Tûr Sûresi سورة الطور

وَٱلطُّورِ ﴿١﴾

1- Andolsun Tûr'a,

وَكِتَٰبٍ مَّسْطُورٍ ﴿٢﴾

فِى رَقٍّ مَّنشُورٍ ﴿٣﴾

2, 3- Yayılmış sahife(ler) içinde yazılmış Kitaba

وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ ﴿٤﴾

4- Beyt-i Ma'mûr'a,

وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ ﴿٥﴾

5- Yükseltilmiş tavana,

وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ ﴿٦﴾

6- Dopdolu denize,

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌ ﴿٧﴾

7- Rabbinin azabı elbette vâki olacaktır.

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍ ﴿٨﴾

8- Onu önleyebilecek yoktur.

يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًا ﴿٩﴾

9- O gün gök, döne döne çalkalanıp sallanır;

وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًا ﴿١٠﴾

10- Dağlar da (havada) yürür;

فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾

11- Artık o gün yalanlayanların vay haline!

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ﴿١٢﴾

12- Ki onlar, daldıkları bâtıl içinde oynar dururlar;

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿١٣﴾

13- Cehennem ateşine doğru şiddetle sürülecekleri gün;

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿١٤﴾

14- (Onlara): “İşte bu, sizin yalan saydığınız ateştir” (denilir).

أَفَسِحْرٌ هَٰذَآ أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿١٥﴾

15- “Bu bir büyü müdür? Yoksa siz mi görmüyorsunuz?

ٱصْلَوْهَا فَٱصْبِرُوٓا۟ أَوْ لَا تَصْبِرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٦﴾

16- “Giriniz oraya; ister sabrediniz, ister sabretmeyiniz, sizin için birdir. Siz ancak işlediğinizin karşılığını alacaksınız.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍ وَنَعِيمٍ ﴿١٧﴾

17- “Muhakkak takvâ sahipleri cennetler ve nimetler içindedirler.

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٨﴾

18- “Rabblerinin kendilerine verdiği zevk içerisindedirler. Rabbleri onları cehennemin azabından da korumuştur.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾

19- “İşleyegeldiğiniz sebebiyle afiyetle yeyin, için;

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ ﴿٢٠﴾

20- “Sıra sıra dizili tahtlara yaslananlar olarak.” Onlara iri gözlü hûrileri de eş yaptık.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَٰهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍ كُلُّ ٱمْرِئٍۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ ﴿٢١﴾

21- İman edenlerin, soyları da iman ile kendilerine uyanların, Biz evlatlarını da kendilerine katarız; amellerinden de bir şey eksiltmeyiz. (Çünkü) her kişi kendi kazandıkları karşılığında bir rehinedir.

وَأَمْدَدْنَٰهُم بِفَٰكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢٢﴾

22- Onlara canlarının çekeceği meyve ve eti ardarda fazlası ile verdik.

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ ﴿٢٣﴾

23- Orda kadehleri elden ele dolaştırırlar. Onlarda içtiklerinden ötürü ne saçmalamaları, ne de günah kazanmaları söz konusudur.

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ ﴿٢٤﴾

24- Etraflarında, sedefleri içinde gizlenmiş incileri andıran delikanlı hizmetçiler dolaşır durur.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٥﴾

25- Birbirlerine dönerek karşılıklı soru sorarlar:

قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِىٓ أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ﴿٢٦﴾

26- “Gerçekten biz, daha önce ailelerimiz arasında (iken) korku içinde idik” derler.

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ﴿٢٧﴾

27- “Allah bize lütfetti de bizi Semûm azabından korudu.

إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ﴿٢٨﴾

28- “Şüphesiz ki biz, önceden O'na ibadet ediyorduk. Gerçekten O, evet O çok ihsan edendir, çok merhamet edendir.”

فَذَكِّرْ فَمَآ أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ ﴿٢٩﴾

29- Artık sen, öğüt vermeyi sürdür! Sen Rabbinin nimeti sayesinde kâhin de değilsin, deli de değilsin.

أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيْبَ ٱلْمَنُونِ ﴿٣٠﴾

30- Yoksa onlar: “O bir şairdir, biz onun zamanın ızdırap veren müsibetine uğramasını (ölmesini) bekliyoruz” mu diyorlar?

قُلْ تَرَبَّصُوا۟ فَإِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُتَرَبِّصِينَ ﴿٣١﴾

31- De ki: “Bekleyedurun. Şüphesiz ben de sizinle birlikte bekleyenlerdenim.”

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَٰمُهُم بِهَٰذَآ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿٣٢﴾

32- Onlara bunu (çelişkili sözleri) akılları mı emrediyor? Yoksa onlar azgınlar topluluğu mudurlar?

أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ ﴿٣٣﴾

33- Yoksa onlar: “Onu kendisi uydurup düzüyor” mu derler? Hayır, onlar iman etmezler.

فَلْيَأْتُوا۟ بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿٣٤﴾

34- Eğer doğru söyleyenler iseler, haydi onun gibi bir söz getirsinler.

أَمْ خُلِقُوا۟ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿٣٥﴾

35- Yoksa onlar, bir şeysiz (yaratıcısız) mı yaratıldılar? Yoksa yaratanlar onlar mıdır?

أَمْ خَلَقُوا۟ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بَل لَّا يُوقِنُونَ ﴿٣٦﴾

36- Yoksa göklerle yeri onlar mı yarattılar? Hayır, onlar yakîn sahibi değildirler.

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۣيْطِرُونَ ﴿٣٧﴾

37- Yoksa Rabbinin hazineleri onların yanında mıdır? Yoksa egemen olanlar onlar mıdır?

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ ﴿٣٨﴾

38- Yoksa onların dinlemek için (yükseldikleri) merdivenleri mi var? O halde, onların dinleyicileri apaçık delil getirsin.

أَمْ لَهُ ٱلْبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿٣٩﴾

39- Yoksa kız çocuklar O'nundur da oğullar sizin midir?

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ ﴿٤٠﴾

40- Yoksa sen onlardan ücret mi istiyorsun da bu nedenle onlar, borçtan dolayı ağır bir yük altına mı girmişler?

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿٤١﴾

41- Yoksa gayb onların yanındadır da onlar mı yazıyorlar?

أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ ﴿٤٢﴾

42- Yoksa onlar, bir tuzak mı kurmak istiyor? Fakat o inkâr edenlerin kendileridir, asıl tuzağa düşenler.

أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٤٣﴾

43- Yoksa onların Allah'dan başka ilâhları mı vardır? Allah onların ortak koşmakta olduklarından münezzehtir.

وَإِن يَرَوْا۟ كِسْفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًا يَقُولُوا۟ سَحَابٌ مَّرْكُومٌ ﴿٤٤﴾

44- Eğer gökten düşen bir parça görseler: “Üstüste yığılmış bir buluttur” diyeceklerdir.

فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ ﴿٤٥﴾

45- Şimdi onları, baygın düşüp yıkılacakları günleri ile karşılaşana kadar bırak.

يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤٦﴾

46- O gün tuzaklarının kendilerine hiç bir faydası olmaz; onlara yardım da olunmaz.

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٤٧﴾

47- O zulmedenler için de muhakkak bundan önce (başka) bir azab vardır. Fakat onların çoğu bilmezler.

وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٤٨﴾

48- Rabbinin hükmü (gele)ne kadar sabret. Muhakkak ki sen bizim gözetimimiz altındasın; kalktığın vakitte de Rabbini hamd ile tesbih et.

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَٰرَ ٱلنُّجُومِ ﴿٤٩﴾

49- Gecenin bir kısmında da, yıldızların kaybolması vaktinde de O'nu tesbih et.