devam: 141-142.
musafaha (el sıkışma)
حَدَّثَنَا
مُوسَى بْنُ
إِسْمَعِيلَ
حَدَّثَنَا
حَمَّادٌ
حَدَّثَنَا
حُمَيْدٌ عَنْ
أَنَسِ بْنِ
مَالِكٍ
قَالَ لَمَّا
جَاءَ أَهْلُ
الْيَمَنِ
قَالَ
رَسُولُ
اللَّهِ صَلَّى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَّمَ
قَدْ
جَاءَكُمْ
أَهْلُ
الْيَمَنِ
وَهُمْ
أَوَّلُ مَنْ
جَاءَ بِالْمُصَافَحَةِ
enes b. malik r.a.'den
demiştir ki: yemenliler (medine'ye hz. nebi ile görüşmek üzere) gelince,
rasûlullah (s.a.v.) (onlar hakkında ashabına) şöyle dedi: "size yemen
halkı geldi. onlar ilk musafaha yapan ilk kimselerdir."
İzah:
buharî, meğazî; muslim,
iman; tirmizî menakıb; darimî, mukaddime; ahmed b. hanbel, ii, 235, 252,258,
267,277, 380, 474, 480, 488, 502,541, iii, 105, 155, 18, 212,223,251,262,
iv-154.
bu hadis-i şerif de
musafahanın mustehab olduğuna (jejaıet etmektedir. nitekim bütün ulema, musafahanın
meşru ve güzel bir amel olduğunu söylemişlerdir. İmam malik, önceleri
musafahanın kerahetine kail iken sonradan o da bunun meşruluğunu kabul etmiştir.
Çünkü musafaha muslümanlar arasındaki sevgi bağlarını takviye eder.
bunun için hz. nebi
muslümanları musafahaya teşvik etmiş ve musafaha, muslümanlar arasında
yaygınlaşmıştır. nitekim hz. ebu kata-de'nin şu sözü musafahanın ashab-ı kiram
arasında yaygın olduğunu ifâde etmektedir.
"ben enes b.
malik'e: musafaha nebi (s.a.v.)'in ashabı arasında yaygın mı idii diye sordum
da: evet cevabını verdi."[buhari, istizan] ayrıca: "bir de baktım ki
rasûlullah (s.a.v.) mescidde oturuyor. etrafında da insanlar var. derken talha
b. ubeydullah kalkarak süratle yanıma geldi. benimle müsafaha etti ve beni
tebrikte bulundu"[201] mealindeki hadis-i şerif de musafahanın hz. nebi
zamanından beri muslümanlar arasında yaygın olduğu gerçeğini te'yid
etmektedir. buhari, meğüzi; istizan;
muslim, tevbe; ebu davud, cihad; ahmed b. hanbel, iii, 459.
bütün bunlar,
musafahanın hz. nebi'in sağlığında, ta İslamın ilk yıllarından beri medine'de
yaygın olduğunu ifâde ederken, hz. peygamber'in vefatı esnasında kendisini
ziyarete gelen yemenlilerden "musafa-hayi ilk yapanlar" diye
bahsetmesini "musafahayı yaygınlaştırmakta en çok emeği geçenler"
şeklinde anlamak en isabetli bir te'vil olsa gerektir.