Kalem Sûresi سورة القلم

نٓ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿١﴾

1- Nûn, Kaleme ve yazmakta oldukları şeylere andolsun ki;

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ﴿٢﴾

2- Sen Rabbinin nimeti sayesinde bir deli değilsin.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ﴿٣﴾

3- Gerçekten senin için elbette kesilmeyecek bir ecir vardır.

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ ﴿٤﴾

4- Ve şüphe yok ki sen çok büyük bir ahlâka sahipsin.

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴿٥﴾

5- Yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler;

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ﴿٦﴾

6- Delilik hanginizde imiş?

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴿٧﴾

7- Muhakkak senin Rabbin kendi yolundan sapanları da en iyi bilendir; hidâyet bulanları da en iyi bilen O'dur.

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿٨﴾

8- Artık yalanlayanlara itaat etme!

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿٩﴾

9- Onlar senin kendilerine yumuşak davranmanı arzu ettiler; kendileri de bunun üzerine yumuşak davranacaklardı.

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ ﴿١٠﴾

10- Sakın itaat etme; çokça yemin eden, aşağılık ve değersiz her kişiye,

هَمَّازٍ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍ ﴿١١﴾

11- Ayıplayıp duran, onun bunun sözünü taşıyana;

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

12- Hayra durmadan engel olan, haddi aşan ve çok günahkâr olana;

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿١٣﴾

13- Cahil ve kaba, üstelik kulağı kesik olana;

أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ﴿١٤﴾

14- O mal ve oğullar sahibi oldu diye;

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٥﴾

15- Karşısında âyetlerimiz okunduğunda; “(Bunlar) öncekilerin masallarıdır” der.

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ﴿١٦﴾

16- Biz burnu üzerinden damgalayacağız onu.

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ﴿١٧﴾

17- Gerçek şu ki Biz o bahçe sahiplerini sınadığımız gibi; bunları da sınadık: Hani sabah vaktinde onu mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi.

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ﴿١٨﴾

18- (İnşâallah deyip) istisnâ da yapmıyorlardı.

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿١٩﴾

19- Onlar uyurlarken hemen onu, Rabbin tarafından, dört bir yanından saran bir belâ sardı

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ﴿٢٠﴾

20- O da kapkara kesiliverdi.

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ﴿٢١﴾

21- Sabah erkenden birbirlerine seslendiler:

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ﴿٢٢﴾

22- “Eğer devşirecekseniz erkence mahsulünüzün başına gidin” diye.

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ﴿٢٣﴾

23- Birbirleri ile gizlice konuşarak gittiler:

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ ﴿٢٤﴾

24- “Sakın bugün hiçbir yoksul karşınıza çıkıp oraya girmesin” diye.

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍ قَٰدِرِينَ ﴿٢٥﴾

25- (Yoksulları) alıkoymaya güçleri yetiyormuş gibi erkenden gittiler.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿٢٦﴾

26- Fakat onu gördüklerinde dediler ki: “Muhakkak ki biz, yolumuzu şaşıranlarız:

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٢٧﴾

27- “Hayır, aksine biz mahrum bırakılanlarız.”

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿٢٨﴾

28- Ortancaları (akıllıları): “Ben size demedim mi? Allah'ı tesbih etmeli değil miydiniz?” dedi.

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٢٩﴾

29- “Rabbimiz münezzehtir. Gerçekten biz zalimlermişiz” dediler.

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿٣٠﴾

30- Karşılıklı olarak birbirlerini kınamaya başladılar:

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿٣١﴾

31- Dediler ki: “Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgınlar imişiz:

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿٣٢﴾

32- “Rabbimizin bize ondan hayırlısını ihsan etmesi umulur. Muhakkak ki biz Rabbimizden dileyenleriz.”

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾

33- Azab işte böyledir. Âhiret azabı ise elbette daha büyüktür. Eğer bilselerdi.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٣٤﴾

34- Muhakkak ki takvâ sahipleri için Rabbleri katında Naîm cennetleri vardır.

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٥﴾

35- Biz müslümanları o günahkârlar gibi kılar mıyız hiç?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿٣٦﴾

36- Ne oldu size; nasıl hüküm veriyorsunuz?

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ ﴿٣٧﴾

37- Acaba sizin bir kitabınız var da ondan mı okuyorsunuz?

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ﴿٣٨﴾

38- Beğenip seçtiğiniz herşey mutlaka sizindir diye (orda mı yazıyor)?

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ﴿٣٩﴾

39- Yoksa sizin bizim üzerimizde: “Ne hüküm ederseniz muhakkak sizindir” diye Kıyamet gününe kadar sürecek yeminleriniz mi vardır?

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ﴿٤٠﴾

40- Sor onlara, buna hangileri kefildir?

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿٤١﴾

41- Yoksa onların ortakları mı var? Eğer doğru söyleyenler iseler o halde ortaklarını getirsinler.

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٤٢﴾

42- Baldırın açılacağı o günde onlar secde etmeye davet edilecekler de, edemeyecekler.

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ﴿٤٣﴾

43- Gözleri önlerine eğilmiş, kendilerini de bir zillet kaplamış olarak. Halbuki onlar sapasağlam iken secdeye çağrılıyorlardı.

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٤٤﴾

44- Artık Beni ve bu sözü yalanlayanları başbaşa bırak. Biz onları bilmeyecekleri bir yerden derece derece azaba yaklaştıracağız.

وَأُمْلِى لَهُمْ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴿٤٥﴾

45- Ben onlara mühlet veriyorum. Muhakkak Benim onlara karşı tedbirim sapasağlamdır.

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ ﴿٤٦﴾

46- Yoksa sen onlardan bir ücret mi istiyorsun da onlar da bir borçtan dolayı ağır bir yük altında mı bırakıldılar?

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿٤٧﴾

47- Yoksa gayb onların yanındadır da onlar mı yazıyorlar?

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ ﴿٤٨﴾

48- Artık Rabbinin hükmü (gele)ne (kadar) sabret ve o balık sahibi (Yûnus) gibi olma! Hani o, gamla dolu dolu dua etmişti.

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ﴿٤٩﴾

49- Eğer ona Rabbinden bir nimet erişmemiş olsa idi, bomboş bir çöle kınanmış halde atılacaktı.

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿٥٠﴾

50- Sonra Rabbi onu seçti de onu salihlerden kıldı.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌ ﴿٥١﴾

51- Gerçek şu ki o kâfirler Zikri işittiklerinde neredeyse gözleri ile seni devireceklerdi. Bir de: “Muhakkak ki o, bir delidir” diyorlar.

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿٥٢﴾

52- Halbuki o, ancak âlemler için bir öğüttür.