numarali
hads- Şerf’n devami:
54 - (1481) وحدثنا
محمد بن
المثنى. حدثنا
محمد بن جعفر.
حدثنا شعبة عن
عبدالرحمن بن
القاسم، عن
أبيه، عن
عائشة ؛ أنها
قالت: ما
لفاطمة خير أن
تذكر هذا. قال:
تعني قولها:
لا سكنى ولا نفقة.
{54}
bize (yine) muhammed b.
müsennâ rivayet etti. (dediki): bize muhammed b. ca'fer rivayet etti. (dediki):
bize Şu'be, abdurrahmân b. kâsim'dan, o da babasından, o da Âişe'den naklen
rivayet etti ki,
Âişe, fâtıme'nin (mesken
ve nafaka vermedi) sözünü kasdederek:
— bunu anmakla fâtıme'ye
bir hayır yoktur; demiş.
(1481) وحدثني
إسحاق بن
منصور. أخبرنا
عبدالرحمن عن سفيان،
عن عبدالرحمن
بن القاسم، عن
أبيه. قال: قال
عروة بن
الزبير
لعائشة: ألم
ترى إلى فلانة
بنت الحكم ؟
طلقها زوجها البتة
فخرجت. فقالت:
بئسما صنعت.
فقال: ألم تسمعي
إلى قول فاطمة
؟ فقالت: أما
إنه لا خير
لها في ذكر
ذلك.
{…}
bana shâk b. mansûr da
rivayet etti. (dediki): bize
abdurrahman, süfyân'dan, o da abdurrahmân b. kâsıın'dan, o da babasından naklen
haber verdi. babası şunları söylemiş :
urvetü'bnû zübeyr
Âişe'ye: hakemin kızı filânı görmedin mii kocası talâk-ı bâinle boşadı da
(evinden) çıktı; demiş. Âîşe (buna) :
— ne çirkin iş yapmış! mukabelesinde bulunmuş.
urve :
— sen fâtıme'nin söylediklerini işitmedin mii
demiş. Âişe :
— bana bak! bunu anmakta ona hiç bir hayır
yoktur; cevâbını vermiş.