55 BEY’AT KİTABI

1. Bey'at Hakkındaki Rivayetler

1. Abdullah b. Ömer (r.a.)'den: Biz Resûlullah (s.a.v.)'e (Emir ve yasaklarını) duyduğumuza ve (Allah'a, Resulüne ve ulul-emre) itaat edeceğimize dair bey'at ettiğimizde bize:

«— Gücünüzün yettiği hususlarda!» diye buyurdu.[1]

2. Rukayka'nın kızı Ümeyme (r.a.) der ki:

İslam üzere Resûlullah (s.a.v.)'a bey'at eden kadınlar arasın­da ben de geldim. Onlar şöyle dediler:

«— Ya Resûlullah, Allah'a hiç bir ortak koşmayacağımıza, hır­sızlık yapmayacağımıza, zina etmeyeceğimize, çocuklarımızı Öl­dürmeyeceğimize, kendi tarafımızdan yapılmış bir iftirada bulun­mayacağımıza, iyiliklerde sana karşı gelmeyeceğimize dair sana söz veriyoruz.» Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.):

<«— Gücünüzün yettiği hususlarda!» buyurdu. (1) Buharı, Ahkâm, 93/43; Müslim, İmaret, 33/22, no:90.

Onlar:

«— Allah ve Resulü bize, bizden daha merhametlidir. Ya Resûlallah, gel sana bey'at edelim» dediklerinde Resûlullah (s.a.v.):

«— Ben kadınlarla tokalaşmam, benim yüz kadına söy­lediğim söz, bir kadına söylediğim söz gibidir.» buyurdu.[2]

3. Abdullah b. Dinar şöyle rivayet eder: Abdullah b. Ömer (r.a.) Abdülmelik b. Mervan'a bey'at ettiğini bildiren mektubunda şöyle yazdı:

«— Rahman ve rallim olan Allah'ın adıyla! İmdi, Allah'ın kulu, mü'minlerin emin Abdülmelik'e:

Sana selâm olsun. Ben senin için kendisinden başka ilâh ol­mayan Allah'a hamd ederim. Allah ve Resulünün emirleri üzerine gücüm yettiği kadar seni dinleyip itaat edeceğime söz veriyorum.»