|
ZADU’L-MEAD |
DÖRDÜNCÜ KİTAP PEYGAMBER'İN (S.A.) CİHADI |
ANA SAYFA
Kur’an Hadis Sözlük Biyografi
C) İŞKENCE DÖNEMİ
1- Kureyş Düşmanlığa
Başlıyor:
İnsanlar birbiri
ardından dine girdiler. Kureyş buna karşı gelmiyordu. Ne zaman ki onların dinlerini
ayıplamaya, tanrılarına sövmeye ve onların fayda ve zarar vermez şeyler
olduklarını söylemeye başladı, işte o vakit onlar da paçaları sıvayıp O'na ve
ashabına karşı düşmanca harekete başladılar. Allah, peygamberini, amcası Ebu
Talib sayesinde himaye etti. Zira Ebu Talib, ailesi içinde kendisine itaat
edilen, Kureyş arasında saygı gören şerefli brr kimse idi. Mekke halkı, ona
herhangi bir eziye'tte bulunmaya cür'et edemezdi.
Ebu Talib'in, kavminin
dini üzere kalması Hakimler Hakimi'nin bir hikmetidir. Zira bunda düşünen
kimsenin anlayacağı pek çok faydalar vardır.
2- Ashaba Yapılan
İşkenceler:
Hz. Peygamberin (s.a.)
ashabına gelince; kimin kendisini himaye edecek bir aşireti var idiyse, aşireti
ile korundu. Geri kalanlara ise müşrikler işkence ve azap çektirmeye
başladılar. Himayesiz müslümanlardan Ammar b.
Yasir, annesi Sümeyye ve
ailesi Allah yolunda işkenceye maruz kaldılar. Allah Rasulü (s.a.) onlar
işkence çekerken yanlarından geçtiği vakit: "Sabır, ey Yasir ailesi!
Buluşacağınız yer kuşkusuz cennettir.*' derdi.
Himayesiz müslümanlardan
Bilal b. Rabah, Allah yolunda en çetin işkencelere manız kaldı. Kavmi
tarafından hiç önemsenmedi ve kendisi de Allah yolunda can vermeyi hiç
önemsemedi. İşkencenin şiddeti arttıkça: "Ahad, ahad= Allah birdir,
birdir." derdi. Varaka b. Nevfel, onun yanından geçerken: "Evet,
vallahi birdir, birdir ey Bilal! Vallahi onu öldürürseniz, çok üzüleceğim ve
onu andıkça merhametimden ağlayacağım." dedi.
Müşriklerin,
müslümanlara yaptıkları işkenceler şiddetlenip, aralarında çıldıranlar oldu.
Öyle ki onlardan birine: "Allah'tan gayrı Lat ve Uzza senin ilahındır,
değil mi?" diye soruyorlar, o da: "Evet" cevabım veriyordu.
Hatta yanlarından bir tezek böceği geçtiğinde: "Bu da senin, Allah'tan
gayrı ilahındır değil mi?" diye soruyorlar, o da: "Evet"
diyordu.
Allah düşmanı Ebu Cehil,
Ammar b. Yasir'in annesi Sümeyye'nin yanına uğradı. Sümeyye, kocası ve oğlu
işkence görüyorlardı. Ebu Cehil, onun mahrem yerine mızrak saplayıp öldürdü.
Hz. Ebu Bekir Sıddik,
işkence edilen bir köle görse müşriklerden onu satın alıp azad ederdi. Bilal,
Amir b. Füheyre, Ümmü Ubeys, Zinnire, Nehdiye, Nehdiye'nin kızı ve
Adiyoğullarının bir cariyesi Hz. Ebu Bekir'in bu şekilde azad ettiği
kölelerdendir. Sözü edilen Adiyoğullarının cariyesine müslümanlığından ötürü
Ömer, kendisi rhüslüman olmadan önce işkence yapardı. Hz. Ebu Bekir'e babası:
"Oğlum, zayıf köleleri azad ettiğini görüyorum. Yaptığını yapıyorsun, bari
hiç değilse şöyle yiğit olanlarını azad et de seni korusunlar." dedi.
Bunun üzerine Hz. Ebu Bekir, babasına: "Ben, istediğimi yaparım."
cevabım verdi.
Sonraki sayfa için
aşağıdaki link’i kullan: