelip geçmiş müşrik, kâfir ve günahkâr olan ümmetlerle birlikte cehennem ateşine girin. Orada ebedi bir şekilde kalacaksınız.” Onlardan bir grup ateşe girdikçe önceki kardeşlerini, yoldaşlarını lanetler. Çünkü onların yüzünden dalâlete düşmüşlerdi. Tabi olanlar önderleri lanetleyerek şöyle derler: “Bizi buralara siz getirdiniz. Allah size lanet etsin.” Nihayet hepsi birbiri ardınca ateşte toplanınca tabi olanlar, kendilerini saptıran liderler ve başkanlar hakkında: “Ey Rabbimiz bizi senin yolundan işte bunlar saptırdı, şeytana itaati bunlar bize süslü gösterdi, o halde onlara iki kat azap ver, onlara azabı kat kat tattır. Onları büyük bir lanetle rahmetinden kov. Çünkü bizim kâfir olmamıza onlar sebep oldular.” derler. Yüce Allah: “Liderler, hem kendileri saptıkları hem de diğerlerini saptırdıkları için, tabiler de hem kâfir oldukları hem de liderleri taklit ettikleri için lider ve tâbilerden her birine bir kat fazla azap vardır, fakat siz o azabın şiddetini bilmezsiniz. Dolayısıyla onlar için kat kat azap istiyorsunuz.” 

39) Liderler tâbilere derler ki: “Azabın hafifletilmesi hususunda sizin bize bir üstünlüğünüz yoktur. Sapıklık ve elem verici azaba müstehak olma hususunda eşitiz. Çünkü biz sizi zorlamadık, sadece davet ettik, siz ise bize körü körüne tabi oldunuz. Aslında siz bizi şımarttınız. Sizin gibileri olmasaydı biz azmazdık. Etrafımızda kimse olmayınca mecburen dağılırdık. O halde dünyada iken işlemiş olduğunuz şirk, küfür ve günahlara karşılık bugün cehennem azabını tadın!” Liderler bunu tâbilere yürek soğutma yoluyla söylerler. Çünkü onlar, liderlerin azaplarının iki kat olmasını istemişlerdi.

40) Apaçık olmasına rağmen ayetlerimizi yalanlayıp da onlara iman etmeyi ve gerekleri ile amel etmeyi kibirlerine yediremeyenler var ya, işte onlara göklerin kapıları açılmaz, yani onların salih amelleri ve duaları göklere yükselmez. Mahlukatından ayrı olarak, yedi kat göklerin üstünde, Arş’ının üzerine istiva eden Allah’a ulaşmaz. Allah onların amellerini kabul etmez. Tevbe etmedikleri müddetçe onları bağışlamaz. Öldükleri zaman da melekler onların ruhunu göğe çıkaracak, göğün kapıları açılmayacak, onun dönüş yeri cehennem olacaktır. Onlar, kıyamet günü iri cüsseli deve iğne deliğinden geçinceye kadar, yani hiçbir zaman cennete giremezler. İşte bu korkunç ceza gibi, biz suçluları, müşrik, kâfir ve günahkârları cezalandırırız.

Bu ayet bize kabir sorgusunun ve kabir azabının var olduğunu bildirmektedir.

41) Onların altlarında ateşten yatakları vardır, üstlerinde de ateşten örtüleri vardır. Biz müşrik, kâfir ve zalimleri, Allah’ın koyduğu sınırları aşan herkesi işte böyle şiddetli bir ceza ile cezalandırırız.

42) Allah’ın istediği ve razı olduğu şekilde iman edip bu imanın gereği olarak salih amel işleyenler, Allah’ı rab, İslam’ı din, Muhammed’i rasul olarak kabul edenler var ya –ki biz zaten hiçbir kimseye gücünün üstünde veya yapamayacağı bir sorumluluk yüklemeyiz. Bilakis, gücünün yettiği ile mükellef kılarız- işte o bahtiyar mü’minler, Allah’ın rahmetiyle naîm cennetlerinde ebedi kalmaya hak kazanmışlardır. Oradan asla çıkarılamazlar; onlar orada daimi olarak nimetler içerisinde kalıcıdırlar.

43) Biz onların aralarında sevgi ve şefkatten başka bir şey bulunmaması için kalplerini haset ve kinden temizledik. Kalplerinde, birbirlerine karşı herhangi bir kin ve haset olmaksızın cennete girerler. Onların içinde bulundukları nimetlerin artması için, köşklerinin ve ağaçlarının altından sudan, sütten, şaraptan ve baldan, oluksuz ve kanalsız nehirler akar. Onlar iman etmedikleri taktirde gireceği cehennemdeki yerlerini görünce şöyle derler: “Allah’a hamdolsun ki bizi cehennemden kurtardı ve bu büyük nimetleri elde etmeye muvaffak kıldı. Allah bize hidayet ve başarı nasip etmeseydi biz bu saadete ulaşamazdık. Andolsun ki Rabbimizin rasulleri Allah’tan bize getirdikleri haberlerde doğruyu söylemişlerdir.” Melekler onlara: “İşte bu, dünyada iken işlemiş olduğunuz iyi amellere karşılık, Allah’ın lütfu ve rahmeti ile mirasçı olduğunuz cennettir!” diye seslenir.

SAYFA 155

44) Cennetlikler cennete, cehennemlikler de cehenneme girdikten sonra cennetlikler, sevinç ve memnuniyetlerini ifade etmek, onların kederlerini artırmak için cehennemliklere şöyle seslenirler: “Gerçekten biz Rabbimizin, nebi ve rasulleri vasıtasıyla bize vaadettiği nimetleri ve ikramları doğru bulduk; siz de Rabbinizin size vaadettiği rezillik, horluk ve azabı gerçek buldunuz mu?” Cehennem ehli de: “Evet, onu gerçek bulduk.” derler. Bu iki grup arasındaki bir münadi, tellal: “Allah’ın laneti insanları Allah’ın rızasına ve cennetine ulaştıran İslam yolundan meneden ve onun saptırılmasını isteyen müşrik, kâfir ve zalimlerin, kısacası O’na karşı haksızlık eden herkesin üzerine olsun.” diye seslenir.

45) Cehennem ehlini oluşturan bu zalimler, dünyada insanları Allah yolundan, Allah’ın dinine tabi olmaktan alıkoyanlar, hiçkimsenin İslam’a girmemesi için yolun dosdoğru olmayıp eğri olmasını, kendi fesatları içinde dönerlerken onlarla beraber İslam’ın da eğilip bükülmesini isteyenlerdir. Onlar ahirette Allah’la karşılaşmayı yalanlayıp inkâr edenlerdir.

46) Bu iki grup arasında bir perde, kapılı bir sur vardır. Bu sur, cehennem ehlinin cennete girmesine engel olur. Bu surun üzerindekiler cennetlik ve cehennemliklerden herbirini Allah’ın üzerine koyduğu alâmetle tanırlar. Cehennem ehlini yüzlerinin siyahlığından, cennet ehlini de yüzlerinin beyazlığından tanırlar. Sevapları ve günahları eşit olan, sevapları cehenneme girmeye günahları ise cennete girmeye engel olan A’raf ehli cennet ehlini gördüklerinde onlara: “Selamun aleykum.” diye seslenirler. A’raf ehli cennete girmeyi istedikleri halde oraya giremezler, fakat cennete girmeye umutludurlar. Bunlar, Allah haklarında hüküm verinceye kadar orada sur üzerinde tutulurlar. Allah’ın hükmetmesi sonucu onlar da cennete gireceklerdir.

47) A’raf ehlinin gözleri kendi iradeleri dışında cehennem ehli tarafına döndürülünce, yani onlara bakınca, onları yüzlerinin kararmış, gözleri fırlamış ve her taraftan azabın kuşatmış olduğunu görürler. Şöyle seslenirler: “Ey Rabbimiz bizi zalimler topluluğuyla birlikte bulundurma! Bizi cehennem azabından koru!” 

48) A’raf ehli, simalarından tanıdıkları cehennem ehline kınama üslubuyla derler ki: “Dünyada iken mal biriktirmeniz, savşmak için adam toplamanız ve iman etmeyi kibrinize yedirmemeniz size ne fayda sağladı?”

49) “Dünyada kendileri ile alay ettiğiniz ve Allah onları rahmetine eriştirmeyecek, cennete sokmayacak diye yemin ettiğiniz kimseler, bu zayıf mü’minler miydi?” A’raf ehli cennet ehline de şöyle derler: “ Ey iman edenler! Kâfirlerin burunları yere sürte sürte girin cennete, sizin için orada hiçbir korku ve tasa yoktur; son derece sevinçli ve tam bir ikram içerisinde devamlı kalın. Siz cennette elde edeceğiniz nimetlerden ötürü dünyada iken kaybettiklerinize üzülecek de değilsiniz.”

50) Kıyamet gününde her iki grubun yerleşmesinden ve ortalığın sakinleşmesinden sonra cehennemlikler cennetliklere: “Bize biraz su ya da Allah’ın size rızık olarak verdiği diğer içeceklerden verin de onunla ateşin ve susuzluğun hararetini giderelim. Şüphesiz susuzluk bizi öldürüyor!” diye seslenirler. Cennetlikler de en yakın akrabaları da olsa: “Allah cennetin yiyeceklerini ve içeceklerini kâfirlere yasakladı. Size bir iyilik yapamayız.” derler.

51) Cehennem ehli olan müşrik, kâfir ve zalimler, dünyada iken Allah’ın dinini bir eğlence ve bir oyun edinirlerdi. Dünya hayatı, geçici yaldızları ve öldürücü şehvetleri ile onları aldatmıştı. İşte dünyanın, dünya halkına karşı durumu budur. Aldatır ve zarar verir. Hile yapar ve yıkar. Onlar, bu günleriyle karşılaşacaklarını unuttukları, yani bugüne ulaşmak için iman edip salih amel işlemeyi terkettikleri, önemsemedikleri, ayetlerimizi inkâr edip yalanladıkları ve onlarla alay ettikleri gibi biz de bugün onları azap içinde unuturuz. Ebedi olarak orada kalırlar. Şüphesiz Allah unutmak gibi eksik sıfatlardan münezzehtir. Allah bunlara unuttuğu kimseler gibi muamele eder. Zira Allah’ın ilminden hiçbir şey hariç değildir. Allah hiçbir şeyi unutmaz.

SAYFA 156

52) Andolsun biz Mekke halkına kitabı, yani Kur’an-ı Kerim’i gönderdik onun manalarını ve hükümlerini ilmimizle öyleaçıkladık ki eğri büğrü olmaksızın dosdoğru bir kitap olarak size geldi. Kur’an, iman eden bir topluluğa hidayet ve rahmettir. Mutluluk ve selamet rehberidir. Kur’an’ın hükmü kıyamete kadar geçerlidir. Kur’an’ın bir harfini bile inkâr etmek, hükümlerinden bazılarının bu çağda uygulanamayacağını söylemek küfürdür, kişiyi İslam milletinden çıkarır.

53) Mekke halkı kendilerine vaad edilen azabın ve işkencenin sonucundan başka bir şey beklemiyorlar. O’nun tevilinin geleceği kıyamet günü daha önce onu unutanlar, dünyada iken Kur’an’la amel etmeyenler diyecekler ki: “Gerçekten de Rabbimizin rasulleri bize hakkı getirmişler, doğru haber vermişler, onların doğruluğunu anladık. Fakat onlara iman edip tabi olmamıştık. Şimdi bize şefaatçilerden kimse var mı ki bize şefaat etsinler ya da bizim için dünyaya bir dönüş olur mu ki, işlemiş olduğumuz masiyet ve çirkin amellerden tevbe edelim de onların yerine salih amel işleyelim?” Muhakkak ki onlar kendilerine zarar verdiler. Zira fani olan değersiz dünyayı, baki olan değerli ahirete tercih ettiler.  Uydurmakta oldukları putlar da onlardan uzaklaşıp kaybolmuştur. Putların ve ilahların yapacaklarını umdukları şefaat boşa çıktı. Kendilerine hiçbir faydaları olmadı.

54) Muhakkak sizin Rabbiniz, sahibiniz, efendiniz, yaratıcınız kendisine ibadet ettiğiniz Allah’tır. Allah, dünya günleri ile altı günlük bir zaman içerisinde gökleri ve yeri yoktan yarattı sonra şanına layık bir şekilde yedi göklerin üstünde bulunan Arş’a istiva etti. Gündüzü süratle kendisini kovalayan geceyle örten, aydınlığını gideren, güneşe, aya ve yıldızlara kudreti, dilemesi ve emriyle hükmüne boyun eğdiren O’dur. Dikkat edin, iyi bilin ki yoktan yaratmak da emretmek ve hüküm vermek de yalnız O’na aittir. Kâinatta yalnız O’nun hükmü geçerlidir. Kullara düşen O’nun hükümlerine kayıtsız şartsız  teslim olmaktır. Alemlerin Rabbi, yaratıcısı, efendisi, sahibi olan Allah ne yüce ve ne şereflidir!..

İmam Malik şöyle dedi: “İstiva malumdur. Keyfiyeti meçhuldür, ona inanmak farzdır. Onun hakkında soru sormak bid’attir.” İmam Ahmed de şöyle der: “Sıfatlarla ilgili haberler, bir şeye benzetilmeden ve inkâr edilmeden, nasıl gelmişse öyle devam eder. Nasıl ve niçin böyledir diye sorulmaz. Biz, Allah nasıl dilerse, o şekilde Arş üzerinde olduğuna inanırız. O, hiçkimsenin anlatamıyacağı ve tarif edemiyeceği bir şekilde, dilediği gibi Arş’a istiva etmiştir. Biz ayet ve hadisleri okur, onlarda olanlara inanırız. Sıfatların nasıllığı hususunu Allah’ın ilmine havale ederiz.” Kurtubi şöyle der: “Selef-i salihten hiç kimse, Allah’ın Arş’a hakikaten istiva ettiğini inkâr etmemiştir. Ancak istivanın nasıl olduğunu bilememişlerdir. Çünkü onun hakikati bilinmez.”

Kurtubi şöyle der: “Allah isteseydi gökleri ve yeri altı günde değil de bir anda yaratırdı. Fakat O, kullarına işlerinde aceleci olmamalarını öğretmek istedi.”

55) Rabbiniz olan Allah’a yalvara yakara, huşu içerisinde boyun eğerek gizlice dua edin. Şüphesiz Allah, avurdunu çatlatmak ve sesini yükseltmek suretiyle duada haddi aşanları, kendisine yaklaşmak için bir takım kimseleri aracı kılanları, caiz olmayan şeyleri isteyenleri sevmez, onları cezalandırır. Gerçekten siz ne sağıra ne de yanınızda olmayan birine dua ediyorsunuz. Allah gizli açık herşeyi işitir.

56) Allah, nebi ve rasuller göndermek suretiyle yeryüzünü ıslah ettikten sonra, siz orada şirk, küfür ve günah işleyerek fesat çıkarmayın. Azabından korkarak ve rahmetini umarak O’na dua edin. Tüm ibadetleri O’na yapın. O’na hiçbir şeyi şirk koşmayın. Muhakkak Allah’ın rahmeti onun emirlerine sarılan ve yasakladıklarını bırakan itaatlı kullara yakındır.

57) Rahmetinin üzerinde rüzgarları yağmurların müjdecisi olarak gönderen O’dur. Nihayet rüzgarlar yağmur dolu bulutları yüklendiğinde , o bulutları bitkisiz, çorak, ölü bir arazi üzerine gönderip yağmur indiririz. Böylece o yağmurla orada her türlü ürünü, meyveyi bitiririz. İşte böyle ölü topraktan çeşitli bitkiler çıkardığımız gibi, ölüleri de kabirlerinden çıkaracağız. Belki bundan ibret alır da iman edersiniz.

SAYFA 157

58) Toprağı kıymetli arazide, Rabbiniz olan Allah’ın izni, dilemesi ve kolaylaştırması ile bol, güzel ve faydalı bitkiler çıkar. Taşlı veya tuzlu arazi gibi, toprağı değersiz olan araziye gelince, orada bitkiler zorluk ve meşakkatle az biter, onda hayır yoktur. Bu, öğüt dinleyip ondan faydalanan mü’min ile öğütten faydalanmayan kâfirin misalidir. Biz Allah’ın nimetlerine şükreden, yalnızca O’na ibadet edip O’na hiçbir şeyi şirk koşmayan bir topluluk için ayetleri, hüccet ve delilleri işte böyle çeşitli şekillerde açıklıyoruz.

59) Andolsun biz rasullerin şeyhi, en uzun ömürlü, İdris’ten sonraki ilk nebi ve ilk rasul olan Nuh’u kavmine gönderdik de şöyle dedi: “Ey kavmim yalnızca Allah’a ibadet edin, O’na hiçbir şeyi şirk koşmayın, sizin O’ndan başka ibadete layık ilahınız yoktur. Allah’tan başka ibadet edilen tüm sahte ilahları ve tağutları reddedin. Eğer Allah’a şirk koşar ve iman etmezseniz doğrusu ben sizin için büyük bir gün olan kıyamet gününde başınıza bir azab gelmesinden korkarım.”

Kur’an’da geçen bu kıssaların amacı Mekke müşriklerinin baskıları sonucu bunalan mü’minlere teselli vermek, bu davada yalnız olmadıklarını, tüm nebi ve rasullerin davasının Tevhid davası olduğunu hatırlatmak, sabrettikleri taktirde Allah’ın onlara ya zaferi ya da şehadeti vereceğini bildirmek, azgın Mekke müşriklerine ise şirk, küfür ve isyanlarından vazgeçip iman etmedikleri takdirde kendi akibetlerinin de helak olan önceki kavimler gibi olacağını hatırlatrmaktır. Bu kıssalar aynı zamanda Rasulullah’ın risaletine mucizedir. Çünkü okuma yazma bilmeyen bir rasulün gaybtan haber vermesi bir mucizedir.

60) Kavminin eşrafı ve ileri gelenleri dedi ki: “Ey Nuh! Gerçekten de biz seni apaçık bir sapıklık içinde görüyoruz. Sen hak, doğru ve açık bir yol olan atalarının yolundan uzaklaşmışsın.”

61) Nuh şöyle dedi: “Ey kavmim, siz de biliyorsunuz ki bende hiçbir sapıklık yoktur, fakat ben sizin bütün iş ve hallerinize sahip olan, sizin menfaatinizi gözeten alemlerin Rabbi olan Allah katından size gönderilmiş bir rasulüm.”

62) “Rabbimin benim vasıtamla size gönderdiği risaletini eksiksiz bir şekilde tebliğ ediyorum ve size öğüt veriyorum. Sizin iyiliğinizi ve hayrınızı istiyorum. Çünkü ben vahye muhatap olduğum için Allah’ın izniyle sizin bilmediğiniz şeyleri biliyorum.”

63) İçinizden bir adam vasıtasıyla size bir zikir gelmesine şaştınız mı? Buna şaşmayın. Çünkü, size bir rahmet, bir lütuf ve ihsan olarak, içinizden bir adama Allah’ın vahyetmesi şaşılacak bir şey değildir. İman etmediğiniz taktirde sizi azaptan sakındırması, Rabbinizden korkmanız ve bu sayede rahmete nail olmanız için Allah bu rasule vahyeder.

64) 950 yıl gibi uzun süre aralarında kalmasına, gece gündüz gizli açık sürekli tebliğ etmelerine rağmen onlar Nuh’u yalanladılar. Biz de onu ve gemide onunla beraber bulunan mü’minleri ve diğer canlıları kurtardık, ayetlerimizi yalanlayanları ise boğarak helak ettik. Çünkü onlar kalpleri kör olan bir kavimdi, hakkı göremiyorlar ve ona yol bulamıyorlardı. Tevhidi, nübüvveti ve ahireti anlamıyorlardı.

65) Ad kavmine de neseb yönünden kardeşleri olan Hud’u gönderdi. Ondan fazla kabile idi. Onlar Yemen’in Ahkâf bölgesinde Hadramut’tan Umman’a kadar olan bölgede yaşıyorlardı. Hud, kavmine şöyle dedi: “Ey kavmim, Allah’a ibadet edin, O’na hiçbir şeyi şirk koşmayın, sizin O’ndan başka ilahınız yoktur! Allah’tan başka ibadet edilen tüm sahte ilahları ve tağutları reddedin. Halâ Allah’ın emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınmak suretiyle Allah’ın azabından sakınmayacak mısınız?”

66) Kavminin eşraf ve ileri gelenlerinden kâfirler dediler ki: “Gerçekten de biz seni akılsızlık, beyinsizlik ve hafif meşreplik içerisinde görüyoruz doğrusu biz seni rasullük iddiasında yalancılardan olduğunu sanıyoruz.”

67) Hud, kavminin kendisine yönelik ithamları karşısında, sözlerine aynıyla karşılık vermeden, ağır başlı ve yumuşak bir şekilde dedi ki: “Ey kavmim! Bende sizin iddia ettiğiniz gibi herhangi bir akıl noksanlığı yoktur, fakat ben gerçekten de alemlerin Rabbi tarafından hidayetle size gönderilmiş bir rasulüm.”

SAYFA 158

68) “Size Rabimin risaletini, Allah’ın emirlerini eksiksiz bir şekilde tebliğ ediyorum. Herhangi bir ilave veya eksiltme yapmıyorum. Sizi kendisine çağırdığım şey hakkında size nasihat ediciyim, sizin iyiliğinizi istiyorum, bu konuda size baskı yapmıyorum, ben sadece Rabbimin risalet görevini yerine getirmeye çalışan bir uyarıcıyım. Bana gelen ve size tebliğ etmiş olduğum konularda güvenilir bir kişiyim, sizi aldatmam, ihanet etmem, asla yalan söylemiyorum. Bu konuda sizden herhangi bir ücret de istemiyorum, bir beklentik de yoktur. Ben sadece Allah’ın emirlerini size bildiriyorum.”

69) “Öldükten sonra diriltilerek Allah ile karşılaşacağınızı ve dünyada iken yaptıklarınızdan dolayı hesaba çekileceğinizi size haber vermek ve O’nun azabından korkutmak için Rabbinizden içinizden bir adama zikir, öğüt, risalet gelmesine mi şaşırdınız? Allah’ın nimetlerini düşünün ve hatırlayın. Hani O, şirk, küfür ve isyanda ısrar etmeleri sebebiyle Nuh kavmini tufan ile helak ettikten sonra sizi yeryüzünde halifeler kıldı, size yaratılışça genişlik verdi, bedenlerinizi büyük ve kuvvetli kıldı. O halde Allah’ın size verdiği nimetlerini düşünün, hatırlayın. Umulur ki Allah’ın istediği ve razı olduğu şekilde iman eder ve bu imanın gereği olarak salih amel işler de kurtuluşa eripdünya ve ahiret  mutluluğunu elde etmiş olursunuz.”

70) Hud’un kavmi dediler ki: “Ey Hud! Sen bize yalnızca Allah’a ibadet etmemiz, O’na hiçbir şeyi ortak koşmamamız, Allah’tan başka ibadet edilen tüm sahte ilahları ve tağutları reddetmemiz ve atalarımızın ibadet etmekte olduklarını terketmemiz için mi geldin? Sana ve getirdiklerine iman etmediğimiz tekdirdi bizi dünyada kum yığınlarıyla ahirette de cehennem azabıyla mı tehdit ediyorsun? O halde doğru kimselerden isen bize vaad ettiğin azabı getir! Yoksa sana asla inanmayız.”

71) Hud, kavmine dedi ki: “Andolsun gerçekten de size Rabbinizden bir azap ve gazap gelecektir. Allah’ın, haklarında fayda veya zarar vereceğine dair hiçbir bir hüccet ve delil indirmediği, sizin ve atalarınızın hiçbir delile dayanmaksızın onları ilah olarak adlandırdığı, onların fayda ve zarar verebileceklerini iddia ettiği isimler hakkında mı benimle tartışıyorsunuz? O halde Allah’tan gelecek azabı bekleyin. Muhakkak ben de sizlerle beraber sizin başınıza gelecek olanları bekleyenlerdenim.” 

72) Ardından Hud’u ve onunla beraber olan mü’minleri katımızdan bir rahmet ile kurtardık. Ayetlerimizi yalanlayarak iman etmeyenlerin kökünü kestik, tek kişi bırakmadık. Hud kavmi inkâr ve yalanlamada ısrar ettiler. Allah da onları yedi gün sekiz gece süren, ortalığı kasıp kavuran, şiddetli, uğultulu debur adlı bir rüzgarla helak etti. Onların artık sadece yurtları görülür. İşte zalimlerin cezası böyledir.

73) Semud kavmine de neseb yönünden kardeşleri olan Salih’i gönderdik. Salih onlara dedi ki: “Ey kavmim, Allah’a ibadet edin, O’na hiçbir şeyi şirk koşmayın, tüm tağutları reddedin, sizin O’ndan başka ilahınız yoktur! Şüphesiz Rabbinizden size benim risaletimin doğruluğunu gösteren apaçık bir delil ve mucize gelmiştir. İşte Allah’ın düz bir kayadan vasıtasız olarak yarattığı dişi devesi size bir delil ve mucizedir. Onu bırakın da Allah’ın arzında dilediği gibi otlasın ve su içsin. Ona hürmet edin. Sakın ona bir kötülük etmeyin. Çünkü o, Allah’ın bir mucizesidir. Sonra sizi elem verici, can yakıcı, acıklı ve ebedi bir azap yakalar.” Bu azap, devenin ayaklarını kestiklerinde başlarına gelen azaptır.

Bu kabile, babaları Semud b. Amr b. İrem b. Süm b. Nuh olduğundan Semud ismini almıştır. Bu deveyi Salih’in rasullüğüne delil olması için onlar istemişlerdi. Deve onlara gelince de inkâr etmişlerdi. Devenin Allah’a nisbet edilmesişereflendirmek ve ait kılmak içindir. Yoksa her şey Allah’ın mülküdür.

Tüm nebi ve rasullerin daveti Tevhid’dir. Nebi ve rasuller arasında akide konusunda bir farklılık yoktur. Farklılık kısmi olarak şeriat konusunda olmuştur. Nebi ve rasuller toplumlarını yalnızca Allah’a ibadet etmeye, O’na hiçbir şeyi şirk koşmamaya, tüm sahte ilahları ve tağutları reddetmeye çağırmışlardır. Kavimlerinin tepkileri de hep aynı olmuştur. Büyük bir kısmı inkâr ettiği için helak olmuştur.  

SAYFA 159

74) “Düşünün ki Allah, Ad kavminden sonra sizi yeryüzünde halifeler kıldı ve sizi Arap yarımadasının kuzeyinde Hicaz’la Şam arasında bulunan Hicr bölgesine yerleştirdi. Yazın oturmak için oranın ovalarında yüksek saraylar, köşkler yapıyor, kışın uzun süreli oturmak için evler yapmak amacıyla dağları oyuyordunuz. O halde Allah’ın size verdiği nimetleri düşünün de yalnızca O’na ibadet ederek O’nun lütfuna şükredin. Bozguncular ve fesatçılar olup yeryüzünde şirk işleyerek ve isyan ederek taşkınlık yapmayın.”

75) Salih’in kavminin ileri gelenlerinden büyüklük taslayanlar, içlerinden Salih’e ve getirdiklerine iman eden zayıf mü’minlere alay ve eğlence yoluyla dediler ki: “Salih’in gerçekten Rabbi tarafından bize ve size rasul olarak gönderildiğini biliyor musunuz?” Onlar da korkmadan son derece samimi ve kararlı bir şekilde: “Biz gerçekten Salih’e ve onunla gönderilene iman edenleriz. Bu konuda bizim hiçbir şüphemiz yoktur.” dediler.

76) Büyüklenenler de mü’minlere dediler ki: “Elbette biz de sizin iman ve tasdik ettiğiniz Salih’in rasullüğünü ve getirdikleri şeyleri inkâr edenleriz!”

77) Salih’in kavminden büyüklenen kâfirler, bu olayın ardından Allah’ın Salih’e verdiği bir mucizesi olan o dişi deveyi gururlarına yediremiyerek ayaklarından kestiler ve yere yatırarak öldürdüler. Rablerinin emirlerine karşı isyan ederek Salih ile alay etmek ve onu aciz düşürmek amacıyla ukala bir şekilde: “Ey Salih, sen gerçekten hak olarak gönderilen rasullerden isen bize vaadettiğin, bizi korkuttuğun azabı getir! Bak, Allah’ın devesini de kestik. Haydi durma, ne yapacaksan yap! Eğer gerçekten bir rasulsen bizi tehdit ettiğin azabı getirirsin.” dediler.

78) Bunun üzerine onları şiddetli bir titreme, sarsıntı, deprem yakalayıverdi. Cumartesi günü sabahı Allah’ın yarattığı uğultu sonucu yurtlarında diz üstü çöke kaldılar, evlerinde hareketsiz sakin ölüler haline geldiler. Onları, göklerde ve yerlerdeki bütün gürültülerin şiddetine eşit bir gök gürültüsü yakaladı da kalpleri parçalandı ve helak oldular.

79) Salih onların helakini ve başlarına geleni gördükten sonra onlardan yüz çevirdi ve düştükleri bu kötü durumdan duyduğu üzüntüyü belirterek cesetlerinin karşısına geçip dedi ki: “Ey kavmim, muhakkak ki ben size Rabbimin risaletini tebliğ ettim, sizi Allah’ın azabından sakındırdım ve size elimden geldiği kadar nasihat ettim; fakat siz öğüt verenleri sevmiyorsunuz. Sizin işiniz, devamlı olarak, nasihatçılara kin gütmek ve düşmanlıkta bulunmaktır. Allah’ın mucize olarak size gönderdiği, iyi davranmanızı istediği deveyi öldürmekle kalmadınız, üstelik Allah’tan size azap göndermesini acele istediniz. Şimdi Allah sizi helak etti. Muradınıza erdiniz mi? Keşke şirk, küfür ve isyanda ileri gitmeyip Allah’a iman etseydiniz de bunlar başınıza gelmeseydi.”

80) Sodom ve Gomore halkına da Lut’u gönderdik. Hani Lut kavmine kınama yoluyla demişti ki: “Sizden önce alemlerden hiç kimsenin hiçbir zaman  yapmadığı apaçık bir hayasızlığı mı yapıyorsunuz?”

Lut (a.s.), amcası İbrahim ile birlikte Irak’ın Babil kentinden Ürdün’ündeki ölü deniz adı da verilen Lut Gölü’nün yakınındaki Sodom ve Gomore halkına rasul olarak gönderilmişti. Lut bu kavimden değildi.

81) “Ey kavmim! Siz gerçekten de Allah’ın sizlere helâl kıldığı kadınlarla meşru bir şekilde cinsi münasebette bulunmayı bırakıp şehvetlerinize uyarak erkeklere yaklaşıyorsunuz, onlarla Allah’ın caiz kılmadığı cinsel ilişkiye giriyorsunuz. Sizin bu konuda herhangi bir özrünüz de yoktur. Hayır, bilakis siz israf ve her hususta haddi aşan, şehvetperest bir  topluluksunuz.”

Bugün Lut’un (a.s.) kavminin yaptığı bu günah malesef çok yaygınlaşmış durumdadır. İnsanlar eşcinsel olmaktan utanmaz hale gelmişler. Hatta bir çok batılı ülkelerde parti, dermek kurmalarına, evlenmelerine bile izin verilmektedir. Bir çok ünlü şarkıcı, artist, devlet adamı eşcinsel olduğunu gizlememektedir. Tıbbın da ilerlemesiyle şekil olarak da kadına benzemek için ameliyat olmaktadırlar.

SAYFA 160

82) Lut, kavminin bu çirkin fiillerini kınadığında, onlar birbirlerine şöyle diyerek cevap verdiler: “Lut’u ve onların peşinden giden mü’minleri ülkenizden çıkarın, çünkü bunlar çok temiz insanlarmış. Bizim yapmış olduğumuz fiilden uzak duran kimselerdir. Onların burada bulunması bize zararlıdır. Bizim rahat hareket etmemize engel oluyorlar. Bizi rahatsız ediyorlar. Onların bu tavırlarından hoşlanmıyoruz. Derhal bu şehri terketsin. Zaten o bu şehire sonradan gelmişti. Geldiği yere gitsin.”

83) Nihayet biz Lut’u ve kendisine iman eden ehlini, kızlarını ve mü’minleri kavminin başına inen azaptan kurtardık. Allah onlara gece, kavmin başına azap gelmeden önce bölgeyi terketmelerini emretti; onlar da çıktılar. Daha bölgeyi göremeyecek kadar uzaklaşmamışlardı ki, Allah oranın altını üstüne getirdi. Ancak Lut’un karısı kurtarılmadı. O yurtlarında kalıp helak olanlardan oldu. Çünkü Lut’un karısı kocasına ihanet etti. Allah’a inanmıyordu. Mü’minleri kâfirlere ihbar ediyordu. Lut’un yanına gelen erkek şeklindeki melekleri de kâfir dostlarına ihbar etti.

84) Sodom ve Gomore halkının üzerine çamur ve balçıktan pişirilmiş ve istif edilmiş sağanak halinde taşlar yağdırdık. Azab yağmur gibi başlarına yağdı. Ey insan! Günahkârların sonunun nasıl olduğuna bir bak! Sonları ne hale geldi?! Sonları musibet ve helaktan başka bir şey mi oldu?! Bundan ibret al da aynı suçu işlemeye kalkma!

İslam’da homoseksüellik büyük günahlardan olup, sahibinin taşlanarak veya bir uçurumdan atılarak öldürülmesi gerekir.

85) Medyen’e de nesep bakımından kardeşleri olan Şuayb’ı gönderdik. Şuayb onlara dedi ki: “Ey kavmim, Allah’a ibadet edin, O’na hiçbir şeyi şirk koşmayın, tüm sahte ilahları ve tağutları reddedin, sizin O’ndan başka ilahınız yoktur! Şüphesiz Rabbinizden size benim risaletimin doğruluğunu gösteren apaçık bir delil ve mucize gelmiştir. Ölçtüğünüz ölçülerde ve tarttığınız tartılarda insanların hakkını tam olarak verin. İnsanların haklarını eksik vererek onlara zulmetmeyin. Nebi ve rasuller gönderilerek ıslah edildikten sonra yeryüzünde bozgunculuk yapmayın, masiyetler işlemeyin. Eğer benim söylediklerime iman edenler iseniz size emrettiğim şeyleri yapmanız, yani Allah’a ihlas ile ibadet etmeniz, insanların haklarını gözetmeniz, onlara zulmetmemeniz ve yeryüzünde fesat çıkarmayı terketmeniz sizin için daha hayırlıdır.”

İbn Kesir şöyle der: “Medyen kelimesi, hem kabile hem de şehre verilen isimdir. Burası Hicaz yolu üzerinde Maan yakınlarında bir yerdir. Buranın sakinleri Eyke halkıdır.” Bazı alimlere göre Medyen ve Eyke farklı iki kabiledir. Şuayb (a.s.) her iki kabileye de gönderilmiştir.

86) “Allah’a O’nun istediği ve razı olduğu şekilde iman eden ve bu imanın gereği olarak salih amel işleyenleri ölümle tehdit ederek ve doğruluk yolunda eğrilik arayarak insanları Allah’ın yolundan alıkoymak için hiç bir yolun başında oturmayın! Entirkalar hazırlamayın. Allah’ın dinini tahrif etmeyin. Hatırlayın ki siz çok zayıf ve az idiniz de sizi çoğalttı, izzetiniz arttı.Öyleyse nimetinden dolayı Allah’a ibadet ederek O’na şükredin. Allah’a ve Rasullerine isyan ederek bozgunculuk yapan geçmiş kavimlerin sonunun nasıl olduğuna bir bakın! Allah’ın onlardan nasıl intikam aldığını görerek ibret alın!”

İbn Abbas, Mücahid ve Katade diyor ki: “Onlar, Şuayb’ın bulunduğu yere giden yollara oturuyor, girmek isteyeni tehdit ediyor ve geri çeviriyorlardı. Onlar şöyle diyorlardı: “O yalancıdır, yanına gitmeyin.” Aynı şekilde bunu Kureyş de Rasulullah’a (s.av.) yapıyorlardı.”

Tarih boyunca tüm nebi ve rasullerin davası Tevhid daveti olduğu gibi bu davaya karşı koyan müşriklerin tavırları da hep aynı olmuştur. Alay, hakaret, yalanlama, iftira, aleyhte propoganda, uzlaşma arayışları, boykot, işkence, hapis, sürgün, ölüm tehdidi ve nihayet öldürme. Rasullere inananlar genelde fakir ve ezilmş kimselerdir. Zengin ve güçlü kimseler ise genellikle inkâr yolnu seçmişlerdir.

87) “İçinizden bir grup kendisiyle gönderildiğim şeye iman etmiş, bir grup da iman etmediğine göre artık Allah bizim aramızda adil hükmü ile hüküm verinceye kadar sabredin. Şüphesiz Allah hüküm verenlerin en hayırlısıdır.”