Zâriyât Sûresi سورة الذاريات

وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرْوًا ﴿١﴾

1- Andolsun tozutup savuran rüzgarlara,

فَٱلْحَٰمِلَٰتِ وِقْرًا ﴿٢﴾

2- Ağır yük taşıyan bulutlara;

فَٱلْجَٰرِيَٰتِ يُسْرًا ﴿٣﴾

3- (Denizde) kolaylıkla akanlara,

فَٱلْمُقَسِّمَٰتِ أَمْرًا ﴿٤﴾

4- Emri paylaştıranlara ki;

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ﴿٥﴾

5- Şüphesiz va'd olunduğunuz elbette doğrudur.

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌ ﴿٦﴾

6- Ve şüphesiz ki din elbette gerçekleşecektir.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ ﴿٧﴾

7- Güzel yolları bulunan gök hakkı için.

إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ ﴿٨﴾

8- Gerçekten siz birbirini tutmayan sözler içindesiniz.

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿٩﴾

9- Ondan döndürülenler döndürülür.

قُتِلَ ٱلْخَرَّٰصُونَ ﴿١٠﴾

10- Kahrolsun yalancılar.

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍ سَاهُونَ ﴿١١﴾

11- Onlar ki, kuşatıcı bir cehalet içinde gâfil kimselerdir.

يَسْـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٢﴾

12- “Din günü ne zamandır?” diye sorarlar.

يَوْمَ هُمْ عَلَى ٱلنَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿١٣﴾

13- O gün onlar azab için ateşe sunulurlar.

ذُوقُوا۟ فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٤﴾

14- “Azabınızı tadın, işte bu, çabucak gelmesini istediğinizdir.”

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿١٥﴾

15- Şüphesiz takvâ sahipleri cennetlerde ve pınarlardadırlar.

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿١٦﴾

16- Rabblerinin kendilerine verdiğini alırlar. Çünkü onlar, bundan önce ihsan edicilerdi.

كَانُوا۟ قَلِيلًا مِّنَ ٱلَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿١٧﴾

17- Onlar gecenin az bir bölümünde uyurlardı.

وَبِٱلْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿١٨﴾

18- Seherlerde de onlar mağfiret dilerlerdi.

وَفِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿١٩﴾

19- Mallarında dilenenin ve yoksulun da bir hakkı vardır.

وَفِى ٱلْأَرْضِ ءَايَٰتٌ لِّلْمُوقِنِينَ ﴿٢٠﴾

20- Yakînleri olanlar için yeryüzünde âyetler vardır.

وَفِىٓ أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٢١﴾

21- Kendi nefislerinizde de. Artık görmez misiniz?

وَفِى ٱلسَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿٢٢﴾

22- Rızkınız ve va'd olunduğunuz semâdadır.

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ﴿٢٣﴾

23- Göğün ve yerin Rabbi hakkı için, o sizin konuştuğunuz gibi kesin bir gerçektir.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ﴿٢٤﴾

24- İbrahim'in şerefli kılınmış konuklarının haberi sana geldi mi?

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَٰمًا قَالَ سَلَٰمٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ﴿٢٥﴾

25- Hani yanına girdiklerinde: “Selâm” demişlerdi. O da: “Selâm” demişti. “Tanımadık bir topluluk(sunuz; kendinizi tanıtır mısınız?)”

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ﴿٢٦﴾

26- Hemen ailesine gidip semiz bir buzağı getiriverdi.

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٢٧﴾

27- Onu önlerine yaklaştırıp: “Yemez misiniz?” dedi.

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا۟ لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍ ﴿٢٨﴾

28- İçinde onlardan gizli bir korku duydu. “Korkma!” dediler ve ona çok bilgili bir oğul müjdesini verdiler.

فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ﴿٢٩﴾

29- Bunun üzerine hanımı feryad ile yönelip yüzüne vurdu ve: “Kısır bir kocakarı (iken mi doğuracak mışım?)” dedi.

قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٠﴾

30- Dediler ki: “Bu böyledir. (Bunu) Rabbin buyurmuştur. Şüphesiz ki O, Hakîm olandır, herşeyi en iyi bilendir.”

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٣١﴾

31- “Ey elçiler, o halde asıl işiniz nedir?” dedi.

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ﴿٣٢﴾

32- Onlar: “Şüphe yok ki biz, günahkâr bir topluluğa gönderildik” dediler.

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ﴿٣٣﴾

33- “Üzerlerine çamurdan taşlar atalım diye;

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿٣٤﴾

34- “Rabbinin nezdinde haddi aşanlar için işaretlenmiş olan.”

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٣٥﴾

35- Biz de orada bulunan mü'minleri çıkardık.

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٣٦﴾

36- Ama orada müslümanlardan bir ev halkından başkalarını bulmadık.

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٣٧﴾

37- Ve orada acıklı azaptan korkanlar için bir alâmet bıraktık.

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ ﴿٣٨﴾

38- Ve Mûsâ'nın kıssasında da (alâmet bıraktık). Hani onu Firavun'a apaçık bir delille göndermiştik.

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٣٩﴾

39- O bütün güç kaynaklarıyla yüz çevirip : “(Mûsâ) sihirbaz veya delidir” dedi.

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿٤٠﴾

40- -O kendi kendisini kınar olduğu halde- onu da ordularını da alıp hepsini denize attık.

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ﴿٤١﴾

41- Ve Âd kavmin(in helâkin) de de (bir ibret vardır). Hani onların üzerine kısır, hayırsız ve bereketsiz rüzgarı göndermiştik.

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿٤٢﴾

42- O, neye uğradıysa mutlaka onu ufaltıp kül gibi koyuyordu.

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿٤٣﴾

43- Semûd'da da (bir ibret bıraktık). Hani onlara: “Bir süreye kadar faydalanın” denilmişti.

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿٤٤﴾

44- Onlar ise Rabblerinin emrine uymayıp başkaldırmışlardı. Bu yüzden onlar bakınırlarken yıldırım, onları yakalayıvermişti.

فَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ﴿٤٥﴾

45- Ayağa da kalkamadılar, onlara yardım da edilmedi.

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَٰسِقِينَ ﴿٤٦﴾

46- Önceden de Nûh kavmini (helâk ettik). Çünkü onlar fâsık bir kavim idiler.

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَٰهَا بِأَيْي۟دٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾

47- Ve Biz göğü kudret ve kuvvetle bina ettik ve muhakkak Biz genişleticileriz.

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَٰهِدُونَ ﴿٤٨﴾

48- Yeri de döşedik, ne güzel döşeyenleriz (Biz)!

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾

49- Herşeyden de çift çift yarattık. İyi düşünürsünüz diye.

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿٥٠﴾

50- O halde; Allah'a (doğru) kaçın. Muhakkak ben sizi O'n(un azabın)dan apaçık uyarıp korkutanım.

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿٥١﴾

51- Allah ile birlikte başka bir ilâh edinmeyin. Muhakkak ben sizi O'n(un azabın)dan apaçık korkutup uyaranım.

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٥٢﴾

52- Onlardan öncekilere gelen peygamberlerin her birine de mutlaka böylece sihirbaz veya deli derlerdi.

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿٥٣﴾

53- Acaba bunu birbirlerine tavsiye mi ettiler? Hayır, onlar azmış bir kavim idiler.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ ﴿٥٤﴾

54- Sen yüz çevir onlardan. Artık kınanacak değilsin.

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥٥﴾

55- Ama öğüt ver, çünkü öğüt muhakkak müminlere fayda verir.

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

56- Ben cinleri de insanları da ancak Bana ibadet etsinler diye yarattım.

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿٥٧﴾

57- Ben onlardan bir rızık da istemiyorum; Bana yedirmelerini de istemiyorum.

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿٥٨﴾

58- Çünkü şüphesiz ki Allah'dır, hem rızkı veren hem pek çetin kudret ve kuvvet sahibi olan.

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿٥٩﴾

59- Muhakkak benzerlerinin azaptan payları olduğu gibi; zulmedenlerin de azaptan bir payları vardır. Artık acele etmesinler.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٦٠﴾

60- Tehdit olundukları o (azab) günlerinden dolayı vay o kâfir olanlara!