Nûh Sûresi سورة نوح

إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١﴾

1- Gerçekten Biz Nûh'u kavmine: “Kendilerine çok acıklı bir azab gelmezden önce kavmini korkut” diye gönderdik.

قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿٢﴾

2- O da dedi ki: “Ey kavmim, şüphesiz ben, sizi apaçık bir korkutan ve uyaranım.

أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ﴿٣﴾

3- “Şöyle ki: Allah'a ibadet edin, O'ndan korkun ve bana itaat edin;

يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

4- “Tâ ki günahlarınızdan bir kısmını mağfiret buyursun ve sizi belli bir süreye kadar geciktirsin. Şüphesiz ki Allah'ın takdir ettiği vakit geldi mi, geri bırakılmaz. Keşke bilseydiniz.”

قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلًا وَنَهَارًا ﴿٥﴾

5- Dedi ki: “Rabbim, ben, kavmimi gece ve gündüz gerçekten davet ettim.

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًا ﴿٦﴾

6- “Fakat benim davetim kaçıştan başka bir şeylerini artırmadı onların.

وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓا۟ أَصَٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْا۟ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ ٱسْتِكْبَارًا ﴿٧﴾

7- “Gerçekten ben onlara, kendilerini mağfiret etmen için ne zaman davet ettiysem; parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiselerine büründüler, ısrar ettiler ve büyüklendikçe büyüklendiler.

ثُمَّ إِنِّى دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ﴿٨﴾

8- “Sonra ben gerçekten onları yüksek sesle davet ettim.

ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا ﴿٩﴾

9- “Sonra muhakkak ben onlara hem açık açık ilan ettim hem de kendilerine gizli gizli söyledim.

فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًا ﴿١٠﴾

10- “Arkasından: Rabbinizden mağfiret dileyin, çünkü O, çok mağfiret edicidir, dedim.

يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا ﴿١١﴾

11- “Böylece O, üzerinize semâyı (yağmuru) bol bol salıverir.

وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٰلٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّٰتٍ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَٰرًا ﴿١٢﴾

12- “Mallarla, oğullarla size yardım eder, size bağlar, bahçeler verir ve sizin için nehirler akıtır.

مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا ﴿١٣﴾

13- “Size ne oluyor ki Allah'ın azametinden hiç korkmuyorsunuz?

وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا ﴿١٤﴾

14- “Halbuki O, sizi tavır(dan) tavır(a)geçirerek yaratmıştır.

أَلَمْ تَرَوْا۟ كَيْفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبْعَ سَمَٰوَٰتٍ طِبَاقًا ﴿١٥﴾

15- “Görmez misiniz Allah, yedi göğü nasıl tabaka tabaka yaratmış;

وَجَعَلَ ٱلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ ٱلشَّمْسَ سِرَاجًا ﴿١٦﴾

16- “Onların arasında ay'ı bir nur kılmış, güneşi de bir kandil yapmıştır?

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ نَبَاتًا ﴿١٧﴾

17- “Ve Allah sizi yerden bir bitki gibi bitirmiştir.

ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا ﴿١٨﴾

18- “Sonra sizi yine oraya iade edecek ve sizi bir defa daha çıkaracak.

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ بِسَاطًا ﴿١٩﴾

19- “Allah yeri sizin için bir sergi kılmıştır.

لِّتَسْلُكُوا۟ مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ﴿٢٠﴾

20- “Tâ ki O'nun geniş yollarında gidesiniz.”

قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِى وَٱتَّبَعُوا۟ مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا ﴿٢١﴾

21- Nûh dedi ki: “Rabbim, gerçek şu ki; bunlar bana isyan ettiler; malı ve evladı zararından başkasını artırmayacak kimselere uydular.

وَمَكَرُوا۟ مَكْرًا كُبَّارًا ﴿٢٢﴾

22- “Ve onlar büyük büyük hileler yaptılar, tuzaklar kurdular.

وَقَالُوا۟ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا ﴿٢٣﴾

23- “Ve: Tanrılarınızı sakın bırakmayın, sakın “Ved”, “Suvâ”, “Yeğûs”, “Ye'ûk” ve “Nesr”i terketmeyin, dediler.

وَقَدْ أَضَلُّوا۟ كَثِيرًا وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلًا ﴿٢٤﴾

24- “Şüphesiz ki onlar birçok kimseyi saptırdılar. (Rabbim)! Zalimlerin sapıklığından başka şeylerini artırma!”

مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمْ أُغْرِقُوا۟ فَأُدْخِلُوا۟ نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا۟ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًا ﴿٢٥﴾

25- Onlar da günahlarından dolayı suda boğuldular. Ardından ateşe atıldılar da kendilerini Allah(ın azabın) dan kurtaracak yardımcılar da bulamadılar.

وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ دَيَّارًا ﴿٢٦﴾

26- Nûh dedi ki: “Ey Rabbim, yeryüzünde kâfirlerden dönüp dolaşan bir kimse bırakma!

إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا۟ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓا۟ إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا ﴿٢٧﴾

27- “Çünkü eğer Sen onları bırakırsan kullarını saptırırlar ve kötü kimseden, aşırı giden kâfirden başka evlat doğurmazlar.

رَّبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارًۢا ﴿٢٨﴾

28- “Rabbim, bana, anama, babama mü'min olarak evime girene, erkek ve kadın mü'minlere mağfiret buyur! Zâlimlerin de helâklerinden başka şeylerini artırma!”