Hâkka Sûresi سورة الحاقة

ٱلْحَآقَّةُ ﴿١﴾

1- Gerçekleşmesi muhakkak olan;

مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿٢﴾

2- Nedir o gerçekleşmesi muhakkak olan?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿٣﴾

3- Ve o gerçekleşmesi muhakkak olanın ne olduğunu sana ne bildirdi?

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴿٤﴾

4- Semûd ve Âd, kalpleri dehşetle ürperteni (Kâria'yı, Kıyameti) yalanladılar.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿٥﴾

5- Semûd'a gelince, onlar aşırı şiddetli olan (bir ses) ile helâk edildiler.

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ﴿٦﴾

6- Âd'a gelince; onlar da ıslıklı ve azgın bir fırtına ile helâk edildiler.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ﴿٧﴾

7- O, rüzgarı onlara yedi gece ve sekiz gün peşpeşe musallat kıldı. O kavmi, o süre içinde içleri boşalmış hurma kütükleri imişler gibi yere yıkılmış görürdün.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ ﴿٨﴾

8- Şimdi onlardan geriye kalanı görüyor musun?

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴿٩﴾

9- Firavun da ondan öncekiler de altı üstüne gelen kasabalar halkı da hep hata işlediler.

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً ﴿١٠﴾

10- Böylelikle Rabblerinin rasûl(ler)ine isyan ettiler. Bundan ötürü O da kendilerini oldukça şiddetli bir yakalayış (azab)la yakalayıverdi.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴿١١﴾

11- Şüphesiz ki, (tufanda) su haddini aştığı sırada sizleri gemide Biz taşıdık.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ ﴿١٢﴾

12- Onu sizin için bir ibret kılalım ve onu belleyen kulak(lar) da bellesin diye.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ ﴿١٣﴾

13- Artık Sûra tek bir üfürüş üfürüldüğünde;

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً ﴿١٤﴾

14- Yer ve dağlar kaldırılıp birbirlerine bir defa çarpılarak toz olduklarında;

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾

15- İşte o gün, olan olmuştur:

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ﴿١٦﴾

16- Gök yarılmış ve o gün o, gevşemiş olacaktır.

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَٰنِيَةٌ ﴿١٧﴾

17- Melek(ler) de onun çevresinde olacak(lar). O gün üstlerinde bulunan sekiz (melek), Rabbinin Arşını yüklenir.

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ ﴿١٨﴾

18- O gün -hiçbir şeyiniz gizli kalmaksızın- arzolunursunuz.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ﴿١٩﴾

19- Kitabı sağdan verilmiş olana gelince; der ki: “İşte alın, okuyun kitabımı:

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴿٢٠﴾

20- “Ben zaten hesabıma gerçekten kavuşacağımı biliyordum.”

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ﴿٢١﴾

21- Artık o, hoşnud (kalınan) bir yaşayış içindedir:

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿٢٢﴾

22- Yüksek bir cennette,

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ﴿٢٣﴾

23- Devşirilecek meyve(leri) yakındır.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴿٢٤﴾

24- Geçmiş günlerde peşinen işledikleriniz sebebi ile âfiyetle yeyin, için.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ﴿٢٥﴾

25- Kitabı sol tarafından verilen kimseye gelince; o da der ki: “Keşke kitabım verilmeseydi.

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿٢٦﴾

26- “Ve keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim.

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴿٢٧﴾

27- “Keşke bu (iş) bitmiş olsa idi.

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ﴿٢٨﴾

28- “(Çünkü) malımın bana faydası olmadı.

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ﴿٢٩﴾

29- “Saltanatım da beni bırakıp gitti!”

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿٣٠﴾

30- (Allah buyurur:) “Yakalayın onu; ellerini de boynuna bağlayın onun.

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿٣١﴾

31- “Sonra cehenneme ulaştırın onu.

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ ﴿٣٢﴾

32- “Sonra onu yetmiş arşın uzunluğunda bir zincire vurun.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٣٣﴾

33- “Çünkü o, azametli Allah'a iman etmezdi,

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿٣٤﴾

34- “Yoksulu yedirmeye de teşvik etmezdi.”

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌ ﴿٣٥﴾

35- Artık bugün burada, onun hiçbir yakın dostu yoktur.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ ﴿٣٦﴾

36- Gıslînden başka hiçbir yiyeceği de yok.

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ﴿٣٧﴾

37- Onu da ancak hata (şirk) işleyenler yer.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٨﴾

38- Hayır; yemin ederim ki gördüğünüz şeylere,

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٩﴾

39- Görmediğiniz şeylere de;

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿٤٠﴾

40- Muhakkak ki O şerefli bir elçinin okuduğu sözüdür.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾

41- O bir şair sözü değildir. Ne kadar az inanırsınız!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾

42- Bir kâhin sözü de değildir. Ne kadar az düşünüp ibret alırsınız!

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾

43- O, âlemlerin Rabbi tarafından indirilmedir.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾

44- Eğer bazı sözleri uydurup Bize isnat etseydi,

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿٤٥﴾

45- Biz, onu elbette kudretimizle alıverirdik.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿٤٦﴾

46- Sonra da kalbinin damarını elbette koparırdık.

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ﴿٤٧﴾

47- O zaman da sizden hiçbir kimse bunu ona yapmamıza engel olamazdı.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾

48- Doğrusu o, takvâ sahipleri için bir öğüttür.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾

49- Aranızda yalanlayanlar olduğunu da elbette biliriz Biz.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿٥٠﴾

50- Ve şüphesiz ki o, kâfirler için bir hasret (sebebi)dir.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٥١﴾

51- Ve muhakkak ki o, kesin bilginin gerçeğidir.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٥٢﴾

52- O halde büyük Rabbini (o yüce) adı ile tesbih et!