Kamer Sûresi سورة القمر

ٱقْتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلْقَمَرُ ﴿١﴾

1- O Sâat (Kıyamet) yaklaştı ve ay yarıldı.

وَإِن يَرَوْا۟ ءَايَةً يُعْرِضُوا۟ وَيَقُولُوا۟ سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ ﴿٢﴾

2- Eğer bir âyet (mûcize) görseler, yüz çevirirler ve: “Devam edip giden bir büyüdür” derler.

وَكَذَّبُوا۟ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَهْوَآءَهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ ﴿٣﴾

3- Hem de yalanladılar ve hevâlarına uydular. Halbuki her işin kararlaştırılmış bir vadesi vardır.

وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّنَ ٱلْأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ﴿٤﴾

4- Andolsun, onlara kendisinde alıkoyucu özelliği olan haberler gelmiştir.

حِكْمَةٌۢ بَٰلِغَةٌ فَمَا تُغْنِ ٱلنُّذُرُ ﴿٥﴾

5- En üstün seviyede ve yeterli bir hikmettir, (o). Uyarılar ise fayda vermiyor.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَىْءٍ نُّكُرٍ ﴿٦﴾

6- O halde, onlardan yüz çevir. O çağırıcının bilinmedik bir şeye çağıracağı o günde;

خُشَّعًا أَبْصَٰرُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ ﴿٧﴾

7- Gözlerinden zilletleri okunarak darmadağın çekirgeler gibi kabirlerinden çıkarlar;

مُّهْطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِ يَقُولُ ٱلْكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ﴿٨﴾

8- Davetçiye hızlıca koşarak. Kâfirler: “Bu zorlu bir gündür!” derler.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا۟ عَبْدَنَا وَقَالُوا۟ مَجْنُونٌ وَٱزْدُجِرَ ﴿٩﴾

9- Bunlardan önce Nûh'un kavmi yalanlamıştı. Kulumuzu yalanladı onlar: “(O) delidir” dediler ve o, (tebliğden) alıkonulmuştu.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَغْلُوبٌ فَٱنتَصِرْ ﴿١٠﴾

10- Nihayet o da Rabbine: “Ben, gerçekten yenik düşürüldüm, artık intikam (ımı) al” diye dua etti.

فَفَتَحْنَآ أَبْوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍ مُّنْهَمِرٍ ﴿١١﴾

11- Biz de sağnak sağnak suyla göğün kapılarını açtık.

وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ﴿١٢﴾

12- Yeri de kaynaklar halinde fışkırttık da su, önceden takdir edilmiş bir emir üzere birbirine kavuştu.

وَحَمَلْنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَٰحٍ وَدُسُرٍ ﴿١٣﴾

13- Onu levhaları ve çivileri olan (gemi) üzerinde taşıdık.

تَجْرِى بِأَعْيُنِنَا جَزَآءً لِّمَن كَانَ كُفِرَ ﴿١٤﴾

14- Korumamız altında akıyordu. Nankörlük ile karşılanana mükâfat olmak üzere.

وَلَقَد تَّرَكْنَٰهَآ ءَايَةً فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿١٥﴾

15- Andolsun ki Biz onu bir âyet olarak bıraktık. O halde var mı ibret alıp düşünen?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٦﴾

16- Ya Benim azabım ve uyarıp korkutmalarım nasılmış?

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿١٧﴾

17- Andolsun ki Biz Kur'ân'ı düşünmek için kolaylaştırdık. O halde var mı ibret alıp düşünen?

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٨﴾

18- Âd kavmi, (Hûd'u) yalanladı. Ya Benim azabım ve korkutmalarım nasılmış?

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِى يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ ﴿١٩﴾

19- Muhakkak Biz üzerlerine (kendileri için) uğursuz olan ve sürekli olan bir günde, sarsar (gürültülü ve soğuk) bir rüzgar gönderdik.

تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ ﴿٢٠﴾

20- İnsanları (kökten) koparıp atıyordu. Sanki onlar kökünden kopmuş hurma kütükleri idiler.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٢١﴾

21- Ya Benim azabım ve uyarıp korkutmalarım nasılmış?

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿٢٢﴾

22- Andolsun ki Biz Kur'ân'ı düşünmek için kolaylaştırdık. O halde var mı ibret alıp düşünen?

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ ﴿٢٣﴾

23- Semûd kavmi korkutmaları (uyarmaları) yalanladı.

فَقَالُوٓا۟ أَبَشَرًا مِّنَّا وَٰحِدًا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذًا لَّفِى ضَلَٰلٍ وَسُعُرٍ ﴿٢٤﴾

24- “Bizden bir tek insana mı, ona mı uyacağız? O takdirde hiç şüphesiz biz bir sapıklık ve çılgınlık içinde oluruz” dediler.

أَءُلْقِىَ ٱلذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ﴿٢٥﴾

25- “Vahiy, aramızdan ona mı verildi? Hayır o, mağrur ve şımarık, çok yalancı birisidir.”

سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَّنِ ٱلْكَذَّابُ ٱلْأَشِرُ ﴿٢٦﴾

26- Yarın kimin mağrur ve şımarık bir yalancı olduğunu bileceklerdir.

إِنَّا مُرْسِلُوا۟ ٱلنَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَٱرْتَقِبْهُمْ وَٱصْطَبِرْ ﴿٢٧﴾

27- Gerçekten Biz onlara imtihan olmak üzere o dişi deveyi göndeririz. Artık onları gözetle, sabret!

وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ ٱلْمَآءَ قِسْمَةٌۢ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ ﴿٢٨﴾

28- Ve suyun aralarında pay edilmiş olduğunu onlara haber ver. Her biri su içme sırasında hazır olsun.

فَنَادَوْا۟ صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ ﴿٢٩﴾

29- Bunun üzerine onlar arkadaşlarını çağırdılar. O da alacağını alıp dişi deveyi önce ayaklarını biçip devirdi;

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٠﴾

30- Peki ya azabım ve uyarıp korkutmalarım nasıl oldu?

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَٰحِدَةً فَكَانُوا۟ كَهَشِيمِ ٱلْمُحْتَظِرِ ﴿٣١﴾

31- Hakikaten Biz üzerlerine bir tek çığlık gönderdik ve hayvan ağılına konulan çörçöp gibi oldular.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿٣٢﴾

32- Andolsun ki Biz Kur'ân'ı öğüt almak için kolaylaştırdık. Peki öğüt alan bir kimse var mı?

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍۭ بِٱلنُّذُرِ ﴿٣٣﴾

33- Lût kavmi de korkutmaları yalanladı.

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ نَّجَّيْنَٰهُم بِسَحَرٍ ﴿٣٤﴾

34- Biz, üzerlerine ufak taş yağdıran bir rüzgar gönderdik. Lût'un ailesi müstesnâ; onları seher vaktinde kurtardık.

نِّعْمَةً مِّنْ عِندِنَا كَذَٰلِكَ نَجْزِى مَن شَكَرَ ﴿٣٥﴾

35- Tarafımızdan bir nimet olmak üzere. İşte şükredenleri Biz böyle mükâfatlandırırız.

وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا۟ بِٱلنُّذُرِ ﴿٣٦﴾

36- Andolsun ki onları (azab için) yakalayıverişimizle korkutmuş idiyse de, onlar korkutup uyarmaları şüphe ile karşılamışlardı.

وَلَقَدْ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِۦ فَطَمَسْنَآ أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾

37- Andolsun onlar misâfirlerine dahi kötülük yapmak istediler de gözlerini silme kör ettik. “Şimdi azabımı ve korkutmalarımı tadın!”

وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ ﴿٣٨﴾

38- Andolsun yerini bulmuş ve geri çevirilemez bir azab, sabahleyin erkenden onları bastırdı.

فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٩﴾

39- Şimdi de azabımı ve korkutmalarımı tadın!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿٤٠﴾

40- Andolsun Biz Kur'ân'ı öğüt almak için kolaylaştırdık. Peki var mı öğüt alıp düşünen?

وَلَقَدْ جَآءَ ءَالَ فِرْعَوْنَ ٱلنُّذُرُ ﴿٤١﴾

41- Andolsun Firavun (ve) hanedanına uyarıp-korkutanlar gelmişti.

كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَٰهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُّقْتَدِرٍ ﴿٤٢﴾

42- Âyetlerimizin hepsini yalanladılar, Biz de onları muktedir ve herşeye galip gelenin yakalayışı ile alıverdik.

أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ أُو۟لَٰٓئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَآءَةٌ فِى ٱلزُّبُرِ ﴿٤٣﴾

43- Sizin kâfirleriniz bunlardan hayırlı mıdır? Yoksa (semavi) kitaplarda sizin için bir beraat mı var?

أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُّنتَصِرٌ ﴿٤٤﴾

44- Yoksa onlar: “Biz birbirine yardım eden bir topluluğuz” mu diyorlar?

سَيُهْزَمُ ٱلْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ ﴿٤٥﴾

45- Yakında o topluluk yenilecek ve arkalarını dönerek kaçacaklardır.

بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَٱلسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾

46- Asıl onlara va'd olunan vakit, kıyamettir ve o kıyamet daha büyük belâ ve daha acıdır.

إِنَّ ٱلْمُجْرِمِينَ فِى ضَلَٰلٍ وَسُعُرٍ ﴿٤٧﴾

47- Muhakkak ki günahkârlar sapıklıkta ve çılgın ateş içindedirler.

يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِى ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا۟ مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾

48- O gün yüzleri üzere ateşe sürüklenirler (ve:) “Cehennemin dokunmasını tadın” (denilir).

إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَٰهُ بِقَدَرٍ ﴿٤٩﴾

49- Çünkü Biz herşeyi bir takdir ile yarattık.

وَمَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٌ كَلَمْحٍۭ بِٱلْبَصَرِ ﴿٥٠﴾

50- Emrimiz ancak birdir ve bir göz kırpması gibidir.

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَآ أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿٥١﴾

51- Andolsun Biz, benzerlerinizi helâk ettik. O halde var mı bir düşünen?

وَكُلُّ شَىْءٍ فَعَلُوهُ فِى ٱلزُّبُرِ ﴿٥٢﴾

52- İşledikleri herşey de defterlerdedir.

وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُّسْتَطَرٌ ﴿٥٣﴾

53- Küçük, büyük her şey satır satır yazılıdır.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍ وَنَهَرٍ ﴿٥٤﴾

54- Muhakkak ki takvâ sahipleri cennetlerde ve ırmaklar(ın kenarın)dadır.

فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍۭ ﴿٥٥﴾

55- Sıdk Meclisinde, gayet muktedir bir Melîk'in yanındadırlar.