Rasulullah’ın (s - Hadis - Akidedesunnetinyeri - 16. Sayfa

Rasulullah’ın (s.a.v.) Hüküm Vermesi

Beyhaki senediyle beraber Şa’bi’den şunu ivayet eder:

-Rasulullah hüküm veriyor, daha sora verdiği hükmün hilafına ayet iniyordu. İnen ayetin hükmünü alıyor ilk verdiği hükmü de değiştirmiyordu.

Rasulullah’ın sünnet olarak ortaya koyduğu hususların Allah’ın emriyle meydana geldiğini delil getirenler bunun iki şekilde söz konusu olduğunu söylerler:

-Ya kendisine gelen vahiyle. Ki bunu insanlara okuyordu.

-Ya da Allah tarafından kendisine verilmeşi peygamberlik sıfatıyla “şu şekilde hükmediyorum” demesidir. Nitekim Buhari ve Müslim’in rivayet ettiği gibi, Rasulullah’ın zinakar bir şahsın kıssasında şöyle buyurduğu geçer:

“Aranızda Allah’ın kitabıyla hükmedeceğim”[1]

Rasulullah daha sonra sopa ve sürgün cezası verir. Oysa sürgün cezası Kur’an’da yoktur.

Keza yine Buhari’yle Müslim’in rivayet ettiği Ya’la b. Umeyye’den gelen hadiste de şöyle geçer:

Rasulullah (Mekke’ye yakın bir yer olan) Ci’rane’de iken üzerinde (umre içi giyilmiş ve) aşırı derecede koku sürülmüş bir cübbe bulunan bir zat yanına gelir. Sorar:

-”Ya Rasullulah! İyece koku sürülmüş (ve ihram niyetiyle giyilmiş) bu cübbeyle umre yapmaya ne buyurursunuz?”

Rasulullah bir müddet ona bakar, sükut eder. Ve vahy gelir, Alalh Teala şu ayeti inzal eyler:

“Hac ve umreyi Allah için tamamlayın”

Ayetin inzaliyle Rasulullah’la meydana gelen ağırlık hali geçtikten sonra “az önce bana umreden soran şahıs nerede” diye sorar ve ekler:

-Üzerindeki kokuya gelince onu üç kez yıka. Cübbeyi de çıkar. (Yerine ihram giy). Daha sonra da hacda yaptıklarını umrende de yap.[2]

“-Yanımda, vahiyle bildirilmiş olan, diyetlerle ilgili hükümlerin bulunduğu bir sahife var. Rasulullah’ın zekat ve diyetlerle ilgili farz kılmış olduğu hususlar kendisine vahiyle bildirilmiştir”

Beyhaki senedini de zikrederek Hassan b. Atıyye’den şu rivayeti nakleder:

“Cibril Kur’an’ı indirdiği gibi sünneti de Rasulullah’a indiriyordu. Kur’an’ı öğretti gibi sünneti de ona öğretiyordu”[3]

Beyhaki yine senediyle el-Kasım b. Muhaymira tarikıyla Fudayle’den şu hadisi rivayet eder:

Kıtlık olduğu yıl (aşırı pahalılık karşısında), “Ya Rasulullah bizlere narh koy” denir. Rasulullah’ta şöyle buyurur:

-Allah Teala emretmediği bir sünneti sizlere hüküm olarak koymamı benden istemiyor. Bu sebeble onun lütfu kereminden (dua ederk) bunu isteyiniz.[4]

Beyhaki yine senediyle el-Muttalib b. Hanteb’den, Rasulullah’ın şöyle buyurduğunu rivayet eder:

 “Allah Teala’nın emrettiği hususlardan hiçbir şeyi bırakmadım. Hepsini sizlere emrettim. keza Allah Teala’nın yasakladığı hususlardan hiçbir şeyi de bırakmadım, hepsini sizlere yasakladım. Cibril bana şunu da bildirdi: Hiçbir nefis kendisine takdim oluna rızkı elde etmeden ölmeyecektir. Allah’tan korkun ve rızkı elde etmeden ölmeyecektir. Alah’tan korkun ve rızkı arama hususnuda mutedil olun”[5]

İmam Şafii de şöyle der:

-Kendilerinden nakilde bulunduğum alimlerden sünnetle ilgili açıklamalardan hiçbiri bu genel mananın dışına taşmaz. “Rasulullah’ın sünnet olarak koyduğu herşeye tabi olmamızı Allah Teala farz kılmıştır. Ona uymayı kendisine uymak, ona uymamakta direnmeyi kendisine isyan olarak vaz’ etmiştir. Bu (genel) hükümde hiçbir kimseye dışarıda tutmadığı gibi, onun sünnetine uymamak için de bir çıkış yolu bırakmamıştır.”[6]