Pîr:

 

Yaþlý kiþi, ihtiyar. Tasavvufta; þeyh, mürþid. Pîr-i tarîkat: Tarîkatýn ilk kurucusu, sâhib-i tarîkat. “Pîr aþkýna”, “pîr hakký için”, “pîrim hakký için” deyimleri, yemin olarak kullanýlýr. Bir iþe teþebbüs edildiði zaman: “Yâ Allah yâ pîr” denir. Tekkelerde ve türbelerde tarîkat kurucusu þeyhin ismi “yâ Hazret-i Pîr” diye baþlar. Pîr-i hâcât: Ýhtiyaçlarý karþýlayan þeyh.