Kıyâme Sûresi سورة القيامة

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿١﴾

1- Hayır... Kıyamet gününe yemin ederim,

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾

2- Yine hayır, kendini kınayan nefse (nefs-i levvâmeye) yemin ederim.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿٣﴾

3- İnsan, Bizim onun kemiklerini asla toplayıp bir araya getirmeyeceğimizi mi zanneder?

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿٤﴾

4- Evet, Biz parmak uçlarını bile toplayıp düzenlemeye kâdiriz.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿٥﴾

5- Fakat insan önündekini (kıyameti) yalanlamak ister.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿٦﴾

6- “Kıyamet günü de ne zamanmış?” diye sorar.

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿٧﴾

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿٨﴾

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿٩﴾

7, 8, 9- Göz kamaştığı, ay tutulduğu; güneş ve ay biraraya getirildiği zaman(dır).

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿١٠﴾

10- O günde insan: “Kaçış nereye?” der.

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾

11- Hayır, o gün sığınacak yer yoktur.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿١٢﴾

12- O gün varıp durulacak yer, Rabbinin huzurudur.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾

13- O günde insana, önden yolladığı şeyler ile geriye bıraktığı şeyler haber verilir.

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ ﴿١٤﴾

14- Doğrusu şu ki, insan kendisine karşı bir şâhiddir;

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿١٥﴾

15- Bütün mazeretlerini ortaya koysa bile.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿١٦﴾

16- Onu (ezberlemeyi) çabuklaştırmak için dilini onunla kıpırdatma!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿١٧﴾

17- Çünkü onu (kalbinde) toplamak ve onu okutmak Bize düşer.

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿١٨﴾

18- O halde Biz onu (Cebrâil aracılığı ile) okuduğumuz zaman sen, onun okumasına uy.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿١٩﴾

19- Sonra onu açıklamak da hiç şüphesiz Bize aittir.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴿٢٠﴾

20- Hayır, (ey insanlar) hayır, siz çabucak geçeni (şu dünyayı) seversiniz;

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٢١﴾

21- Ve âhireti bırakırsınız.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾

22- O gün yüzler var ki apaydınlıktır,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿٢٣﴾

23- Rabblerine bakıcıdırlar.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ ﴿٢٤﴾

24- Ve o gün asık nice suratlar vardır.

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿٢٥﴾

25- Kendilerine bel kemiklerini kıran çok belâlı işler yapılacağını anlarlar.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴿٢٦﴾

26- Vazgeçin bu işten ... (Çünkü can) köprücük kemiğine gelip dayandığında,

وَقِيلَ مَنْ رَاقٍ ﴿٢٧﴾

27- “Var mı bir tedavi edecek?” denildiğinde;

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴿٢٨﴾

28- Artık bunun gerçekten bir ayrılış olduğunu anlayacak.

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿٢٩﴾

29- Bacaklar birbirine dolaşacak.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴿٣٠﴾

30- İşte o gün sürülüp götürülmek yalnız Rabbinin huzuruna olacak.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿٣١﴾

31- O, tasdik de etmemiş, namaz da kılmamış,

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿٣٢﴾

32- Fakat yalanlamış ve yüz çevirmişti.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿٣٣﴾

33- Sonra da gerine gerine taraftarlarının yanına gitmişti.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿٣٤﴾

34- Sana lâyıktır, (o azab) evet sana lâyıktır;

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ﴿٣٥﴾

35- Sonra yine sana lâyıktır; tekrar tekrar sana lâyıktır...

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿٣٦﴾

36- Yoksa insan başıboş bırakılacağını mı sanır?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ ﴿٣٧﴾

37- O dökülen meniden bir damla değil miydi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٣٨﴾

38- Sonra o, bir sülük gibi yapışan kan pıhtısı olmuş, sonra (Allah onu) yaratmış, düzenlemiştir.

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿٣٩﴾

39- Ondan erkek ve dişi iki sınıf yaratmıştır.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ ﴿٤٠﴾

40- Bunları yapanın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?