Sayd (Av) Ve Zebaih (Kesmeler) Bahsi; - 024Avlanma - 6. Sayfa

Sayd (Av) Ve Zebaih (Kesmeler)  Bahsi;

Talimli köpek, pars, doğan ve alıştırılmış her yırtıcı hayvanla avlanmak caizdir.

Köpeğin talimli olması: Üç defa (üstüsto) avladığı hayvandan yememesidir.

Doğanın talimli olmayı: Çağırdığın zaman geri gelmpplflir. Avcı, talimli köpeğini veya doğanını yahut şahinin ava göndrediği zaman, Allah'ın ismini zikrederse, o hayvanın tutup yaladığı av ölürse "'yenilmesi helâl olur;

Köpek, avdan yediği takdirde avın eti yenilmez. Dpğan, kuşu, ye­diğinde yenir.

Aycı,.hayvan,daha sağ iken yetişirse, kesmesi vacip olur- Kesme­den ölüme tetkedilirse yenmez.

Eğer- köpek avladığını yaralamadan boğmak surefiiylp öldürürse yenmez.

Eğer talimli köpeğe, talimsiz bir köpek veya ateş perestin köpeği yahut besmelesiz salıverilmiş köpek yardım ederse avlanmış hayva­nin eti. yenmez.

Kişi,, besmele çektiği halde ava ok atarsa, isabet edip öldürülen hayvanın eti yenir.

Diri yetişirse kesmesi lâzımdır. Kesmediği takdirde eti yenmez.

Hayvana Qk isabet ettiğinde ancak avcının gözünden kaybolduk­tan sonra düşerse, avcı ölüsünü buluncaya kadar arar, görürse yiyebi­lir, aramadan vazgeçip bilâhare tesadüfen ölüsüne rastlarsa yiyemez.

' Av hayvanına ok attığında suya düşüp ölürse yenmez. Dama veya d&tğa düşer, oradan yuvarlanıp yere düşüp ölürse hüküm yine. böyledir ve yenmez- Eğer başka yere,düşerse yenir.

Okun eniyle vurulmuş, yarasız Ölmüş bir avın eti yenmez, eğer yara yaparsa yenir.

Balçıktan yapılmış gülle isabet eder öldürürse yenmez.

Avcı hayvanın; bir azasını koparırsa hayvanın etini, yer, fakat Kopmuş azasını yiyemez.,                                                     

Fazlası kuyruk tarafında kaldığı halde hayvanı üçe parçalarsa, bütün parçalar yenir.

Ateşe tapanın, rnürtedin ve putperestin avladığı yenmez.

Avcılardan birisi vurup kaçacak halden düşürmese diğer birisi vurup öldürürse av yenir ve ikincinin malı olur. Eğer birinci atıcı vu­rup kaçacak halden düşürürse ikincisi atıp öldürürse eti yenmez.

İkinci avcı, birinci avcının yaralamasiyie eksilen mjlçtar haricin­de kalan hayvanın kıymetiyle birinciye zâmin olur.

Eti yenen ve yenmeyen hayvanların avlanması câizdir.

Müslümanın ve ehli kitabın boğazladığı helâldir.

Ateşperest, mürted, putperest ve ihramda bulunan kişinin kestiği yenmez. Kasap, kasden besmeleyi terkederse, kesilen fyayvarı murdar­dır ve yenmez. Unutarak terkederse yenir.

Boğazlama: Halk (boğaz) ile göğsün başlangıcı, arasındadır.

Boğazlamada kesilen damarlar dörttür:

 1-Hulkum {Nefes bo­rusu)

 2 -Meri (Yemek ve içmek borusu),

 3 ve 4 -Boğazını iki ta­rafındaki kan boruları ki, bunlara «Vedeç» denir.

Bütün bu damarlar kesildiğinde yenmesi helâl ölür, Ebû Hanife (R.A.) ye göre, çoğunu (yâni üçünü)    Keserse    yine yenir. Ebû Yusuf ve Muhammed (R,A.) hulkum, meri vet Vedeçten bi­risinin kesilmesi behemehal lâzımdır, dediler.

Keskin kamış, kesici taş (çakmak taşı g'bî) ve her kan akıtıcı nesnelerle kesmek helâl ve caizdir. Ancak yerinden kaldırılmamış diş ve tırnak bu hükümden hariçtir.

Bıçağı bilemek kasap için, müstehaptır.

Hayvan ölmezden evvel boyun kemiğinin içindeki beyaz şeridi (omurga iliği) veya başını bıçakla kesmek mekruhtur. Fakat kesildi­ğinde yenir.

Ensesinden kesilen hayvan damarlar kesilinceye kadar diri kalır­sa bu kesiş caiz olur, fakat mekruhtur. Eğer damarlar kesilmezden evvel ölürse murdardır, yenmez..

Av hayvanlarından evcil olanların zebhi, boğazlanmaktır ki, zebh bunların hakkıdır Evcil hayvanlardan vahşileşenin kesişi boğaz­lamak ve yaralamaktırki ısdtırarîdir mecburîdir.

Devenin kesişinde «nahr» (göğsün bitişiğindeki damarları kes­mek müstehaptır,) fakat normal kesmek caiz olmakla beraber mek­ruhtur.

Sığır ve koyunda  (yâni boğazın    yukarısından    kesmek)müstehaptır.

Eğer bu iki cinsi de deve gibi nahr eylerse caiz olmakla beraber mekruhtur.

Deveyi nahr veya sığırı yahut koyunu kesip karnında ölü bir yav­ru bulursa ister tuylensin, isterse tüylenmesin yenilmez.

Yırtıcılardan azı dişleri olan, kuşlardan pençesi olanın eti yenmez. Ziraat kargasının yenmesinde beis yoktur. Cifeyi yiyen karga yen­mez. Sırtlan, keler, tilki ve diğer haşeratın etini yemek tahrimi şekil­de mekruhtur.

Ehli merkeplerin ve katırların eti yenmek haramdır.

Ebû Hanifeye (R.A.) göre, at etini yemek mekruhtur.

Tavşanı yemekte beis yoktur. Eti yenmeyen hayvan kesilirse, herri eti hem de derisi temiz olur. Ancak insan ile domuz bu hükümden ha­riçtir, Çünkü kesmek onların ikisinde de (insanın şerefi, domuzun ne­caseti için) tesir etmez. Su hayvanlarından ancak balık yenir.

Balıkların kendiliğinden Ölmüş ve su yüzüne çıkmış - olanları yen­mez. Sıcaktan soğuktan dolayı ölen veya kuşlar tarafından öldürülen balıklar yenir. Sazan ve yılan balığının yenmesinde hiç bir beis yok­tur. Çekirge yenir ve boğazlanması da yoktur [1]