Abese Sûresi سورة عبس

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾

1- Yüzünü ekşitip çevirdi;

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾

2- Kendisine o âmâ geldi diye.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾

3- Ne bilirsin; belki o, temizlenecekti.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾

4- Yahut öğüt alacaktı da, bu öğüt ona fayda verecekti.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾

5- İhtiyaç duymayan kimseye gelince;

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

6- Sen ona yöneliyorsun.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

7- Halbuki onun temizlenmemesinden sana vebal yok.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

8- Ama yanına süratle gelip.

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

9- Kendisi de korkan kimseye gelince;

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

10- Sen onu bırakıp oyalanırsın.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ﴿١١﴾

11- Hayır! Çünkü o bir öğüttür.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾

12- Artık dileyen onunla öğüt alsın.

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ﴿١٣﴾

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾

13, 14- Çok şerefli, (değeri) son derece yüksek ve tertemiz sahifelerdedir.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ ﴿١٥﴾

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ ﴿١٦﴾

15, 16- Emrine itaatkâr, oldukça değerli kâtiplerin elleri ile (Levh-i Mahfuz'dan yazılmıştır).

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾

17- Kahrolası o insan; ne kadar da nankördür o!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾

18- (Allah) kendisini hangi şeyden yarattı?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾

19- Bir nutfeden; yarattı da onu takdir etti.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾

20- Sonra yolu kolaylaştırdı.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾

21- Sonra onu öldürüp kabre koy(dur)du.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾

22- Sonra da ne zaman dilerse, onu tekrar diriltecek.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾

23- Hayır! O kendisine emrettiğini yerine getirmemiştir!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾

24- Öyleyse insan yediğine bir baksın.

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا ﴿٢٥﴾

25- Şüphesiz ki Biz suyu bol bol dökeriz.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا ﴿٢٦﴾

26- Sonra da yeri gereği gibi yararız.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿٢٧﴾

27- Böylece orada taneler bitiririz.

وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿٢٨﴾

28- Üzümler, sebzeler,

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ﴿٢٩﴾

29- Zeytinlikler, hurmalıklar,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا ﴿٣٠﴾

30- Sık ve bol ağaçlı bahçeler,

وَفَٰكِهَةً وَأَبًّا ﴿٣١﴾

31- Meyveler ve otlaklar (bitirdik).

مَّتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾

32- Sizin için de davarlarınız için de birer fayda olmak üzere.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾

33- O kulakları sağır edici (Sâhha, yani ikinci üfürüş) geldiği zaman,

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

34- Kişinin kaçacağı gün; kardeşinden,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

35- Annesinden ve babasından,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

36- Eşinden ve çocuklarından;

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

37- O gün bunlardan her bir kişinin kendine yeter bir işi vardır.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ﴿٣٨﴾

38- O gün apaydınlık yüzler vardır,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ﴿٣٩﴾

39- Gülmektedir, sevinmektedir.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ﴿٤٠﴾

40- Yine o gün üzerlerini toztoprak kaplamış yüzler de vardır.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

41- Bunları da karanlık ve siyahlık kaplayacaktır.

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

42- İşte bunlar, kâfirlerin ve fâcirlerin tâ kendileridir.