59- Çocuk. fraŞ'a
(yatak sahb olan erkeĞe) attr. zna eden erkeĞe de mahrumyet dÜŞer, babi
حَدَّثَنَا
أَبُو بَكْر
بْنُ أَبِي
شَيْبَة.
حَدَّثَنَا
سفيان بن
عيينة، عن
الزهري، عن عروة،
عن عائشة؛
قالت: -
إن ابن زمعة
وسعدا اختصما
إلى النَّبِيّ
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَم في
ابن أمة زمعة.
فقال سعد: يَا
رَسُولَ
اللَّه! أوصاني
أخي، إذا قدمت
مكة، أن أنظر
إلى ابن أمة
زمعة فأقبضه.
وقال عبد بن
زمعة: أخي
وابن أمة أبي. ولد
على فراش أبي.
فرأى
النَّبِيّ
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَم شبهة
بعتبة. فقال
((هو لك يا عبد
بن زمعة.
الولد للفراش.
واحتجبي عنه
يا سودة)).
aişe
(r.anha)'dan; Şöyle demiştir: zem'a'nın cariyesinin oğlu (abdurrahman'ın
nesebinin tayini ve kimin oğlu sayılmasının gerekliliği) hakkında zam'a'nın
oğlu (abd) ile sa'd (bin ebi vakkas), aralarında bulunan ihtilafın halli için
nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'e baş vurdular. sa'd:
— ya resulallah! (ölen) kardeşim (utbe) bana vasiyet ederek,
mekke'ye vardığımda zam'a'nın cariyesinin oğluna bakıp yakalamamı (almamı)
istemiştir, (Çünkü çocuğun kendisinden olduğunu söylemiştir), diye iddiasını
açıkladı. abd bin zam'a da:
— Çocuk benim kardeşimdir, babamın cariyesinin
oğludur, babamın firaşı (yatağı) üstünde doğmuştur, dedi. sonra nebi (sallallahu
aleyhi ve sellem) çocuğun utbe'ye benzediğini gördü ve:
— «ya abd bin zam'a! (abdurrahman isimli) bu çocuk senin (kardeşin) dir. Çocuk firaş
(sahibin) e aittir. (sonra nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), kendi zevcesi
olan zam'a kızı sevde'y®': «ya Şevde! sen bundan sonra (abdurrahman isimli) bu
çocuğa gözükme» buyurdu.
diğer tahric: hadisi buhari (2053, 2218, 2421, 2533, 2745,
4303, 6749, 6765, 6817, 7182), müslim (1457), ebu davud (2273), nesai s-küb.
(5648, 5651); ahmed, müsned (24086) ve bn hibban (4105) rivayet etmişlerdir.
ebu davud hadsler ve zah: