Sahih-i Muslim - 45. Bölüm - 2505. Hadis
NUMARALI HADİS-İ ŞERİF:
171 - (2505) حدثنا إسحاق بن إبراهيم الحنظلي وأحمد بن عبدة (واللفظ لإسحاق). قالا: أخبرنا سفيان عن عمرو، عن جابر بن عبدالله. قال:
فينا نزلت: {إذ همت طائفتان منكم أن تفشلا والله وليهما} [3 /آل عمران/122] بنو سلمة وبنو حارثة. وما نحب أنها لم تنزل. لقول الله عز وجل: والله وليهما.
{171}
Bize İshâk b. İbrahim El-Hanzali ile Ahmed b. Abde rivayet ettiler. —Lafız İshâk'ındir.— (Dedilerki): Bize Süfyân, Amr'dan o da Câbir b. Abdillah'dan naklen haber verdi. Câbir şöyle demiş :
«Hani Allah yardımcıları olduğu halde sizden iki taife bozulmayı gönülden geçirmişlerdi.» [Al-i İmran 122] Ayet-ı kerimesi biz Beni Seleme ile Beni Harise hakkında nazil olmuştur. Onun inmemiş olmasını dilemeyiz, çünkü Allah (Azze ve Cette):
«Allah onların yardımcıları!..» buyuruyor.
İzah:
Bu hadisi Buhâri «Meğâzi» ve «Tefsir» bahislerinde tahric etmiştir.
Beni Seleme ve Beni Harise ensârdandırlar. Müslim şarihlerinden Übbi diyorki: «Allah Teâlâ her mü'minin yardımcısı olduğu halde bu âyette neden bu zevat tahsis buyurulmuş, denilirse cevâbı şudur: Bir hükmün nâsla bir kimseye sabit olması umumi fertler meyanında ona şâmil olmasından daha sağlamdır; çünkü, umumi fertlerden birinin Allah benim yardımcımdır, diye iddiada bulunması sadece mü'inin olması itibariyledir, Böyle bir kimsenin son nefesde ne hal alacağını Allah bilir.»
Hz. Câbir şunu demek istemiştir: Allah Teâlâ bizim kabilelerimiz için :
«Ben onların velisiyimL» buyururken, bu âyetin bizim hakkımızda inmemiş olması istenir mi? Bu bizim için büyük bir müjde ve şerefdir. Çünkü Cenâb-ı Hak velimiz olduğunu nassân bildirmiştir.
İslami Okul Okulların En Önemlisi