İslami Okul Okulların En Önemlisi
Namaz - 35. Sayfa - Hadislerlenamaz
HZ. PEYGAMBER’İN MUSİBET ZAMANLARINDA
BEŞ VAKİT NAMAZDA KUNUT YAPMASI
“Hz. Peygamber (s.a.v.) namazda bir kişi için beddua veya dua yapmak istediğinde son rekâtta rükûdan sonra kunut yapardı.”[1] Namazda “اللَّهُمَّ رَبّنَا وَلَكَ الحَمْد سَمِعَ اللّهُ لِمَنْ حَمِدَه “Semiallahu limen hamideh. Allahümme rabbenâ ve leke’l-hamd” deyince”[2], “açıktan”[3] ve “ellerini de kaldırarak”[4] dua eder, “arkasındaki cemaat de âmin derdi.”[5]
“Hz. Peygamber (s.a.v.) beş vakit namazın
hepsinde kunut yapardı.”[6]
Fakat “bu namazlarda
“Allah’ım! Velid b. el-Velid’i, Seleme b. Hişam’ı ve Ayyâş b. Ebû Rebia’yı kurtar. Allah’ım! Mudar kabilesine olan azabını artır. Bu musibetini Yusuf’un (a.s.) kıtlık yılları gibi senelerce sürdür! [Allah’ım! Lihyan’a, Ri’le, Zekvân’a ve Usayye kabilelerine lânet et. Çünkü onlar Allah’a ve Rasûlüne isyan ettiler.]”[8]
Hz. Peygamber (s.a.v.) “kunutu bitirdiğinde Allahu ekber der ve secdeye kapanırdı.”[9]
[1] Kunut: Çeşitli anlamlara gelmektedir. Buradaki anlamı: Namazda, kıyamın özel bir yerinde dua etmektir.
[2] Buhârî, Ahmed.
[Buharî, Tefsir (Sana Emirden Hiçbir Şey Yoktur). Mütercim]
[3] Buhârî, Ahmed.
[Buharî, Tefsir (Sana Emirden Hiçbir Şey Yoktur). Mütercim]
[4] Ahmed ve Taberânî sahih senedle rivâyet etmiştir. el-Mervezî’nin “el-Mesâil” adlı kitabında (s.23) açıkladığı üzere kunutta elleri kaldırmak, İmam Ahmed ve İshak’ın da görüşüdür. Duadan sonra elleri yüze sürme konusunda herhangi bir hadis bulunmamaktadır; bu nedenle bu davranış, bid’attır. Namaz dışında yapılan duadan sonra ellerin yüze sürüleceğine dair var olan rivâyetler de sahih olmayıp; hepsi zayıftır ve bazısının zayıflığı şiddetlidir. Ben bu hadisi “Daîfu Ebî Davud” (262) ve “el-Ehâdîsü’s-sahîha” (597) adlı kitaplarımda araştırıp, tahriç ettim. Bundan dolayı İz b. Abdüsselâm bazı fetvalarında: “Böyle bir şeyi ancak cahiller yapar.” demiştir.
[5] Ebû Davud, Serrâc. Hâkim hadisin sahih olduğunu söylemiş; Zehebî ve başkaları da bu görüşünde ona katılmıştır.
[Ebû Dâvud, Vitr 10 (1443), c.5, s.383. Mütercim]
[6] Ebû Davud, Serrâc ve Dârekutnî iki hasen senedle rivâyet etmiştir.
[Ebû Dâvud, Vitr 10 (1440, 1443), c.5, s.378, 383. Mütercim]
[7] “es-Sahîh” adlı kitabında (1/78/2) İbn Huzeyme ve “Kitabü’l-Kunut” adlı kitabında da Hatîb, sahih senedle rivâyet etmiştir.
[Buharî, Tefsir (Sana Emirden Hiçbir Şey Yoktur). Mütercim]
[8] Ahmed, Buhârî. Ziyade Müslim’e aittir.
[Buharî, Tefsir (Sana Emirden Hiçbir Şey Yoktur); Sıfatü's-salat 47 (72), c.2, s.796,797; Müslim, Mesâcid 294 (675), c.4, s.1392. Mütercim]
[9] Nesâî, Ahmed, Serrâc (109/1) ve “el-Müsned” adlı kitabında Ebû Ya’lâ sahih senedle rivâyet etmiştir.
[Nesaî, İftitah 117 (1074), c.1-2, s.615. Mütercim]