Fecr Sûresi سورة الفجر

وَٱلْفَجْرِ ﴿١﴾

وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿٣﴾

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾

1, 2, 3, 4- Andolsun fecre; Ve on geceye; Hem çifte, hem de teke; Yürüyüp gittiği zamanda geceye ki;

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ ﴿٥﴾

5- Gerçekten bu(nlar), akıl sahibi olanlar için bir yemindir, değil mi?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

6- Görmedin mi Rabbinin nasıl (azab) ettiğini Âd kavmine;

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾

7- Yüksek direkli İrem'e?

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿٨﴾

8- Ki onun şehirlerde benzeri yaratılmamıştı.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾

9- Ve vadi(ler)de kayaları oyan Semûd'a.

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

10- Ve kazıklar sahibi Firavun'a?

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿١١﴾

11- Onlar ki memleketler(in) de azgınlık etmişlerdi.

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾

12- Onlar oralarda fesâdı artırmışlardı.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

13- Bundan dolayı Rabbin de onların üzerine bir azab kamçısı yağdırdı.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

14- Çünkü Rabbin gözetlemektedir.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾

15- Ama insan Rabbi kendisini sınayıp ona ikramda bulunup nimetler verse: “Rabbim beni şereflendirdi, bana lûtfetti” der!

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾

16- Fakat ne zaman onu deneyip rızkını daraltırsa bu sefer: “Rabbim beni alçalttı” der!

كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾

17- Hayır! Bilakis siz yetime ikramda bulunmazsınız.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾

18- Yoksula yedirmek için de birbirinizi teşvik etmezsiniz.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ﴿١٩﴾

19- Mirası da helâl, haram demeden alabildiğine yersiniz.

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾

20- Malı da ondaki hiçbir hakka riâyet etmeksizin pek çok seversiniz.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿٢١﴾

21- Böyle yapmayın. Yer dağılıp zerreler gibi parça parça edildiğinde,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾

22- Rabbin gelip melekler de saf saf dizildiğinde;

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾

23- Ki o gün cehennem de getirilmiş olacaktır; işte o gün insan hatırlayacaktır. Ama hatırlamanın ona ne faydası olur?

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾

24- “Keşke hayatım için önceden (iyilikler) göndermiş olsaydım” der.

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٢٥﴾

25- Artık o gün O'nun azabı gibi hiçbir kimse azab yapamaz.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٢٦﴾

26- O'nun bağladığı gibi de kimse bağlayamaz.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

27- “Ey yakîn ile huzur bulmuş nefs!

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿٢٨﴾

28- “Kendin razı olmuş ve rızaya ermiş olarak dön Rabbine!

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿٢٩﴾

29- “Haydi katıl (salih) kullarıma!

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾

30- “Ve (onlarla) gir cennetime!”