Benî Kinâne’den bir kişi,
‘Bana izin veriniz de ben bu kişiye gideyim’ dedi. Kureyşliler de
‘Git!’ dediler. Hz. Peygamber ve ashabı o kişiyi gördüklerinde Hz. Peygamber
‘Bu falan adamdır ve Kâbe’ye kurban olarak götürülen develeri ta’zim eden bir kavimdendir. Onun önüne kurbanlık olarak götürdüğünüz develeri sürünüz’ dedi. Develer onun önüne sürüldü. Halk onu ‘Lebbeyk! Allâhümme lebbeyk!’ sesleriyle karşıladılar. O kişi bu manzarayı gördüğünde
‘Sübhânallah (Allah’ı ortaktan tenzih ediyorum)! Bu develerin, bu ihramlı insanların Kâbe’den menedilmesi uygun değildir’ dedi. Arkadaşlarına yani Kureyş’e döndüğünde şunları söyledi:
‘Ben, boyunlarına gerdanlıklar asılıp boyunlarının sağ tarafları kanatılmış develer gördüm (Kurbanlık develerin bilinmesi için böyle yaparlardı). Onların Kâbe’den menedilmesini uygun görmüyorum’ dedi. O zaman Kureyş’ten bir kişi ayağa kalktı. İsmi Mikrez b. Hafs idi.
‘Bana izin verin de bir de ben gideyim’ dedi. Kureyşliler ona da izin verdiler. Hz. Peygamber bu kişiyi gördüğünde şöyle buyurdu:
‘Bu Mikrez’dir ve fâsık bir kişidir’ dedi. Hz. Peygamber bu adamla konuşurken Süheyl b. Amr geldi. [1]