Nâziât Sûresi سورة النازعات

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًا ﴿١﴾

1- Andolsun (kâfirlerin ruhlarını) şiddetle söküp çıkaranlara,

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًا ﴿٢﴾

2- (Müminlerin ruhlarını) yumuşaklıkla çıkaranlara;

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًا ﴿٣﴾

3- Dalıp yüzenlere,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًا ﴿٤﴾

4- Alelacele koşanlara;

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا ﴿٥﴾

5- Her bir işi yürütmekle görevli (melek)lere ...

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

6- O gün sarsan (birinci üfürüş) sarsacak.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

7- Arkasından onu Râdife (ikinci üfürüş) izleyecek.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

8- O gün titreyecek kalbler vardır;

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌ ﴿٩﴾

9- Gözleri zilletle bakacaktır.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

10- “Biz, sahiden biz mi tekrar hayata döndürüleceğiz?” derler.

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًا نَّخِرَةً ﴿١١﴾

11- “Çürümüş, dağılmış kemikler olduktan sonra mı?”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿١٢﴾

12- “Böyle ise, bu ziyanlı bir dönüştür” dediler.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ ﴿١٣﴾

13- Halbuki o (ikinci üfürüş), ancak bir tek haykırıştır.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

14- Ansızın hepsi toprağın üzerinde dipdiri çıkıverirler.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

15- Mûsa'nın haberi geldi mi sana?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

16- Hani Rabbi ona mukaddes “Tuvâ” vâdisinde şöyle seslenmişti:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

17- “Firavun'a git. Çünkü o pek azmıştır.”

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

18- De ki: “Sen temizlenmek istiyor musun?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

19- “İster misin ki, sana Rabbine giden yolu göstereyim de korkasın?”

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

20- (Mûsâ) ona, o en büyük mûcizeyi gösterdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

21- Fakat o yalanlayıp isyan etti.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

22- Sonra da yüz çevirip gayretle koştu.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

23- Arkasından toplayıp bağırdı:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

24- “Ben sizin en yüce Rabbinizim!” dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

25- Bunun üzerine Allah onu, hem âhiret, hem de dünya azabıyla yakaladı.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

26- Şüphe yok ki bunda korkan kimseler için elbette bir ibret vardır.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

27- Sizi yaratmak mı daha zordur? Yoksa gök(ü yaratmak) mı? Ki onu bina etti;

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

28- Onu alabildiğine yükseltip kusursuz yaptı.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

29- Gecesini kararttı, gündüzünü de açığa çıkardı.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

30- Bundan sonra da yeri yayıp döşedi.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

31- Ondan suyunu ve otlağını çıkardı.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

32- Dağları ise sapasağlam dikti.

مَتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

33- Size ve davarlarınıza fayda olmak üzere (yaratmıştır).

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

34, 35- Fakat o en büyük belâ geldiğinde; o gün insan ne yaptığını iyice anlayacak;

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

36- Ve gören kimse için cehennem apaçık gösterilecek.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

37, 38- Haddi aşıp dünya hayatını tercih edene gelince;

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

39- Hiç şüphe yok ki cehennem varılacak yerin tâ kendisidir.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

40- Rabbinin huzuruna varmaktan korkup nefsini hevâdan alıkoyana gelince;

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

41- Hiç şüphe yok ki cennet, varılacak yerin tâ kendisidir.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

42- Sana kıyamet hakkında, onun ne zaman demir atacağını sorarlar.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

43- Sen nerede, ona dair bilgi vermek nerede?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

44- Ona dair nihaî bilgi ancak Rabbine aittir.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

45- Sen ancak ondan korkacakları korkutursun.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

46- Onların onu görecekleri gün, (günün) bir akşamından veya kuşluğundan başka durmamışlar gibi gelecek onlara.