Müddessir Sûresi سورة المدثر

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿١﴾

1- Ey örtünüp bürünen,

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾

2- Kalk (ve) artık uyar!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾

3- Ve yalnız Rabbini yücelt!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾

4- Elbiseni temizle,

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾

5- Pisliklerden uzak dur,

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

6- (Yaptığını) çok görerek minnet etme!

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

7- Rabbin için sabret.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

8- Çünkü o boruya (Sûr'a) üfürüldüğü zaman,

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

9- İşte o gün, oldukça zor bir gündür.

عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ ﴿١٠﴾

10- Kâfirlere; hiç te kolay değildir.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا ﴿١١﴾

11- Başbaşa bırak Beni; tek başına yarattığım;

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا ﴿١٢﴾

12- Kendisine alabildiğine mal verdiğim,

وَبَنِينَ شُهُودًا ﴿١٣﴾

13- Ve (yanında) hazır bulunacak oğullar;

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا ﴿١٤﴾

14- Ve kendisine alabildiğine nimetler verdiğim kimse ile.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

15- Sonra daha da arttırmamı umar.

كَلَّآ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَٰتِنَا عَنِيدًا ﴿١٦﴾

16- Asla! Çünkü o, âyetlerimize karşı çok inatçıdır.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

17- Ben onu sarp yokuşa sardıracağım.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

18- Çünkü o düşündü, ölçtü, biçti.

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

19- Kahrolası! Ne biçim ölçtü, biçti?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

20- Tekrar tekrar kahrolası! Ne biçim ölçtü, biçti?

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

21- Sonra baktı.

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

22- Sonra kaşlarını çattı, yüzünü ekşitti.

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

23- Sonra yüz çevirip büyüklük tasladı.

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

24- Ve hemen dedi ki: “Bu, nakledilegelen bir sihirden ibarettir.

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

25- “Bu, insan sözünden başka bir şey değildir.”

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

26- Ben O'nu Sekar'a (cehennem'e) sokacağım.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

27- Sekar'ın ne olduğunu sana ne bildirdi?

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

28- O, hem bırakmaz hem de terketmez.

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

29- O, insan derisini kavurandır.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

30- Onun üzerinde ondokuz (melek) vardır.

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًا وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

31- Biz, cehennem bekçilerini yalnız meleklerden yaptık. Onların sayısını da inkâr edenler için ancak bir fitne kıldık. Kendilerine kitap verilenler sağlam inansınlar, iman edenlerin de imanı artsın, kitap verilenlerle mü'minler şüpheye düşmesin; kalblerinde hastalık bulunanlar ve kâfirler de: “Allah bununla misal olarak neyi murad etmiş?” desinler diye. İşte Allah kimi dilerse böylece saptırır, kimi de dilerse hidâyete kavuşturur. Rabbinin ordularını O'ndan başka kimse bilmez. Ve o (Sekar), insanlar için ancak bir öğüttür.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

32- Ama öyle yapmıyor (öğüt almıyor)lar. Andolsun ay'a,

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

33- Geri geldiğinde geceye,

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

34- Aydınlandığı zaman sabaha,

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

35- Muhakkak ki o, büyük (musibet)lerden biridir.

نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

36- İnsanlar için bir uyarıcıdır.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

37- Aranızdan ileri gitmek veya geri kalmak isteyene.

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

38- Her bir nefis kazandıkları karşılığında rehin alınmıştır.

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

39- Ashâbu'l-Yemîn müstesnâ.

فِى جَنَّٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

40- Cennetlerdedirler, biribirlerine soru sorarlar;

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

41- Suçlular hakkında.

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

42- “Sizi Sekar'a ne sürükledi?”

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

43- Derler ki: “Biz namaz kılanlardan değildik;

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

44- “Yoksullara yedirmezdik;

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

45- “Biz de dalanlarla birlikte dalardık.

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

46- “Din gününü de yalanlardık.

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

47- “Nihâyet ölüm bize gelip çattı.”

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

48- Artık şefâat edenlerin şefâati onlara fayda vermez.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

49- Ne oluyor onlara ki, öğütten yüz çeviricidirler?

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ ﴿٥٠﴾

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

50, 51- Onlar sanki aslandan ürküp kaçan yaban eşekleridir.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً ﴿٥٢﴾

52- Hatta onlardan herbiri, kendisine açılmış sahifeler verilmesini ister.

كَلَّا بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

53- Asla! Doğrusu onlar âhiretten korkmazlar.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ ﴿٥٤﴾

54- Hayır! Gerçekten o, bir öğüttür.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

55- Kim dilerse ondan öğüt alır.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

56- Allah dilemedikçe de öğüt al(a)mazlar. İşte O, kendisinden korkulmaya lâyık olandır; bağışlamak da O'na yaraşır.