2395. Bize Muhammed b. Kesîr, el-Evzâî'den, (O) Yahya b. Ebî Kesîr'den, (O) Ebû Seleme'den, (O da) Abdullah b. Selâm1 dan (naklen) haber verdi ki, O şöyle dedi: Biz, Rasûlullah'ın (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Ashabından bir topluluk (olarak) oturup aramızda konuştuk ve "işlerin hangisinin yüce Allah'a daha sevimli olduğunu bilsek onu yaparız" dedik. Bunun üzerine yüce Allah, sonuna varıncaya kadar şu Ayetleri indirdi: 'Göklerde olan şeyler de, yerde olan şeyler de Allah'ı teşbih etmişlerdir. O Azizdir, Hakimdir. Ey iman edenler! Niçin yapmayacağınız şeyleri söylersiniz? (Yapmayacağınız şeyleri söylemeniz, Allah katında) büyük gazaba sebep olur,.."

Abdullah, sözüne devamla şöyle dedi: Rasûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) de bunları bize sonuna varıncaya kadar okudu. Ebû Seleme de şöyle dedi: İbn Selâm da bunları bize okudu. Yahya dedi ki: Ebû Seleme de bunları bize okudu. (El-Evzâî dedi ki): Yahya da bunları bize okudu. (Muhammed dedi ki): El-Evzâi de bunları bize okudu. (Dârimî dedi ki): Muhammed de bunları bize okudu.

2.BÂB—CİHADIN ÜSTÜNLÜĞÜ

2396. Bize UbeydıUlah b. Musa, Süfyan'dan (O) Ebu'z-Zinâd'dan, (O) el-A'rec'den, (O da) Ebu Hüreyre'den (naklen) haber verdi ki, 0 şöyle dedi: Rasûlullah (Saltallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Allah, evinden, kendisini (oradan) sadece Allah yolunda cihad etme ve O'nun sözlerini doğrulatma (gayesi) güderek çıkan kimseyi Cennet'ine sokmayı veya içinden çıkmış olduğu evine, elde edeceği sevapla yahut (sevap ve) ganimetle geri çevirmeyi üstlenmiştir. "

3.BÂB—HANGİ CÎHAD DAHA ÜSTÜNDÜR?

2397. Bize Muhammed b. Yûsuf haber verip (dedi ki), bize Malik b. Miğvel, el-A'meş'ten, (O) Ebû Sütyân'dan, (O da) Câbir'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: "Ya Rasûlullah, hangi cihad daha üstündür?" denildi de (Hz. Peygamber); "Atı öldürülen ve kendi kanı da akıtılan, (böylece malıyla canıyla Allah yolunda cihad ederken şehid edilen kimsenin cihadı!)" buyurdu.

4.BÂB—İŞLERİN HANGİSİ DAHA ÜSTÜNDÜR?

2398. Bize Abdullah b. Salih haber verip (dedi ki), bana İbrahim b. Sa'd, İbn Şihâb'dan, (O) İbnu'l-Museyyeb'den, (O da) Ebû Hüreyre'den (naklen) rivayet etti ki, 0 öyle dedi: Rasûlullah'a (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), "işlerin hangisi daha üstündür?" diye soruldu da O; "Allah'a iman etmek!" buyurdu. (Ebû Hüreyre sözüne devamla) dedi ki; "Sonra ne?" denildi, O da; "Sonra Allah yolunda cihad etmek!" buyurdu. "Sonra ne?" denildi, O da; "Riya-günâh karışmamış makbul hac!" buyurdu.

tündür?" diye soruldu da O; "Allah'a iman etmek!" buyurdu. (Ebû Hüreyre sözüne devamla) dedi ki; "Sonra ne?" denildi, O da; "Sonra Allah yolunda cihad etmek!" buyurdu. "Sonra ne?" denildi, O da; "Riya-günâh karışmamış makbul hac!" buyurdu.

5.BÂB—ALLAH YOLU'NDA, DEVENİN İKİ SAĞIMI ARASINDAKİ SÜRE KADAR SAVAŞAN KİMSE

2399. Bize Nuaym b. Hammâd haber verip (dedi ki), bize Bakıyye, Bahir'den, (O) Halid b. Ma'dan'dan, (O) Malik b. Ye-hamir'den, (O da) Muaz b. Cebel'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Kim Allah yolunda devenin iki sağımı arasındaki süre kadar (fuvâka nâkatin) savaşırsa, ona Cennet vâcib olur!" Bu (yani Hadiste geçen) "fuvâka nâkatin" sözü, (devenin) sütünü, kendisi sağan kimse için akıtması miktarı süre demektir.

6.BÂB—İNSANLARIN EN ÜSTÜNÜ, ATININ BAŞINI ALLAH YOLU'NDA TUTAN ADAMDIR

2400. Bize Asım b. Ali haber verip (dedi ki), bize İbn Ebi Zi'b, Saîd b. Hâlid'den, (O) İsmail b. Abdirrahman b. Ebi ZiVden, (O) Atâ b. Yesâr'dan, (O da) İbn Abbâs'tan (naklen) rivayet etti kî, Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (birgün), onlar oturuyorlarken onların yanına gelip şöyle buyurdu: "Size mertebe bakımından insanların en hayırlısını bildireyim mi?" (İbn Abbâs dedi ki), biz de "evet, (yâ Rasûlullah!)" dedik. Şöyle buyurdu: "Atının -veya "bir atın" buyurmuştu- başını, Ölünceye veya öldürülünceye kadar Allah yolunda tutan adam!" (Hz. Peygamber sonra); "Peki size, (mertebece) ona yaklaşanı bildireyim mi?" buyurdu. Biz de; "evet, yâ Rasûlullah!" dedik. Şöyle buyurdu: "Namazını dosdoğru kılmak, zekâtını vermek ve insanların kötülüklerinden uzaklaşmak üzere bir vadiye çekilen kişi!" (Hz. Peygamber sonra); "Peki size mertebece insanların en kötüsünü bildireyim mi?" buyurdu. Biz de; "evet, yâ Rasûlullah!" dedik. Şöyle buyurdu: "Büyük Allah hakkı için isteyen, ama O'nun hakkı için (kendisinden birşey istendiğinde de) sevmeyen kimse!"

7.BÂB—KİŞİNİN ALLAH YOLU'NDA KALMASININ FAZİLETİ HAKKINDA

2401. Bize Abdullah b. Salih haber verip (dadi ki), bana Yahya b. Eyyûb, Hişâm'dan, (O) el-Hasan'dan, (O da) İmrân b. Husayn'dan (naklen) rivayet etti ki, Rasûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Kişinin Allah yolunda (savaş) safında kalması (veya durması), kişinin altmış sene ibadet etmesinden daha faziletlidir!"

8. BÂB—ALLAH YOLU'NDAKÎ TOZUN FAZİLETİ HAKKINDA

2402. Bize el-Kasım b. Kesir haber verdi. O dedi ki, Ab-durrahman b. Şureyh'i Abdullah b. Süleyman'dan (naklen) anlatırken işittim ki, Malik b. Abdillah, Habib b. Mesleme'ye (veya Habib, Malik'e) bir atı yularından çekerek yaya giderken rastlamış ve "binsen ya, Allah sana binek vermiş" demiş de, O şöyle cevap vermiş: Muhakkak ki Rasûlullah (Sallaüahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Kimin ayaklan Allah yolunda tozlanırsa, Allah onu (Cehennem) ateşine haram kılar!"

9. BÂB—ALLAH AZZE VE CELLE YOLU'NDA BİR SABAH YÜRÜYÜŞÜ İLE BİR AKŞAM YÜRÜYÜŞÜ

2403. Bize Muhammed b. Yusuf, Süfyan'dan, (O) Ebu Hâzim'den, (O da) Sehl b. Sad'dan (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasûlullah (Sallallaku Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "An-dolsun ki, Allah yolunda sabahleyin bir kere yürüyüş ile Allah yolunda akşamleyin bir kere yürüyüş, dünya ve içindeki şeylerden daha hayırlıdır!"

10. BAB—ALLAH AZZE VE CELLE YOLU'NDA BİR GÜN ORUÇ TUTAN KİMSE

2404. Bize Haccâc b. Minhâl haber verip (dedi ki), bize Hammâd b. Seleme, Sehl b. Ebi Salih'ten, (O) en-Numan b. Ebi Ayyâş'tan, (O) Ebû Saîd el-Hudrifden, (O da) Hz. Pey-gamber'den (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (naklen) rivayet etti ki, O şöyle buyurdu: "Allah'ın rızasını gözeterek Allah yolunda bir gün oruç tutan hiçbir kul yoktur ki, Allah onun yüzü ile (Cehennem) ateşinin arasını yetmiş yıllık (mesafe kadar) uzaklaştırmış olmasın!"

2405. Bize el-Kasım b. Kesir haber verip dedi ki, ben Ab-durrahman b. Şureyh'i, Ebu's-Sabbah Muhammed b. Su-meyr'den, (O) Ebu Ali el-Hemdani'den, (O da) Ebu Reyhâne'den (naklen) rivayet ederken işittim ki; O (yani Ebu Reyhâne), Rasûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber bir sa-vaştaymış. Derken bir gece O'nu şöyle buyururken işitmiş: "(Cehennem) ateşi Allah yolunda uykusuz kalan göze haram kılınmıştır. (Cehennem) ateşi Allah korkusundan yaş boşanan göze de harak kılınmıştır!" (Ebu Reyhâne) demiş ki, O üçüncüsünü de buyurmuştu ama, ben onu unuttum. Ebu Şureyh sözüne şöyle devam etti: Ben bir kimseden bu (üçüncüsünün) şöyle olduğunu işittim: "(Cehennem) ateşi, Allah'ın (bakılmasını) yasak kıldığı şeylerden sakınılan göze -veya Allah Azze ve Celle yolunda çıkarılan göze- haram kılınmıştır!"

2406. Bize el-Hakem ibnu'l-Mubarek haber verip (dedi ki), bize ed-Derâverdi, Salih b. Muhammed b. Zâide'den, O'nun şöyle dediğini haber verdi: Ben Ömer b. Abdilaziz'i, Ukbe b. Âmir el-Cuhenî'den, (O da) Hz. Peygamber'den (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (naklen anlatırken) işittim ki, O şöyle buyurmuş: "Allah bekçilerin bekçisine (yani askerlerin nöbetçisine) merhamet etsin!" Abdullah (ed-Dârimî) dedi ki; "Ömer b. Abdulaziz, Ukbe b. Âmirle karşılaşmamıştı!"

12. BÂB—ALLAH AZZE VE CELLE YOLU'NDA HARCAMA YAPMANIN FAZİLETİ HAKKINDA

2407. Bize Abdullah b. Ömer rivayet edip (dedi ki), bize Cerir, el-A'meş'ten, (O) Ebû Amr eş-Şeybâni'den, (O da) Ebû Mes'ûd el-Ensâri'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: (Bir gün) bir adam yularh dişi bir deve getirip; "bu, Allah yolunda (bağışlanmıştır)" dedi. Rasûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) de; "Sana onun karşılığında Kıyamet günü, hepsi de yularh olan yediyüz dişi deve verilecektir!" buyurdu.

13. BÂB—ALLAH AZZE VE CELLE YOLU'NDA MALINDAN BİR ÇİFT ŞEY HARCAYAN KİMSE

2408. Bize Osman b. Ömer haber verip (dedi ki), bize Hişâm, el-Hasen'den, (O da) Sa'saa b. Muâviye'den (naklen) haber verdi ki, O şöyle dedi: Ebû Zerr'e, kedisine ait bir deveyi, boynunda bir kırba olduğu halde sürüyorken -veya yediyorken- rastladım ve "Ebû Zerr! (Ne) malın var, malın (ne)?" dedim. O da "amelim var!" cevabını verdi. Ben tekrar; "(ne) malın var, malın ne" dedim, O da yine; "amelim var!" karşılığını verdi. O zaman ben; "bana Rasûlullah'tan (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) işittiğin bir Hadis rivayet et!" dedim. O da şöyle dedi: Rasûlullah'ı, (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyururken işittim: "Allah yolunda bir çift mal harcayan hiçbir müslüman yoktur ki, Cennet'in kapıcıları ona koşup (onu Cen-net'e kendi kapılarından girmeye çağırmış) olmasınlar.",

14.BÂB—(SİLAH) ALMANIN FAZİLETİ VE BUNUNLA İLGİLİ EMİR HAKKINDA

2409. Bize Abdullah b. Yezid el-Mukri haber verip (dedi ki), bize Saîd b. Ebi Eyyub rivayet edip (dedi ki), bana Yezid b. Ebi Habib, Ebu'1-Hayr Mersed b. Abdillah'tan, (O da) Ukbe b. Amir'den (naklen) rivayet etti ki; O şu Ayeti, yani; "Siz de o (düşmanlara) karşı gücünüzün yettiği kadar kuvvet hazırlayın"310 ayetini okumuş ve "Dikkat edin! Şüphesiz bu kuvvet, (ok) atmaktır!" (demiş).

2410. Bize Vehb b. Cerir haber verip (dedi ki), bize Hişâm, Yahya'dan, (O) Ebû Sellâm'dan, (O) Abdullah b. Zeyd el-Ezrak'tan, (O da) Ukbe b. Amir'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasûlullah {Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Şüphe yok ki, Allah Azze ve Celle tek okla üç kişiyi; yani, yapımında hayır niyet eden ustasını, onu (ihtiyacı olana) yardım olarak vereni (veya onu, atacak olan kimseye uzatanı) ve onu atanı Cennet'e sokar!" Rasûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle de buyurdu: "Atmayı ve binmeyi (öğrenin). Şüphesiz atmayı (öğrenmeniz) bana, binmeyi (öğrenmenizden) daha sevimli gelir." O şöyle de buyurdu: "ürkeğin kendisiyle meşgul olup oynadığı her şey boştur, sadece erkeğin yayını atması, atını eğitmesi ve hanımıyla oynaması hariç! Çünkü bunlar hak şeylerdendirler, (sevap kazandırırlar)." O şöyle de buyurdu: "Atmayı öğrendikten sonra onu bırakan kimse, onu kendisine öğretene nankörlük etmiş olur,"

15.BÂB—ALLAH YOLUNDA HERHANGİ BİR ŞEKİLDE YARALANAN KİMSENİN FAZİLETİ HAKKINDA

2411. Bize Muhammed b. Abdillah er-Rekaşi haber verip (dedi ki), bize Yezid b. Zurey' rivayet edip (dedi ki), bize Muhammed b. İshak rivayet edip (dedi ki), bana amcam Musa b. Yesar, Ebu Hüreyre'den, O'nun şöyle dediğini rivayet etti: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Allah yolunda yaralanan hiçbir yaralı yoktur ki, Allah onu Kıyamet günü, yarası; kokusu misk kokusu, rengi kan rengi olduğu halde kanıyorken diriltmiş olmasın!"

16.BÂB—ALLAH'TAN ŞEHİDLİK İSTEYEN KİMSE HAKKINDA

2412. Bize el-Kasım b. Kesir haber verip dedi ki, ben Ab-durrahman b. Şureyh'i rivayet ederken işittim ki; O, Sehl b. Ebi Umâme b. Sehl b. Huneyfi, babasından, (O da) dedesinden (naklen) rivayet ederken işitmiş ki, O şöyle demiş: Ra-sulullah (Sallattahu Aleyhi ve Sellem) gerçekten şöyle buyurdu: "Kim samimi bir kalple Allah'tan şehidlik isterse, Allah onu, döşeğinde ölse de, şehidlerin derecelerine ulaştırır!"

17.BÂB—ŞEHİDİN FAZİLETİ HAKKINDA

2413. Bize Muhammed b. Yezid er-Rifai haber verip (dedi ki), Safvan b. İsa, İbit Aclân'dan, (O) el-Ka'ka' b. Hakim'den, (O) Ebu Salih'ten, (O da) Ebu Hüreyre'den,(naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "-Şehid, öldürülme acısını ancak birinizin çimdikleme acısını hissetmesi gibi hisseder!"

18.BÂB—ŞEHİDİN BU DÜNYAYA DÖNMEYİ TEMENNİ ETMESİ

2414. Bize Ebu Ali el-Hanefi haber verip (dedi ki), bize Şu'be, Katâde'den, (O da) Enes'ten (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Ölüp de Cennet'e girdikten sonra sizin yanınıza, bu dünya ile içindeki şeyler kendisinin olarak geri dönmeyi arzu edecek hiç kimse yoktur, şehid hariç. Çünkü o, göreceği sevabdan dolayı arzu edcek ki, şu şu kadar kere (dünyaya geri dönüp tekrar) öldürülsün!"

19.BÂB—ŞEHİDLERİN RUHLARI

2415. Bize Saîd b. Âmir, Şu'be'den, (O) Süleyman'dan, (O) Abdullah b. Murre'den, (O da) Mesrûk'tan (naklen) haber verdi ki, O şöyle dedi: Biz Abdullah'a şehidlerin ruhlarını sorduk. -Zaten Abdullah olmasaydı bize (bunu) hiç kimse haber veremezdi-. O da şöyle dedi: Şehidlerin ruhları, Kıyamet günü Allah katında birtakım yeşil kuşların kursaklarındadır. Onların, Arşa asılı kandilleri vardır, hangi Cennet'te, nerede isterlerse orada dolaşır, sonra kandillerine geri dönerler. Derken Rabb'leri onlara yukarıdan bakar ve "Bir ihtiyacınız var mı? Birşey istiyor musunuz?" buyurur. Onlar da; "Hayır! Sadece dünyaya dönüp bir kere daha öldürülmemiz hariç!" derler.

20. BÂB—ALLAH YOLU'NDA ÖLDÜRÜLENLERİN DURUMU

2416. Bize Muhammed ibnu'l-Mubarek haber verip (dedi ki), bize Muaviye b. Yahya -ki (Muhammed), O'nun es-Sadefi olduğunu söylemiştir-, rivayet edip (dedi ki), bize Safvan b. Amr, Ebu'l-Musenna el-Ümlüki'den, (O da) Utbe b. Abd es-Sülemi'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sal-lallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "(Savaşta) öldürülenler üç çeşittir: Canıyla, malıyla Allah yolunda cihad eden muinin. O düşmanla karşılaştığında savaşır, nihayet öldürülür!1' Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bunun hakkında sözüne şöyle devam etti: "İşte bu denemiş şehid, Allah'ın arşının altındaki çadırındadır! Peygamberler ona sadece Peygamberlik derecesiyle üstün gelirler. (Öldürülenlerin ikinci çeşidi) iyi bir işle diğer bir kötüsünü birbirine karıştıran mü'mindir. O, canıyla malıyla Allah yolunda cihad etmiş, düşmanla karşılaştığında öldürülünceye kadar savaşmıştır." Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bunun hakkında sözüne şöyle devam etti: "Günahlarını ve hatalarını silip süpüren bir yıkama ve temizleme! Muhakkak ki, kılıç hataları çok silip süpürücüdür! Bu kimse, Cennet'in kapılarının hangisinden isterse oradan Cennet'e girdirilir. (Öldürülenlerin üçüncü çeşidi) canıyla, malıyla cihad eden münafıktır. O da düşmanla karşılaştığında öldürülünceye kadar sa- vaşmıştır. Ama bu kimse (Cehennem) ateşindedir! Zira kılıç münafıklığı silemez!" Abdullah (ed-Dârimî) dedi ki: "Elbise için, yıkandığında "mus-misa=yıkandı ve temizlendi" denilir."

21.BÂB—ALLAH YOLU'NDA SABREDEREK VE SADECE ALLAH RIZASINI UMARAK SAVAŞAN KİMSE HAKKINDA

2417. Bize Ubeydullah b. Abdilmecid haber verip (dedi ki), bize İbn Ebi Zi'b, el-Makburi'den, (O) Abdullah b. Ebi Katâde'den, (O da) babasından (naklen) rivayet etti ki; Rasulullah (Sallallaku Aleyhi ve Sellem) (birgün) kalkıp bir konuşma yapmış. Allah'a hamd-ü senada bulunmuş, sonra cihadı sözkonusu etmiş ve farz-ı (ayn) ibadetler hariç, ondan daha faziletli hiçbir şey bırakmamış. O zaman bir adam kalkıp; "yâ Rasulullah, Allah yolunda Öldürülen kimse hakkında ne buyurursun, bu (öldürülüşü) onun günahlarını bağışlatır mı?" demiş. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) de şöyle buyurmuş: "Evet. Sabrederek, sadece Allah'ın rızasını umarak, (düşmana) doğru giderek, (ondan) geri çekilmeyerek (savaşıp) öldürüldüğünde, (öldürülüşü onun günahlarına keffâret olur), sadece borç hariç. Çünkü o, bana Cibril'in söylediği gibi, ondan dolayı hesaba çekilecektir!"

22. BAB—ŞEHİD SAYILAN KİMSELER

2418. Bize Yezid b. Harun haber verip (dedi ki), bize Süleyman -ki O, et-Teymi'dir-, Ebu Osman'dan, (O) Âmir b. Malik'ten (O) Safvan b. Umeyye'den, (O da) Hz. Pey-gamber'den (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (naklen) haber verdi ki, O şöyle buyurdu: "Veba (hastalığından ölmek) şehidliktir. Suda boğulmak (suretiyle ölmek) şehidliktir. Savaşta (öldürülmek) şehidliktir. Karın (hastalıklarından ölmek) şehidliktir. Lohusa (iken ölmek) şehidliktir."

2419. Bize Ubeydullah b. Musa, İsrail'den, (O) Mansur'dan, (O) Ebu Bekr b. Hafs'dan, (O) Şurahbil ibnu's-Simften, (O da) Ubâde ibnu's-Samit'ten (naklen) haber verdi ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Allah yolunda öldürülmek şehidliktir. Veba (hastalığından ölmek) şehidliktir. Karın (hastalıklarından ölmek) şehidliktir. Hamile iken (karnındaki) bebeği kendisini öldüren kadın şehiddir"

23.BAB—HZ. PEYGAMBERE SAVAŞLARINDA İSABET EDEN ZORLUKLAR

2420. Bize Ya'lâ haber verip (dedi ki), bize İsmail, Kays'tan, (O da) Sa'd b. Ebi Vakkas'tan (naklen) rivayet eti ki, O şöyle dedi: "Biz Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile birlikte savaşırdık da, o zaman bizim şu (dikenli ağacın) meyvesi ile asma yaprağından başka yiyeceğimiz olmazdı. Bu sebeple içimizden biri koyunun dışkı çıkarması gibi, birbirine bulaşmayan dışkı çıkarırdı. Şimdi Ese-doğullan beni, (namazı güzel kıldıramadığımı iddia ederek) ayıplar oldu. O halde ben gerçekten zarar etmişim, amelim de boşa gitmiş!"

24.BÂB—KİM BİRŞEY NİYET EDEREK SAVAŞIRSA, ONA NİYET ETTİĞİ ŞEY VERİLİR

2421. Bize el-Haccâc b. Minhâl haber verip (dedi ki), bize Hammâd b. Seleme rivayet edip (dedi ki), bize Cebele b. Atıy-ye, Yahya ibnu'l-Velid'den, (O da) Ubade ibnu's-Samit'ten (naklen) rivayet etti ki, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Kim Allah yolunda, savaşında sadece bir deve ipi (elde etmeyi, yani dünyevi bir menfaat sağlamayı) niyet ederek savaşırsa, ona niyet ettiği şey verilir!"

25.BÂB—SAVAŞMAK İKİ ÇEŞİTTİR.

2422. Bize Nuaym b. Hammâd haber verip (dedi ki), bize Bakıyye ibnu'l-Velid, Bakîr b. Saîd'den, (O) Halid b. Ma'dan'dan, (O) Ebu Bahriyye'den, (O da) Muaz b. Cebel'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Savaş iki çeşittir: Allah rızasını isteyerek savaşan, başkana itaat eden, kıymetli olan (malını veya canını Allah yolunda) sarfeden, ortağa (arkadaşa) kolaylık gösteren, bozgunculuktan ve haksızlıktan uzak duran kimseye gelince; onun uykusu ile uyanıklığının hepsi sevaptır. Övünmek, gösteriş ve şöhret için savaşan, başkana isyan eden, yeryüzünde bozgunculuk yapan kimseye gelince ise, o, (Ahirette kendisine) yetecek kadar (sevapla) geri dönmez, (savaştan eli boş döner.)"

26.BÂB—SAVAŞMAMIŞKEN ÖLEN KİMSE HAKKINDA

2423. Bize el-Hakem ibnu'l-Mübarek haber verip (dedi ki), bize el-Velid b. Müslim rivayet edip (dedi ki), bize Yahya ibnu'l-Haris, el-Kasım b. Abdirrahman'dan, (O da) Ebu Umâme'den (naklen) rivayet etti ki, Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "—Ne savaşmış, ne bir savaşçıya ihtiyacı olan şeyleri vermiş, ne de bir gazinin ailesinin (işlerinde) onun yerini hayırla tutmuş olmayan kimseye Allah Kıyamet gününden önce bir musibet ulaştırır!"

27.BÂB—BİR SAVAŞÇIYA İHTİYACI OLAN ŞEYLERİ VEREN KİMSENİN FAZİLETİ HAKKINDA

2424. Bize Ya'lâ haber verip (dedi ki), bize Abdulmelik, Atâ'dan, (O) Zeyd b. Halid el-Cuheni'den, (O da) Hz. Pey-gamber'den (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (naklen) rivayet etti ki, O şöyle buyurdu: "Kim Allah yolunda savaşan bir kimseye ihtiyacı olan şeyleri verir ve ailesinin (işlerinde) onun yerini tutarsa, Allah ona o (savaşçının) sevabının aynısını yazar. Bununla beraber o, savaşçının sevabından da hiçbir şey eksiltmez!"

28.BÂB—CİHADDAN GERİ KALMADA MAZERET

2425. Bize Ebu'l-Velid haber verip (dedi ki), bize Şu'be rivayet edip dedi ki, bize Ebu İshak rivayet edip dedi ki, ben el-Berâ'yı şöyle derken işittim: Şu Ayet, yani "Mü'mirilerden oturup (cihada gitmeyenler) ile Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla cihad edenler bir olmazlar!1' ayeti indiğinde, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Zeyd'i çağırdı. O da bir kürek kemiği getirip onu yazdı. İbn Ümm-i Mektum ise bir özrünü (âmâlığım) dile getirdi. Bunun üzerine Ayet; "Özür sahibi olmayan mü'minlerden oturup (cihada gitmeyenler) ile mallarıyla ve canlarıyla Allah yolunda cihad edenler bir olmazlar!" (şeklinde) indi.

29.BÂB—DENİZ SAVAŞININ FAZİLETİ HAKKINDA

2426. Bize Süleyman b. Harb haber verip (dedi ki), bize Hammâd b. Zeyd, Yahya b. Saîd'den, (O) Muhammed b. Yahya b. Habban'dan, (O da) Enes b. Malik'ten (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Bana Ümm-ü Haram bint Milhan anlattı ki, Hz. Peygamber {Sallallahu Aleyhi ve Sellem) birgün O'nun evinde öğle uykusuna yatmış ve derken gülerek uyanmıştı. Ben de; "yâ Rasulullah, seni ne güldürdü?" demiştim. Şöyle buyurmuştu:

"—Ümmetimden bir topluluğu şu denizin üstündeki (gemilere), tahtlar üzerindeki hükümdarlar gibi binmiş, (cihada gidiyorlarken) gördüm!" Ben; "yâ Rasulullah, Allah'a, beni onlardan kılması için dua edin" demiştim. O da; "Sen onlardansın!" buyurmuştu. Sonra yine uyumuş ve derken gülerek uyanmıştı. Ben de; "yâ Rasulullah, seni ne güldürdü?" demiştim. Şöyle buyurmuştu:

"—Ümmetimden bir topluluğu, şu denizin üstündeki (gemilere), tahtlar üzerindeki hükümdarlar gibi binmiş, (cihada gidiyorlarken) gördüm!". Ben; "yâ Rasulullah, Allah'a beni onlardan kılması için dua edin" demiştim. O da; "Sen öncekilerdensin!" buyurmuştu. (Enes, sözüne devamle) dedi ki, sonra Ubâde ibnu's-Samît O'nunla evlenmişti. Derken O deniz savaşına çıkmış, O'nu da beraberinde götürmüştü. (Sahile) geldiklerinde binmesi için O'na bir katır yak-laştırılmıştı da, (katır) O'nu yere atıp boynunu kırmış, O da ölmüştü.

30.BÂB—KADINLARIN ERKEKLERLE BERABER SAVAŞMASI HAKKINDA

2427. Bize Asım b. Yusuf haber verip (dedi ki), bize Ebu İshak el-Fezari, Hişam'dan, (O) Hafsa'dan, (O da) Ümmü Atıy-ye'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: "Ben Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile birlikte bazı savaşlara katıldım. (O savaşlarda) yaralıları -veya yaralıyı- tedavi ediyor, (askerlere) yemek yapıyor ve eşyalarına göz-kulak oluyordum."

31.BÂB—HZ. PEYGAMBERİN BAZI HANIMLARIYLA BİRLİKTE SAVAŞA ÇIKMASI HAKKINDA

2428. Bize Ebu Nuaym haber verip (dedi ki), bize Ab-dulvahid b. Eymen rivayet edip dedi ki, bana İbn Ebi Mu-leyke, el-Kasım b. Muhammed'den, (O da) Hz. Aişe'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallatlahu Aleyhi ve Sellem) (bir yolculuğa) çıkacağı zaman hanımları arasında kura çekerdi. Bir defasında kura Aişe ile Hafsa'ya çıkmıştı da ikisi (Hz. Peygamber) ile birlikte (yolculuğa) çıkmışlardı.

32. BÂB—DÜŞMAN SINIRINDA BİR GÜN BİR GECE NÖBET BEKLEYEN KİMSENİN FAZİLETİ HAKKINDA

2429. Bize Ebu'l-Velid haber verip (dedi ki), biez Leys b. Sa'd rivayet edip (dedi ki), bize Ebu Akil Zühre b. Ma'bed, Hz. Osman'ın azadlısı Ebu Salih'ten rivayet etti ki, O şöyle demiş: Ben Osman'ı minber üzerinde şöyle derken işittim: Doğrusu ben, Rasulullah'tan (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) duymuş olduğum bir Hadisi, yanımdan ayrılıp gitmenizi istemediğim için sizden saklamıştım. Sonra bana, herkesin kendisi için uygun bulduğunu seçmesi için onu size rivayet etmem uygun göründü. Ben gerçekten Rasulullah'ı {Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyururken işitmiştim: "—Allah yolunda düşmana karşı bir gün nöbet beklemek, onun dışındaki yerlerde bin gün (nöbet beklemekten) daha hayırlıdır!"

33.BÂB—DÜŞMAN SINIRINDA NÖBET BEKLERKEN ÖLEN KİMSENİN FAZİLETİ HAKKINDA

2430. Bize Abdullah b. Yezid haber verip (dedi ki), bize İbn Lenia, Mişrah'tan, O'nun şöyle dediğini rivayet etti: Ukbe b. Amir'i şöyle derken işittim: Rasulullah'ı (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle derken işittim: "Her ölünün amel (defteri) mühürlenip (kapatılır). Sadece Allah rızası için düşman sınırında nöbet bekleyen hariç. Çünkü onun ameli, öldükten sonra diriltilinceye kadar çoğaltılır!"

34.BÂB—ALLAH YOLU'NDA (TUTULAN, KULLANILAN) ATLARIN FAZİLETİ HAKKINDA

2431. Bize Ya'lâ haber verip (dedi ki), bize Zekeriya, Âmir'den, (O da) Urve el-Bariki'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "(Allah yolunda tutulan) atların perçemlerinde Kıyamet gününe kadar hayır, yani sevap ve ganimet düğümlüdür!"

2432. Bize Saîd ibnu'r-Rebi' haber verip (dedi ki), bize Şu'be, Husayn ile Abdullah b. Ebi's-Sefer'den, (onlar da) Urve el-Bariki'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "(Allah yolunda tutulan) atların perçemlerinde Kıyamet gününe kadar hayır, yani sevap ve ganimet düğümlüdür!"

35.BAB—MÜSTEHAB VE MEKRUH OLAN ATLAR

2433. Bize Ahmed b. Abdirrahman ed-Dımeşki haber verip (dedi ki), bize el-Velid rivayet edip (dedi ki), bana İbn Lehia, Yezid b. Ebi Habib'den, (O) Uleyy b. Rebah'tan, (O da) Ebu Katâde el-Ensari'den (naklen) rivayet etti ki; bir adam; "yâ Rasulullah, ben gerçekten bir at satın almak istiyorum; hangisini alayım?" demiş, (Hz. Peygamber de) şöyle buyurmuştu: "Üst dudağı beyaz, (üç ayağı) sekili, sağ ön ayağı sekişiz olan siyah bir at veya, bu şekilde nişanlı olan yelesi ve kuyruğu siyah, dor bir at satın al ki, (savaşta) ganimet alasın ve kurtulasın (veya alışverişinde "kazançlı çı-kasın", savaşta da "kurtulasın"!)"

36.BÂB—ÖNE GEÇME YARIŞI HAKKINDA

2434. Bize Halid b. Mahled rivayet edip (dedi ki), bize Malik, Nafi'den, (O da) İbn Ömer'den (naklen) rivayet etti ki,O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) yarışa hazırlanılmış atlar arasında Hafya'dan Seniyye'ye, yarışa hazırlanılmamış olanlar arasındaysa Seniyye'den Zureykoğulları Mescidi'ne kadar yarış yaptırırdı. İbn Ömer de bu (hazırlanılmamış atlarla) yarış yapanlar arasındaydı.

37.BÂB—ÖDÜLLÜ AT YARIŞLARI HAKKINDA

2435. Bize Affân haber verip (dedi ki), bize Saîd b. Zeyd haber verip (dedi ki), bana ez-Zübeyr ibnu'l-Hırrît, Ebu Lebid'den, O'nun şöyle dediğini rivayet etti; El-Haccac zamanında, el-Hakem b. Eyyub Basra (emiri) iken atlar koş-turulmuştu. Biz de Ödüllü yarış (yerine) gelmiştik. (Ebu Lebid sözüne devamla) şöyle dedi:) Derken atlar gelince demiştik ki; "Enes b. Malik'e doğru gitsek de O'na sorsak, acaba Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) zamanında ödüllü at yarışı yaparlar mıydı?" (Ebu Lebid) sözüne şöyle devam etti: Bunun üzerine biz, ez-Zaviye'deki344 köşkünde iken O'nun yanına gitmiş ve O'na sorup demiştik ki; "Ebu Hamza! Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) zamanında ödüllü at yansı yapar mıydınız? Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ödüllü at yarışı yaptırır mıydı?" O şöyle cevap vermişti: "Evet! Vallahi O, gerçekten Sebha isimli bir at üzerine yarış ödülü koymuştu da (bu at) halkı geçmiş, O da buna sevinmiş, bundan hoşlanmıştı." Abdullah (ed-Dârimî) şöyle dedi: "İnheşşehu=Ona sevindi", Vce-behu=Ondan hoşlandı" demektir.

38. BAB—MÜŞRİKLERE KARŞI DİL VE EL İLE CÎHAD ETMEK HAKKINDA

2436. Bize Amr b. Asım haber verip (dedi ki), bize Hammâd b. Seleme rivayet edip (dedi ki), bize Humeyd, Enes'ten (naklen) rivayet etti ki, Rasulullah {Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Müşriklere karşı mallarınızla, canlarınızla ve dillerinizle cihad edin!"

39. BAB—BU ÜMMETTEN BÎR TOPLULUK HAK UĞRUNDA SAVAŞMAYA DEVAM EDECEKTİR

2437. Bize Ca'fer b. Avn haber verip (dedi ki), bize İsmail b. Ebi Halid, Kays b. Ebi Hazim'den, (O da) el-Muğire b. Şu'beden (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Ümmetimden bir topluluk (muhalif) insanlara üstün gelmeye devam edecektir. Nihayet onlar galip iken Allah'ın, (Kıyamet veya mü'minlerin ruhlarının kabzolunması) emri gelecektir!"

2438. Bize Ebu Bekir b. Beşşâr haber verip (dedi ki), biz Ebu Davud et-Tayâlisî rivayet edip (dedi ki), bize Heramâm, Katâde'den, (O) Adullah b. Bureyde'den, (O) Süleyman ibnu'r-Rebi'den, (O da) Hz. Ömer ibnu'l-Hattab'dan (naklen) rivayet etti. (Süleyman) dedi ki, ben O'nu (yani Hz. Ömer'i) şöyle derken işittim: Rasulullah şöyle buyurdu: "Ümmetimden bazı insanlar hak uğrunda üstün gelmeye devam edeceklerdir!"

40. BÂB—HARİCİLERLE SAVAŞ HAKKINDA

2439. Bize Abdullah b. M e si e m e b. Ka'neb haber verip (dedi ki), bize Süleyman -ki O, İbnu'I-Muğire'dir-, Humeyd b. Hilâl'den, (O) Abdullah ibnu's-Samit'ten, (O da) Ebu Zerr'den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Muhakkak ki, benden sonra ümmetimden, Kur'anı, boğazlarından öteye geçmeyerek okuyacak bir topluluk olacak. Bunlar, okun vurulan avdan çıkması gibi dinden çıkacak, sonra da ona bir daha geri dönmeyecektir! Bunlar bütün yaratıkların en kötüleridirler!" Süleyman demiş ki; Humeyd şöyle dedi: Abdullah dedi ki; sonra ben el-Hakem b. Amr el-Gıfari'nin kardeşi Rafi'e rastladım ve bu Hadisi rivayet ettim, Rafi' de şöyle dedi: Ben de bunu Rasulullah'tan (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) İŞİtmiştİm.

CİHÂD KİTABI 1.BÂB—ALLAH YOLU'NDA CİHAD, EN ÜSTÜN İŞTİR - Cihad - Darimi

Hata Bildir

Hata Bildir / Öneri Gönder