Tekvîr Sûresi سورة التكوير

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿١﴾

1- Güneş tortop edilip dürüldüğü (ışığı söndürüldüğü) zaman,

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿٢﴾

2- Yıldızlar ardarda döküldüğü zaman,

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿٣﴾

3- Dağlar yürütüldüğü zaman,

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾

4- Doğumu yaklaşmış develer, başıboş bırakıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾

5- Vahşi hayvanlar biraraya toplandığı zaman,

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾

6- Denizler ateşlendirildiği zaman,

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾

7- Nefisler eşleştirildiği zaman,

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾

بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ ﴿٩﴾

8, 9- Diri diri gömülen kız çocuğuna; “hangi günahtan dolayı öldürüldü” diye sorulduğu zaman,

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾

10- Defterler açıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿١١﴾

11- Gök yerinden söküldüğü zaman,

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾

12- Cehennem daha da kızıştırıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾

13- Cennet de yaklaştırıldığı zaman;

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾

14- (O zaman) her nefs, neyi hazırlamışsa bilmiş olacaktır.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿١٥﴾

15- Artık başka söze gerek yok! Andederim, geri dönüp gelenlere;

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿١٦﴾

16- Aka aka yuvalarına geri dönenlere,

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾

17- Geri geldiği zaman geceye,

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾

18- Nefes aldığı zaman sabaha:

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿١٩﴾

19- Şüphe yok ki o, çok şerefli bir elçinin (getirdiği) sözüdür.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿٢٠﴾

20- Büyük bir güç sahibi, Arş'ın sahibinin nezdinde yüksek bir mevki sahibi olan elçinin.

مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿٢١﴾

21- (Üstelik) orada kendisine itaat edilendir, oldukça emindir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ﴿٢٢﴾

22- Arkadaşınız (Muhammed) bir deli değildir.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢٣﴾

23- Andolsun ki o, kendisini apaçık ufukta görmüştür.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿٢٤﴾

24- O, gayb(ı bildirmek)den yana cimrilik etmez.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍ رَّجِيمٍ ﴿٢٥﴾

25- O, kovulmuş şeytanın sözü de değildir.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾

26- O halde nereye gidiyorsunuz?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾

27- O, ancak bir öğüttür; âlemlere,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿٢٨﴾

28- Aranızdan dosdoğru yolda gitmek isteyenlere.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾

29- Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.